Οι θαμώνες των Χριστουγέννων… | dete

Οι θαμώνες των Χριστουγέννων…

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Οι μέρες των Χριστουγέννων είναι αυτές με τα πιο πολλά ανάμεικτα συναισθήματα από όλο το χρόνο. Από τη μία η υπερπληθώρα χρώματος και φωτός γύρω από την κοσμικότητα των ημερών, από την άλλη η υπερευαισθησία απέναντι στην ένδεια και τις ευπαθείς ομάδες, δημιουργούν ένα τοπίο άπειρων σκέψεων, αισθημάτων και συνειρμών που στην τελική, νιώθεις ένα αδικαιολόγητο άγχος. Να τα ζήσεις όλα και να μπορέσεις να τα κάνεις όλα έτσι ώστε να περάσεις καλά και εσύ και τα αγαπημένα σου πρόσωπα και οι άλλοι γύρω σου. Υπάρχει στην ατμόσφαιρα μια ταχύτητα σε πολλά επίπεδα μέχρι την παραμονή το βράδυ, που το πρωί των Χριστουγέννων ξυπνάς σε μια «εκκωφαντική» ησυχία με μοναδικό πλέον στόχο να πετύχει η σούπα! Αφού βέβαια όλες οι υποχρεώσεις ηθικές και υλικές έχουν εκπληρωθεί μέχρι την προηγούμενη το μεσημέρι με την ψυχή στο στόμα…

Έτσι δημιουργούνται οι κατηγορίες των θαμώνων της Χριστουγεννιάτικης γιορτής και των διακοπών, οι οποίες στην Ελλάδα είναι κυρίως οι εξής: Πρώτοι από όλους είναι οι «να κάτσω σπίτι μου να ηρεμήσω» ! Αυτοί είναι κυρίως που δουλεύουν μέχρι την Παρασκευή το μεσημέρι ή το βράδυ όπου με την έννοια ηρεμία έχουν στο μυαλό τους δύο πράγματα: φαΐ και ύπνο! Είναι τα τελευταία χρόνια η μεγαλύτερη ομάδα των Χριστουγεννιάτικων διακοπών την οποία η περίφημη κρίση οδήγησε σε αυτόν τον τρόπο εορταστικής έκφρασης των Αγίων ημερών. Άλλη κατηγορία είναι οι "εδώ μωρέ δεν πάω πουθενά" ! Αυτοί έχουν την μεγαλύτερη πλάκα. Γιατί ενώ ξέρεις ότι δεν φεύγουν σχεδόν ποτέ για Χριστούγεννα σε άλλο μέρος, προσπαθούν να σε πείσουν ότι φέτος δεν θα πάνε κάπου ενώ είχαν πολλές επιλογές! Συνήθως ποδοπατιούνται στα σουπερμάρκετ μέχρι την τελευταία στιγμή λες και θα λείψει από τον κόσμο η μουστάρδα ντιζόν, το blue cheese και το φιλέτο αγριογούρουνου! Ό,τι είχε δηλαδή και στο χωριό η μάνα τους. Σημαντική ήταν παλιότερα αλλά τώρα είναι φθήνουσα κατηγορία θαμώνων, οι "θα λείπουμε, έχουμε κλείσει να πάμε εκεί" . Όπου η κλάψα πάει στεφάνι όλο το χρόνο αλλά περισσεύουν λεφτά για Αράχωβα, Τρία Πέντε Πηγάδια, Παρίσι ή Λονδίνο! Όσο για τα τέλη κυκλοφορίας, "σιγά μωρέ αφού θα δοθεί παράταση!". Σε αυτούς προσθέστε και όσους το κάνουν κάθε χρόνο αθόρυβα γιατί απλά έχουν την δυνατότητα. Κίνητρο συνήθως για κοσμικό ταξίδι τέτοιες μέρες είναι τα παιδιά, ή κάποια κακή σχέση της κυρίας με την κουζίνα!

Όπως και να 'χει το πράγμα τα Χριστούγεννα έχουν ένα εκπληκτικό και μοναδικό στοιχείο: Τη σημασία να γεννιέται μέσα σου κάτι καινούριο. Μια νέα ελπίδα για την ζωή σου, τη δουλειά σου, τα συναισθήματά σου και τους άλλους γύρω σου. Έτσι προχωράει ο άνθρωπος. Με τη δύναμη της αυτογνωσίας και της αυτοσυντήρησης. Είναι τα Χριστούγεννα του καθενός όπου κι αν τα γιορτάσει υγιής και όρθιος. Εμείς δίνουμε σημασία και αξία σε όλα γύρω μας και όχι αυτά σε εμάς. Αυτές λοιπόν τις μέρες καλύτερα είναι να βάλουμε φρένο σε όλη αυτή την ιλιγγιώδη ταχύτητα που φέρνει γύρω μας η ζωή τα Χριστούγεννα. Να βρούμε τις δικές μας ταχύτητες για να γίνουμε "θαμώνες" της ψυχής και του μυαλού μας. Το να προλάβουμε αντικαταστάθηκε πια με το να αντέξουμε... Κακά τα ψέμματα...