Xε…με και η βάρκα γέρνει κ. Πάνο…

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Όλα αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ όλοι οι Έλληνες πολίτες είχαν αρκετές ευκαιρίες για να διαπιστώσουν αν μη τι άλλο τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα του Υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου. Ένας αυταπόδεικτα παρορμητικός άνθρωπος, απρόβλεπτος με έναν καταφανή εγωισμό, περισσότερο του ειδικού βάρους παρά άλλων συστατικών, που γλέντησε το αξίωμά του όσο κανένας άλλος τα τελευταία χρόνια στην πολιτική. Έγινε συνομιλητής ηγετών, ταξίδευσε στα μήκη και τα πλάτη της γης, απόλαυσε τιμές, κοιμήθηκε στις καλύτερες σουίτες ξενοδοχείων, έφαγε και ήπιε ότι ακριβότερο και συμμετείχε στα πιο απίθανα διεθνή γεγονότα όπως προ ημερών το πάρτυ της οικογένειας του Σεΐχη του Ντουμπάι. Φόρεσε στρατιωτικά αμπέχονα, πήγε σε όλα τα όπλα του Ελληνικού στρατεύματος και περιτριγύρισε τη χώρα με κάθε λογής μέσο όπως το αγαπημένο του στρατιωτικό ελικόπτερο. Και σε όλα αυτά προσθέστε και το γεγονός ότι προέβαλε τον εαυτό του ως τιμητή και εκκαθαριστή της δημόσιας ζωής από τη διαπλοκή και μάλιστα ως καταγγέλλων και εγγυητής της κάθαρσης προσωπικά…

 

Σε ότι αφορά το περιεχόμενο των καθηκόντων του μάλλον θα περάσουν χρόνια για να καταλάβουμε ή να μάθουμε την όποια συνεισφορά ή προσφορά του στις ένοπλες Δυνάμεις και στην Άμυνα της χώρας, γιατί προς το παρόν μας έμειναν δύο πράγματα: Πρώτον ότι πήγε να πουλήσει κάτι οπλικά συστήματα ή ανταλλακτικά στους Άραβες και τα έκανε μαντάρα και δεύτερον ότι φτιάχνει εθνικό λογαριασμό με κουμπαρά όπου θα συνεισφέρουμε όλοι οι Έλληνες για να αγοραστούν νέες φρεγάτες στο πολεμικό Ναυτικό. Όλα τα υπόλοιπα που πιθανώς προβάλλονται ως επιτεύγματα του, μάλλον είναι στη σφαίρα του αυτονόητου παρά της πολιτικής παρέμβασης και κυρίως περιβάλλονται με τρόπο πιο πολύ επικοινωνιακό παρά ουσιαστικό. Η δύναμη του όμως στον κυβερνητικό συνασπισμό υπήρξε ουσιαστική και αποδείχθηκε αρκετές φορές στην πράξη. Στα μεγάλα ζητήματα, τις κόντρες με άλλους Υπουργούς και στον ανασχηματισμό της Κυβέρνησης.

 

Ήρθε η ώρα ο άνθρωπος αυτός να παράξει μια ουσιαστική πολιτική, η οποία θα του παρέχει δύο πράγματα: Απόδειξη συνέπειας του λόγου του, η οποία ομολογουμένως έχει τσαλακωθεί με τη γνώστη κωλοτούμπα του μνημονίου και ασφαλώς στοιχεία πολιτικής επιβίωσης του ίδιου και του κόμματος του. Παρότι οι δημοσκοπήσεις του δείχνουν το αντίθετο. Και τι διαπιστώνεται τελικά; Ότι ο πολύς και ασήκωτος Πάνος Καμμένος είναι μόνος του! Ο βίος και η πολιτεία του όλα αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν του έδωσαν την ευκαιρία να αποκτήσει κάποιους πολιτικούς φίλους που θα ήταν έτοιμοι να κάνουν «χαρακίρι» για πάρτη του και να τον ακολουθήσουν στις δύσκολες και ανατρεπτικές πολιτικές αποφάσεις. Όσοι έγιναν Υπουργοί με δική του πρόταση του γύρισαν την πλάτη και ψάχνουν την πολιτική τους επιβίωση στον ΣΥΡΙΖΑ ή αλλού. Κάποιοι δεν του μιλάνε κιόλας. Πέντε στους επτά που ο ίδιος έβαλε στην Κυβέρνηση έκοψαν ρόδα μυρωμένα. Η Κ.Ο. του κόμματος του με το ζόρι συγκαλείται και οι πρώην εταίροι του στον ΣΥΡΙΖΑ τον προκαλούν ή ψάχνουν τρόπο να τον παρακάμψουν. Μάταια βγάζει λόγους πύρινους περί του αντίθετου και ρίχνει στάχτη στα μάτια της κοινής γνώμης με το νέο σήμα των ΑΝΕΛ και άλλες βαρύγδουπες κορώνες… ‘Όσο για την προχθεσινή παρουσία του στην Βουλή με χαμηλότερη φωνή και μπόλικη ειρωνεία τα λέει όλα…

 

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι στην πολιτική όπως και στην ζωή «ο ταύρος εν υαλοπωλείω» αφού τα σπάσει όλα, στο τέλος σπάει τα μούτρα του. Επιβεβαιώνεται επίσης για πολλοστή φορά ότι η πολιτική δεν είναι αγώνας ταχύτητας αλλά αγώνας αντοχής… Μπερδεμένες και απρόβλεπτες οι εξελίξεις πλέον που περιλαμβάνουν τον Υπουργό Άμυνας, παρότι μερικοί λένε ότι είναι μάλλον στημένα όλα… Ακόμη και έτσι να είναι, η επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σημαντικότερο θέμα και απασχολεί περισσότερους ανθρώπους απ’ ότι η επιβίωση του Πάνου και των ΑΝΕΛ και οι συμπαίκτες του στο παιχνίδι αυτό φαίνεται να έχουν λιγότερο «ειδικό βάρος» αλλά πιο πολύ «μυαλό»….