To σημάδι της Βρετανίας… | dete

To σημάδι της Βρετανίας…

ΤΟΥ Γιώργου Κοντογιάννη

Έχουμε περίπου ένα χρόνο και κάτι που ασχολούμαστε όλοι σε μεγάλο βαθμό οι πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου Ευρώπης, με την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην αρχή φάνηκε ως ένα κίνημα μικρής σημασίας μέσα στη Μεγάλη Βρετανία υποκινούμενο από κάτι τύπους σαν τον Ναϊτζελ Φαρατζ που οι αναλυτές τους χαρακτηρίζουν εθνικιστές ή ακροδεξιούς. Μετά μεγάλωνε και γινόταν «επιδημία» με εμφανή επιρροή σ’ όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και ο τρόπος που το ονομαζόμενο Brexit προβαλλόταν, αποδείκνυε ότι υπάρχει τεράστιο μπλοκ συμφερόντων οικονομικών αλλά και γεωπολιτικών στο παρασκήνιο. Τελικά αυτός ο αφελής σε μεγάλο βαθμό λαός απ’ ότι αποδείχθηκε, ψήφισε την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια απίστευτη τρέλα, η οποία δεν έχει όρια και μάλλον θα ‘χει αργό και άσχημο τέλος…

 

Η υπόλοιπη Ευρώπη αντιμετωπίζει αυτή την πρωτοφανή υπόθεση για τα δεδομένα της ΕΕ με δύο τρόπους: ο πρώτος είναι ένας φανερός κυνισμός των ιθυνόντων της ΕΕ με μπόλικη ειρωνεία σε επίπεδα εκβιασμού πλέον απέναντι στην επιλογή των Βρετανών να βγουν από την ΕΕ. Είναι όλοι αυτοί που έχουν μελετήσει καλά και ξέρουν ότι από τη σύστασή της η ΕΕ όχι μόνο δεν επιτρέπει στην ουσία να βγεις από αυτήν, αλλά και αν το κάνεις και το καταφέρεις, θα το πληρώσεις πολύ ακριβά. Ο δεύτερος τρόπος είναι η παγερή αδιαφορία που εκφράζεται από χώρες της Βόρειας Ευρώπης και συμμάχους των Γερμανών οι οποίοι δεν καλοβλέπουν ποτέ τους Βρετανούς ως συμμέτοχους στην ηγετική τους ομάδα. Εμείς ανήκουμε στους υπόλοιπους που μπορεί μεν να υπάρχουν κάποιοι κραδασμοί οικονομικού περιεχομένου στις σχέσεις μας με τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλης σημασίας. Έτσι με τα τόσα άλλα προβλήματα δικά μας που έχουμε, όλο αυτό μας φαίνεται πια μια εκνευριστική και ενοχλητική υπόθεση με άγνωστες λεπτομέρειες.

 

Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα; Σίγουρα όχι. Οι Βρετανοί αποδεικνύονται δυστυχώς σ’ αυτή την ιστορική συγκυρία κατώτεροι των περιστάσεων. Μια χώρα νικητής δύο παγκόσμιων πολέμων, υπερδύναμη ενεργειακά αυτάρκης έγινε περίγελος της ίδιας της ιστορίας. Ο λαός δεν έχει ακόμα καταλάβει τι ψήφισε και αν αυτό που ψήφισε είναι σωστό ή θα μπορούσε να έχει τη δυνατότητα να ξαναεπιλέξει. Οι πολιτικοί στο Λονδίνο είναι από τραγικοί έως επικίνδυνα αστείοι εν έτει 2019. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτοί ικανοί διάδοχοι του Τσώρτσιλ, της Θάτσερ και άλλων κορυφαίων ιστορικών προσωπικοτήτων της Αγγλίας. Είναι πιόνια του παγκόσμιου χρήματος και όλων όσων επιδιώκουν στο βάθος τη διάλυση της ΕΕ ή την καθυστέρηση υλοποίησης των στόχων τους. Η Μεγάλη Βρετανία προσφέρει αρνητικές υπηρεσίες σήμερα στην ισορροπία του χρήματος, την παγκόσμια ειρήνη έμμεσα και στην Ευρωπαϊκή ιδέα άμεσα.

 

Θα μου πείτε και τι κάνουμε εμείς στην Ελλάδα; Να σκίσουμε κανένα σώβρακο; Που λένε και οι δεκαεπτάρηδες! Δεν μπορούμε ατυχώς να κάνουμε κάτι περισσότερο από το να έχουμε μάτια ανοιχτά και αυτιά τεντωμένα ώστε με ψυχραιμία να κατανοούμε τι παίζεται γύρω μας στη δύσκολη ιστορική συγκυρία που ζούμε. Ο κόσμος ξανά σχεδιάζεται δυστυχώς από ανισόρροπους, αφελείς, μεγαλοϊδεάτες και λογιών «Δούρειους Ίππους». Πριν πολλές δεκαετίες πληρώσαμε ακριβά ένα παρόμοιο σκηνικό. Ελπίζω όχι πάλι στις μέρες μας…