Στον «αέρα» το καρνάγιο της Πάτρας

11.06.2023 / 15:00
IMG_20230602_123400

ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ

Με το άγχος της έξωσης ζουν οι άνθρωποι στο καρνάγιο της Πάτρας, ένα από τα λιγοστά παραδοσιακά  της Ελλάδας που εξυπηρετεί τις ανάγκες των αλιέων και των ιδιοκτητών σκαφών της ευρύτερης περιοχής. Μια λωρίδα στενής γης ανάμεσα στη στεριά και στη θάλασσα, δίπλα από το κέντρο του ΟΠΑΘΑ το καρνάγιο βρίσκεται εντός λιμενικής ζώνης, η οποία παραχωρήθηκε – χωρίς κανένα σχέδιο όπως αποδείχθηκε στην πράξη – από την Πολιτεία στο Δήμο Πατρέων. Έτσι οι άνθρωποι του καρνάγιου βρίσκονται αντιμέτωποι με την ελληνική γραφειοκρατία και γίνονται «μπαλάκι» μεταξύ των Υπουργείων Οικονομικών, Ναυτιλίας, της Κτηματικής Υπηρεσίας, του Δήμου Πατρέων, του Οργανισμού Λιμένος, του ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και του Λιμενικού και της Αστυνομίας.

Αρχή της ταλαιπωρίας των ανθρώπων του καρνάγιου υπήρξε η παραχώρηση  του θαλασσίου μετώπου της Πάτρας, μια υπόθεση που έχει ξεκινήσει ήδη από το 2012 και η οποία πέρασε από «σαράντα κύματα», ώστε να ικανοποιηθεί το πάγιο αίτημα της πόλης. Ωστόσο, παρά τους αγώνες της πόλης και τις υποσχέσεις των κατά καιρούς κυβερνώντων, δεν υπήρξε καμία πρόβλεψη για το καρνάγιο, το οποίο λειτουργεί με προσωρινή άδεια η οποία εκδόθηκε από τον Δήμο Πατρέων. Να σημειωθεί ότι τόσο αλιείς, όσο και  ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής πηγαίνουν τα σκάφη τους για συντήρηση που κάνουν οι ίδιοι σε καρνάγια σε Αίγιο, Μεσολόγγι, Άκτιο, Πρέβεζα, αλλά και σε Ζάκυνθο και Κεφαλονιά για συντήρηση και επισκευή σε ταρσανάδες.

«Ζούμε με το άγχος»

«Εδώ και χρόνια ζούμε με την αγωνία εάν θα κλείσει ή όχι το καρνάγιο» λέει χαρακτηριστικά στον «Νεολόγο» των Πατρών ο Σπύρος Σακελλαρόπουλος, ο οποίος εργάζεται στο καρνάγιο της Πάτρας, συνεχίζοντας μαζί με τον αδελφό του, για τρίτη γενιά την οικογενειακή παράδοση καραβομαραγκών και καλαφατάδων, και συμπληρώνει: «Πριν από χρόνια μας είχαν κλείσει και χρειάστηκε να κάνουμε μεγάλο αγώνα ανάμεσα σε πολλές υπηρεσίες για να ξανανοίξουμε. Θέλουμε να ξέρουμε τι θα γίνει με το καρνάγιο, από το οποίο ζουν πολλές οικογένειες της Πάτρας και εξυπηρετεί τους αλιείς και τους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής από τη Μαρίνα, την Ιχθυόσκαλα, αλλά και τις γύρω περιοχές, όπως το Αίγιο, τη Ναύπακτο, κτλ. Εάν μας κλείσουν όλοι αυτοί θα πρέπει μετά να πάνε στη Λευκάδα για να συντηρήσουν και να επισκευάσουν τα σκάφη τους με πολλαπλάσιο κόστος από ότι εδώ».

Το αβέβαιο επαγγελματικό μέλλον είναι η καθημερινή αγωνία τόσο για τον Σπύρο, όσο και για τους υπόλοιπους εργάτες του καρνάγιου. «Θέλουμε να ξέρουμε τι θα γίνει με την επιχείρηση που λειτουργεί εδώ, σε αυτό το σημείο, πάνω από μισό αιώνα. Θα μας διώξουν; Θα μας πάνε κάπου αλλού και που; Θέλω να γνωρίζω τι θα γίνει, ώστε να επενδύσω στο χώρο. Όλα αυτά τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός κοστίζει και δεν είναι εύκολο να μεταφερθεί» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Σακελλαρόπουλος. Ωστόσο, σημειώνει ότι ο Δήμος της Πάτρας έχει δείξει ενδιαφέρον για το θέμα και πως η δημοτική Αρχή έχει δώσει μια λύση, έστω και προσωρινή. «Εκείνο που φοβόμαστε είναι να έρθει μια μέρα κάποιος από την Κτηματική ή από το Λιμενικό και μας πει “κλείνετε”, όπως είχε γίνει την προηγούμενη φορά για αυτό και ζητούμε οριστική λύση του ιδιοκτησιακού. Εμείς πάντως πληρώνουμε κανονικά το ενοίκιο μας προς τον Δήμο Πατρέων και ελπίζουμε ότι κάτι θα γίνει και δεν θα κλείσει μια επιχείρηση που δίνει ψωμί σε Πατρινούς και εξυπηρετεί εκατοντάδες ψαράδες κάθε χρόνο».

Δύσκολη δουλειά

Όση ώρα μιλάμε με τον Σπύρο Σακελλαρόπουλο, δίπλα μας η εργασία της συντήρησης των σκαφών συνεχίζεται κάτω από τον καυτό ήλιο. Η δουλειά είναι δύσκολη και βαριά και γίνεται από ανθρώπους μέσης ηλικίας, γεγονός που δείχνει ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον από νέα παιδιά για να συνεχίσουν ένα επάγγελμα που χάνεται και αυτό που ζητούν οι άνθρωποι του καρνάγιου, μέσω του «Νεολόγου» των Πατρών, είναι η Πολιτεία να το προστατεύσει και να μεριμνήσει για τη λειτουργία του.  

Ακολουθήστε το dete.gr στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News απο τον υπολογιστή αλλά και από την εφαρμογή Google News του κινητού σας.

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

πρωτοσέλιδα