Πότε λήγουν τα όνειρα;

18.11.2023 / 17:00
touliatos

Του Δημήτρη Τουλιάτου

Πότε άραγε γεννιούνται τα όνειρα και πότε λήγουν;

Να ένα ερώτημα άξιο σχολιασμού. Νομίζω ότι τα όνειρά μας, τα δικά μας όνειρα, είναι ταυτισμένα με τις πρώτες αναμετρήσεις που κάνουμε με τον κόσμο που μας περιβάλει.

Μας έχει τύχει να περπατάμε σε κάποιον δρόμο και καθώς περνάμε από μια βιτρίνα με ρούχα, να βλέπουμε τον εαυτό μας στην θέση της κούκλας.

Ή έστω καθώς σκρολάρουμε στο σέιν,το τέμου, ή κάποιο άλλο σάιτ που σπρώχνει προϊόντα σκλαβοπάζαρου.

Ή να βλέπουμε ένα άλλο πρόσωπο, ζώο, πράγμα και να το λαχταράμε.

Αυτά όμως δεν είναι παρά η παθητική συντήρηση ενός ονείρου, που ουδέποτε εκπληρώθηκε.

Πέρα βέβαια από την αγωνία της διαρκούς επαλήθευσης και επιβεβαίωσης των επιλεγμένων ρόλων και προτύπων μας.

Αλλά, πότε ακριβώς ξεκίνησε το βασικό ερέθισμα, ο πυρήνας του ονείρου, που καθόρισε τις επιλογές και τα πρότυπά μας;

Βιωματικά, μπορώ να σου πω πότε αναστέλλονται.

Πότε δηλαδή μπαίνουν σε κάποιου είδους βαθιά χειμερία νάρκη. Καμιά φορά, τόσο βαθιά, που πιστεύεις ότι εξαϋλώθηκαν.

Είναι τότε που έκθαμβος και γεμάτος δέος, αναλαμβάνεις την ευθύνη ενός παιδιού. Τότε που αυτομάτως πηγάζουν χιλιάδες όνειρα, που δεν σε αφορούν αποκλειστικά. Πολλές φορές δεν σε περιλαμβάνουν καν!

Όσο και να είσαι προετοιμασμένος γι αυτό και «διαβασμένος», σε καταλαμβάνει εξ απήνης και ολοκληρωτικά.

Σταδιακά βέβαια υποχωρεί και προσεδαφίζεσαι στον πλανήτη Γη.

Ειδικά όταν φεύγεις από το πρώτο θάμπος και αντιλαμβάνεσαι ότι, δεν σου ανήκει η ζωή που φροντίζεις και ότι δεν προβλέπεται να ζήσεις μια δεύτερη ζωή, δι’ αντιπροσώπου!

Όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις και συμφιλιωθείς με αυτό, τόσο το καλύτερο, για όλους βέβαια.

Και περνά ο καιρός και αλλάζουν οι όψεις του βίου, οδηγώντας και σένα σε μια ουδετερότητα απέναντι στα πράγματα. Μια χαλάρωση, απότοκο της αποδοχής της πορείας προς την αδράνεια.

Άλλωστε, όλα τα πράγματα αποζητούν να βρεθούν σε μια κατάσταση ισορροπίας, συνήθως αδρανούς, ώστε να καταναλώνουν ελάχιστη ενέργεια.

Αλλά έρχεται κάποια στιγμή το βέλος του χρόνου και ταράσσει την ισορροπία αυτή. Η εντροπία αυξάνει, το ίδιο και ο κουρνιαχτός της.

Και έρχονται στην επιφάνεια, με νέα ένταση και ορμή, τα παλιά, μισοξεχασμένα σου όνειρα.

Έρχονται και πάλι για να σου θυμίσουν ότι δεν έχουν καμιά ευθύνη για το δικό σου ξεστράτισμα, το δικό σου μεγάλωμα.

Έρχονται να σου πουν ότι δεν έχεις αλλάξει και πολύ, τα ίδια που ονειρευόσουν τότε, τα ίδια λιγουρεύεσαι και τώρα.

Αυτά περίμεναν υπομονετικά να κάνεις την δική σου διαδρομή, τον δικό σου κύκλο και να επιστρέψεις.

Αλλά, εδώ και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!

Αυτά παραμένουν ίδια, αλλά εσύ έχεις αλλάξει!

Και σα να μην έφτανε αυτό, άλλαξε και ο κόσμος.

Αυτός ο κόσμος, που η αντανάκλαση της εικόνας σου επάνω του, καθορίζει πια τις επιλογές σου.

Ξαφνικά καταλαβαίνεις ότι έχεις κάνει κριτή των επιλογών σου τους άλλους και όχι τα δικά σου μέτρα και όρια.

Κάπου στην διαδρομή, ανάμεσα στα χιλιάδες «Συμφωνώ» και «Αποδέχομαι» που υπέγραψες, εκχώρησες και το δικαίωμα να αποφασίζεις κατά βάση, με τα δικά σου μέτρα.

Εδώ, στέκεις μοναχός.

Δεν υπάρχει κανείς να διαλέξει για σένα, δεν πρέπει άλλωστε.

Δες και συ λοιπόν τι πραγματικά κρύβεται στα όνειρά σου.

Και μετά ζύγισε αν αξίζει να το κυνηγήσεις και να το επιδιώξεις, ή να τ’ αφήσεις να φύγει.

Αν κρίνεις ότι πρέπει να το κυνηγήσεις, κάντο με πάθος και αδιαφορία για τους άλλους.

Μην σκεφτείς ούτε λεπτό πως θα το δουν.

Εκείνοι είναι γελοίοι που κρίνουν την εικόνα, αγνοώντας την ανάγκη.

Εκείνοι και όχι εσύ, που τιμάς το εις εαυτόν χρέος.

Και μην προσπαθήσεις να κοροϊδέψεις τον εαυτό σου με φτηνά υποκατάστατα.

 Ξέρεις ότι δεν μπορείς. Κάντο σωστά, ή μην το κάνεις καθόλου.

Τώρα, αν αποφασίσεις ότι εκείνο το όνειρο δεν άντεξε στο πέρασμα του χρόνου, ή ότι το δικό σου κουφάρι δεν αντέχει πια τη δόνηση και την συγκίνηση της εμπειρίας, τότε άστο να πάει.

Άστο να φύγει και πάρε απόφαση ότι, αυτό το όνειρο έληξε.

Για σένα.

Γιατί, φίλε μου, τα όνειρα ποτέ δεν λήγουν.

Μεταμορφώνονται σε ενέργεια που πετά ελεύθερη, που γίνεται ολοένα και πιο δυνατή, για να καρφωθεί σαν σαΐτα στα φυλλοκάρδια της επόμενης παιδικής ψυχής.

Ακολουθήστε το dete.gr στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News απο τον υπολογιστή αλλά και από την εφαρμογή Google News του κινητού σας.

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

πρωτοσέλιδα