O πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Σταύρος Κουμπιάς συνταξιοδοτείται – Το μήνυμα του

01.09.2020 / 16:03
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email
Share on print
gko-18

Συνταξιοδοτείται ο πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Σταύρος Κουμπιάς. Κλείνει ένας μεγάλος κύκλος και με post του στο facebook έκανε έναν σύντομο απολογισμό. Δείτε τι έγραψε:

Ένας σύντομος απολογισμός…

Σήμερα ολοκληρώνεται μια πολύχρονη διαδρομή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και εν πολλοίς στο Πανεπιστήμιο Πατρών, στο οποίο οφείλω πολλά.

Παρακολούθησα σχεδόν εξ αρχής την συνεχώς ανοδική πορεία του Πανεπιστημίου Πατρών (κάποτε ήταν ένα μικρό, επαρχιακό Πανεπιστήμιο, τώρα βρίσκεται σε μια ζηλευτή ακαδημαϊκή θέση), η οποία καθόρισε αποφασιστικά και την δική μου προσωπική και ακαδημαϊκή εξέλιξη.

Έζησα καλές και δύσκολες στιγμές, με ούριους ανέμους αλλά και με θύελλες… Προσπάθησα να υπηρετήσω (ως διδάσκων, αλλά και από θέσεις ευθύνης) το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Τμήμα μου, το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών (που βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στα 250 καλύτερα αντίστοιχα Τμήματα διεθνώς, με εξαιρετικό διδακτικό, ερευνητικό και λοιπό προσωπικό και με λαμπρούς φοιτητές), αναλώνοντας όσες πνευματικές και βιολογικές δυνάμεις μπορούσα να διαθέσω.

Βίωσα χαρές και επιτυχίες, αποτυχίες και απογοητεύσεις, δίκαιη και άδικη κριτική, αρνητικές εμπειρίες, κάποτε με δυσβάσταχτο προσωπικό κόστος. Προσπαθούσα πάντα να εκφράζω καθαρά τις απόψεις μου, συχνά ίσως υπερβολικά έντονα, χωρίς να κρύβομαι φοβούμενος το κόστος, αλλά και χωρίς να αποφύγω λάθη (για τα οποία απολογούμαι), που νομοτελιακά δεν μπορούν να αποφευχθούν κατά την διάρκεια μιας πολύχρονης και συχνά δύσβατης διαδρομής σε ένα τέτοιο εξαιρετικά απαιτητικό ακαδημαικό περιβάλλον, συχνά έσοθεν και έξοθεν βαλλόμενο.

Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές είναι ότι πολυτιμότερο υπάρχει σε ένα Πανεπιστήμιο και φυσικά συνιστούν το λόγο ύπαρξης του. Προσπάθησα, όλα αυτά τα χρόνια, να σταθώ στο πλάι τους, συχνά με αυστηρότητα, ποτέ απέναντι τους. Η εμπειρία από αυτήν τη συμπόρευση με τους νέους, την μόνη μας, ίσως, ελπίδα, ανεκτίμητη.

Τώρα, στο τέλος, γυρίζω “πίσω” και σκέφτομαι με ευγνωμοσύνη και νοσταλγία τους δασκάλους μου, τους φοιτητές μου, τους συναδέλφους και συνεργάτες μου που πορευτήκαμε μαζί, ιδιαίτερα αυτούς που δεν υπάρχουν πια. Χρωστώ απέραντη ευγνωμοσύνη στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ιδιαιτέρως στο Τμήμα μου, που με τίμησαν περισσότερο απ’ οτι μου αναλογούσε και γι’ αυτό προσπάθησα να τα υπηρετήσω με όλες μου τις δυνάμεις.

Άλλοι θα κρίνουν, με την απαραίτητη αποστασιοποίηση, την όποια συνολική μου συνεισφορά.
Εγώ αφήνω πίσω μου τα αρνητικά, τις ανθρώπινες αντιπαραθέσεις, τις απογοητεύσεις και τις ήττες, κρατώ και αναπολώ τα θετικά, τις “νίκες”, την πολύτιμη πείρα και τελειώνω ικανοποιημένος μόνο και μόνο για το “ταξίδι”…

“Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,
νὰ εὔχεσαι νἆναι μακρὺς ὁ δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν ἄγριο Ποσειδώνα δὲν θὰ συναντήσεις,
ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,
ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.
Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωϊὰ νὰ εἶναι
ποὺ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ
θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους·

Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρῇς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.
Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πείρα,
ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες ᾑ Ἰθάκες τί σημαίνουν.”
(Ιθάκη, Κ. Καβάφης)

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

trending

πρωτοσέλιδα