O Έλληνας βγήκε απ’ το σπίτι του… | dete

O Έλληνας βγήκε απ' το σπίτι του...

ΤΟΥ Γιώργου Κοντογιάννη

Κάθε χρόνο αυτές τις μέρες τα κανάλια μας βομβαρδίζουν με τη μεγάλη φυγή των αδειούχων του Αυγούστου. Και βέβαια δεν μας δείχνουν πόσοι Αγρινιώτες πάνε για διακοπές στη Λευκάδα, ούτε πόσοι Πυργιώτες πάνε στη Στούπα Μεσσηνίας! Μας δείχνουν Αθηναίους στο λιμάνι του Πειραιά και Θεσσαλονικείς στα διόδια των Μαλγάρων. Το ίδιο πράγμα κάθε φορά εδά και 30 χρόνια από τη σύσταση της ιδιωτικής τηλεόρασης. Φυσικά λογικό είναι όλο αυτό γιατί Αθήνα και Θεσσαλονίκη συγκεντρώνουν μαζί περίπου το 60% του πληθυσμού της χώρας και αυτός ο κόσμος όταν μετακινείται παράγει ειδήσεις. Παρ' όλη τη μεγάλη οικονομική δοκιμασία της δεκαετίας που ζήσαμε και ακόμα ζούμε, ο Έλληνας καταφέρνει να βγει από το σπίτι του έστω και για λίγο. Και όσο και να μας λένε για τη βαριά βιομηχανία του τουρισμού, τη διαφορά πάντα ο Έλληνας την κάνει τυπικά και ουσιαστικά.

Πρώτα απ' όλα ο πρωταγωνιστής των διακοπών της ελληνικής οικογένειας είναι ο πατέρας και σύζυγος. Αυτός ο μέσος και παραπάνω εργαζόμενος που αποφασίζει να πάει την οικογένεια διακοπές. Υπολογίζεται ότι κατά μέσο όρο κουβαλάει τριάντα με πενήντα κιλά τέσσερις φορές μέσα στο χρόνο των διακοπών. Οι βαλίτσες των μεγάλων, τα σακίδια των παιδιών και η τσάντα με τα απαραίτητα αξεσουάρ των διακοπών, πάνες, γάλατα, μπουκάλια νερού, κρέμες και αντηλιακά, μπρατσάκια, μαγιό, πετσέτες, βατραχοπέδιλα και άλλα τέτοια. Υπολογίστε φυσικά και το ποδήλατο! Τρεις στις πέντε οικογένειες με παιδιά που πάνε διακοπές κουβαλάνε μαζί τουλάχιστον ένα ποδήλατο γιατί αλλιώς το κλάμα και η γκρίνια πάνε στεφάνι. Αυτά καταρχήν, γιατί μπορεί εάν υπάρχει εξοχικό, να χρειαστεί να κουβαλήσει και άλλα πράγματα όπως ανεμιστήρες, αν δεν υπάρχει κλιματισμός, και ό,τι άλλο εξυπηρετεί την οικογένεια!

Η κυρία συνήθως μεταφέρει τα πιο βαριά αντικείμενα: το κινητό για να μπαίνει στο facebook να μιλάει με τις φίλες της και ένα κουρούπι καφέ μισό κιλό μαυροζούμι με τρία δάχτυλα κρέμα πάνω. Άντε να κάνει και κάτι πιο δύσκολο. Να πάρει και το καφέ του συζύγου. Ο οποίος πρέπει να οδηγεί, ταυτόχρονα να πίνει καμιά γουλιά καφέ, να έχει το νού του τα παιδιά να μην τσακώνονται στο πίσω κάθισμα και να απαντάει στην κυρία ανάλογα με το "ρεπορτάζ" που κάνει αυτή στο internet όσο διαρκεί το ταξίδι. Τελευταία έχει προστεθεί και ένα νέο βάρος που ονομάζεται σκυλί. Βγαίνουν στην εθνική οδό καραβάνια οι περίφημοι ταξιδιώτες του Αυγούστου και σε γαβγίζουν από δίπλα τα σκυλιά από τα τζάμια των αυτοκινήτων όταν σε προσπερνάει η ελληνική οικογένεια των διακοπών. Αν τώρα όλους αυτούς τους συναντήσεις σε πλοίο, εκεί προστίθενται δύο πράγματα. Πρώτον μια ατελείωτη μάσα λες και θα σωθεί το φαΐ στο νησί που πάνε. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί τρώνε τόσο πολύ οι άνθρωποι στα πλοία. Ύστερα έρχεται το ανεξέλεγκτο παιχνίδι κυνηγητό, κρυφτό των πιτσιρικιών από τη πλώρη ως τη πρύμνη μέσα στο πλοίο την ώρα που ο μπαμπάς και η μαμά χασμουριούνται ή χαζεύουν στο τάμπλετ και το κινητό.

Αυτόν τον Έλληνα που βγαίνει από το σπίτι του να πάει διακοπές δεν τον αλλάζω με τίποτα! Θέλω να τον βλέπω κάθε χρόνο για να λέω μέσα μου ότι αντέξαμε την κρίση και την ισοπέδωση. Εδώ και κανά χρόνο επέστρεψε σιγά αλλά δυναμικά αυτός ο τύπος στις εθνικές οδούς και τα λιμάνια. Παίρνει το αίμα του πίσω! Πιστεύω ότι σε κανα δυο χρόνια το πολύ θα επιστρέψουν και τα καρότσια με τα μωρά στα Ματογιάννια της Μυκόνου και θα φύγουν οι μαφιόζοι και οι σπείρες αλλοδαπών που κλέβουν τους πλούσιους Άραβες με τα ρόλεξ και τα μπριγιάν και θα έρθουν όλα στα ίσα τους... Ο Έλληνας βγήκε από το σπίτι του. Τρέμετε tour operators...