«Να πιαστείς από τη μαμά πατρίδα»

02.11.2020 / 14:55
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email
Share on print
zakinthinos-620x420

Του Διονύση Ζακυνθινού

Ερωτώμενος σήμερα από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ για το αν η χώρα αντέχει ένα νέο γενικευμένο lockdown, ο υπουργός Ανάπτυξης Άδωνης Γεωργιάδης ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός.

Για να αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις, όπως συνέβη και στο κοντινό παρελθόν, επεσήμανε ότι το κράτος θα αντέξει γιατί έχει τα απαραίτητα ταμειακά διαθέσιμα αποθέματα. Πρόσθεσε, όμως, ότι  ένα νέο lockdown θα ήταν καταστροφικό για τις επιχειρήσεις.

Σωστός. Για να ξέρουμε τι λέμε, αν πάμε σε ένα νέο καθολικό lockdown, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων θα καταβάλλονται κανονικά. Όσο για τον ιδιωτικό τομέα, αυτός είναι που θα την ξαναπληρώσει. Έτσι συνέβαινε, έτσι συμβαίνει, κι έτσι θα συμβαίνει σε μια χώρα όπου το δημόσιο αντιμετωπίζεται σαν μια ιερή αγελάδα.        

Ας μην κοροϊδευόμαστε και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Σύσσωμος ο ιδιωτικός τομέας πάνω στον οποίο στηρίζεται η χώρα, δέχεται τη μεγαλύτερη πίεση ακόμα και από τα χρόνια των μνημονίων και συσσωρεύει χρέη και υποχρεώσεις, οι οποίες απλώς με τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης μετατίθενται για το μέλλον,  χωρίς φυσικά να παραγράφονται.

Πώς μετά να μην επιδεινώνονται οι εργασιακές σχέσεις; Τηλεργασία, αναστολές συμβάσεων εργασίας, και πάει λέγοντας, κάνουν τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα να παίζουν μποξ με το μυαλό τους για να σκαρφιστούν πώς θα επιβιώσουν.

Στον αντίποδα, ο μόνος καλός και αξιόπιστος εργοδότης, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά… το κράτος, που όχι μόνο είναι συνεπέστατος στις υποχρεώσεις του προς τους δημοσίους υπαλλήλους ,αλλά είναι και ο μόνος που προσλαμβάνει ακόμα και σ’  αυτές τις δύσκολες μέρες. Μήπως δεν είναι έτσι;

Ως εκ τούτου, είναι επόμενο να δημιουργείται σταδιακά μια νέα γενιά που ονειρεύεται μια θέση στη σιγουριά και την ασφάλεια του Δημοσίου, έναντι κάθε τιμήματος και θυσιάζοντας τη δημιουργικότητα, το ρίσκο, τον ανταγωνισμό, την επιβράβευση των κόπων και θυσιών και κυρίως τα όποια προσωπικά όνειρα.

Κατά μια έννοια, λοιπόν, δικαιώνονται κάποιοι παλαιότεροι ημών, που συμβούλευαν τα παιδιά τους να πιαστούν από το Δημόσιο, με την παροιμιώδη παρότρυνση: «Να πιαστείς από τη μαμά πατρίδα».

Και αυτήν την έρημη πατρίδα  ποιος θα την ταϊσει για να ταϊσει μετά και αυτή με τη σειρά της και με την εμβληματική συνέπεια που την διακρίνει, τις… κρατικοδίαιτες στρατιές της;

Έλα μου, ντε.    

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

trending

πρωτοσέλιδα