Μίνως Ευσταθιάδης: Ταξίδι στη σκοτεινή ενδοχώρα μιλώντας «Κβάντι»

22.03.2021 / 8:48
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email
Share on print
Minos_Efstathiadis_bw-ink

Συνέντευξη στον Μιχάλη Παπαγεωργίου

Περίμενα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το νέο μυθιστόρημα του Μίνου Ευσταθιάδη γιατί βάζει μικρές βόμβες στη φόρμα του αστυνομικoύ μυθιστορήματος.  Ένα νουάρ που κοιτά κατά πρόσωπο το κακό σε όλες του τις εκφάνσεις. Και το «Κβάντι» δικαίωσε τις προσδοκίες μου . Η δολοφονία ενός άντρα χωρίς ταυτότητα στους δρόμους της Μονμάρτης οδηγεί τις έρευνες της γαλλικής αστυνομίας σε αδιέξοδο. Την ίδια ώρα στο νεκροταφείο κάποιου ελληνικού χωριού ο ντετέκτιβ Κρις Πάπας κρατάει στα χέρια του έναν παλιό χάρτη γεμάτο σημάδια: αλλεπάλληλα ταξίδια, τεθλασμένες γραμμές, παράλληλες πορείες, που οδηγούν στην άκρη της ερήμου Καλαχάρι. Ζήτησα από τον Μίνω Ευσταθιάδη να ρίξει φως στο μαύρο ,με λίγο γαλάζιο ,σκηνικό του νέου του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος .  

Στις ιστορίες με ήρωα τον Κρις Πάπας τα γεωγραφικά σύνορα των ιστοριών σου είναι απολύτως ρευστά και ορθάνοιχτα. Μια κρύο, μια ζέστη. Από το παγωμένο Βερολίνο στην έρημο Καλαχάρι. Σε ενδιαφέρει άμεσα αυτό το άνοιγμα της γεωγραφικής βεντάλιας; Είναι ζωτικό να μεταφέρεις τα μεγάλα ταξίδια της ζωής στα βιβλία σου;

-Δεν κατάφερα ποτέ να συμπαθήσω τα σύνορα. Και δεν αναφέρομαι, φυσικά, μόνο στα γεωγραφικά. Τα ταξίδια είναι τρόπος ζωής και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αυτά. Με ενδιαφέρει κάθε μετακίνηση, μετατόπιση, αλλαγή πλεύσης. Εξάλλου και η ίδια η λογοτεχνία δεν είναι ένα ταξίδι -κυρίως πέρα από τα όρια; Έτσι φαντάζομαι τον παράδεισο: έναν τόπο χωρίς σύνορα.

Όπως και στον «Δύτη», το προηγούμενο βιβλίο σου αισθάνθηκα έντονα αυτό που λένε «όταν κοιτάς τη άβυσσο σε ρουφάει μέσα της». Είμαστε έτοιμοι να κοιτάξουμε το κακό κατάματα ή το προσπερνάμε;

-Φυσικά και το προσπερνάμε. Ολόκληρος ο πολιτισμός μας έχει οικοδομηθεί γύρω από την άρνηση της ευθύνης. Ζητάμε την αποδοχή, πέφτουμε στα γόνατα για την αναγνώριση και κοιμόμαστε αγκαλιά με την αυτοκατάφαση. Για να κοιτάξουμε το κακό κατάματα θα πρέπει να βγάλουμε τον καθρέφτη από το υπόγειο. Κι αυτό πονάει. Χαλάει όλο το σκηνικό.

Δε σου κρύβω ότι η αγάπη του Κρις για την τετράποδη φίλη του με συγκίνησε, όχι τόσο από ζωοφιλική στάση, όσο από την σταθερά που ψάχνουμε όλοι για να κρατηθούμε ζωντανοί(;). Το ζήτημα είναι άλλο. Έχει χάσει τη πίστη του στους ανθρώπους; Μίλα μου λίγο για αυτόν.

Μπορώ να απαντήσω με ένα απόσπασμα από το βιβλίο;  «Μάλλον θα καταλήξω όπως εκείνες οι υπέργηρες κυρίες που βγαίνουν βόλτα μονάχα με το κατοικίδιό τους και ζουν αποκλειστικά για αυτό. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για ένα μεταμφιεσμένο είδος μισανθρωπισμού. Ας είναι. Όταν θα αρχίσουν να μας εκτελούν οι επαγγελματίες φιλάνθρωποι, θα πάω πρώτος στη σειρά. Δεν είμαι καλός στην αναμονή. Και ειδικά χωρίς Jameson.»

Είναι πολύ ενδιαφέρον που το «Κβάντι» κυκλοφορεί σε μια εποχή που στη χώρα μας έπεσε ο πρώτος σπόρος απέναντι στη σεξουαλική και ψυχολογική κακοποίηση των γυναικών. Η δική σου σοδειά είναι βαμμένη με γραμμές αίματος βέβαια άλλα εκεί κρύβεται και η ψίχα… Ήταν ζητούμενο για σένα στο αρχικό σου σκαρίφημα;

-Ήθελα να γράψω κάτι γι’ αυτά που συμβαίνουν στην Αφρική. Δεν είμαι όμως ούτε ρεπόρτερ, ούτε κάποιου είδους αναλυτής. Προσέγγισα λοιπόν τα όσα συμβαίνουν μέσα από την μυθοπλασία. Το πρόβλημα είναι ότι εκεί η πραγματικότητα απλώνεται ακόμη τρομακτικότερη από την φαντασία. Δεν υπάρχει τόπος όπου οι γυναίκες έχουν τραβήξει τόσα μαρτύρια, όσα στην Αφρική. Ας φανταστούμε εκατομμύρια γυναίκες να ξαπλώνουν στον πάγκο της κλειτοριδεκτομής. Να χάνουν τα παιδιά τους από δίψα. Να πουλιούνται έναντι δέκα δολαρίων για να καταλήξουν να κάνουν πιάτσα στην οδό Αθηνάς και σ’ όλες τις ωραίες πιάτσες του κόσμου. Και να μην έχουν καμία δυνατότητα αντίδρασης σε όλα αυτά. Απολύτως καμία.

Και τώρα; Ένας πολυταξιδεμένος συγγραφέας και ένας ήρωας που λόγω covid ίσως να είναι καθηλωμένος στο Αίγιο. Πώς περνάς αυτό τον καιρό; Μπορεί λογοτεχνικά να υπάρχει χώρος για νέες περιπέτειες του Πάπας σήμερα ή θα ήθελες να δοκιμάσεις κάτι άλλο;

-Ζω σ’ ένα μικρό χωριό, μπροστά στην θάλασσα. Κάνω windsurfing και γράφω σχεδόν κάθε μέρα. Όλοι στην οικογένεια είμαστε υγιείς, μέχρι τώρα. Φτάνουν (και περισσεύουν) αυτά. Έχω καιρό να μιλήσω με τον Πάπας. Θα έχει χαθεί πάλι σε κανένα μακρινό ταξίδι ή θα πίνει Jameson. Μπορεί και τα δύο.

(από εφημερίδα Νεολόγος των Πατρών)

Ακολουθήστε το dete.gr στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News απο τον υπολογιστή αλλά και από την εφαρμογή Google News του κινητού σας.

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

trending

πρωτοσέλιδα