Η αστυνομική λογοτεχνία και το μαύρο σύννεφο στη πόλη

21.05.2022 / 18:30
When-The-Black-Clouds-Forgot-To-Smile-spillwords-1400x741

Toυ Μιχάλη Παπαγεωργίου

Μια υπόθεση εγκλήματος , πάθους, ανελέητης ανθωποφαγίας, μοχθηρίας, ποταπών ενστίκτων , μεγάλης ήττας της ψυχραιμίας και της νηφαλιότητας έχει κατακλύσει τη πόλη μας και όλη τη χώρα το τελευταίο τρίμηνο(αιώνα;). Η πραγματικότητα πατάει στο κεφάλι την φαντασία σαν φίδι και εμείς εμβρόντητοι συμμετέχουμε , άθελά  μας και μη. Ζήτησα από δύο αξιόλογους νέους έλληνες συγγραφείς  τον Βαγγέλη Γιαννίση και τον Δημήτρη Σίμο να απαντήσουν σε ερωτήματα που αφορούν την ισορροπία στον πάγο των φοβερών γεγονότων .

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ

 «Καταλαβαίνω πόσο σοκαριστικό είναι το συγκεκριμένο θέμα, αλλά πραγματικά τι άλλο απομένει να ειπωθεί;»

-Πως ένας αστυνομικός συγγραφέας απεκδύεται της «φορεσιάς» του και παρακολουθεί τις εξελίξεις μιας υπόθεσης που χωρίς να έχει ακόμη τη βούλα της Δικαιοσύνης χαρακτηρίζεται ως το έγκλημα του αιώνα ; Ιντριγκάρεται παραπάνω; Η απλά αναφωνεί πως η  άτιμη πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία;

Προσωπικά με ιντριγκάρει περισσότερο ο τρόπος με τον οποίο σχεδόν τρεις μήνες τώρα τα ΜΜΕ καλύπτουν την υπόθεση, αλλά και η εμμονή του κοινού για το συγκεκριμένο θέμα, παρά το έγκλημα καθαυτό. Και, για να είμαι ειλικρινής, έχει κουράσει η τόση κάλυψη. Καταλαβαίνω πόσο σοκαριστικό είναι το συγκεκριμένο θέμα, αλλά πραγματικά τι άλλο απομένει να ειπωθεί; Κι εγώ ως τι να μιλήσω, από τη στιγμή που δεν έχω κάποια σχέση με την υπόθεση. Ομολογώ πως νιώθω αμήχανα και άβολα.

-Αν έβρισκαν βιβλία σας στον τόπο της ερευνών πως θα αντιδρούσατε; Κατά πόσο η αστυνομική λογοτεχνία μπορεί να εισβάλλει με ορμή στη πραγματικότητα ;

Δεν θα αντιδρούσα. Δεν θα το θεωρούσα σημαντική λεπτομέρεια που λέει κάτι για τον φερόμενο ως δράστη ή για τα βιβλία μου. Θα άλλαζε κάτι στη ζωή μου; Θα αλλοίωνε το περιεχόμενό τους; Ζωή να έχουν, οχτώ βιβλία μου κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή. Εικάζω πως τουλάχιστον ένα αντίτυπο έχει αγοραστεί από κάποιον εγκληματία ή κάποιον που θα διαπράξει κάποιο έγκλημα στο μέλλον. Και λοιπόν; Τώρα, όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, η πραγματικότητα είναι αυτή που επηρεάζει την αστυνομική λογοτεχνία και όχι το αντίθετο. Δηλαδή ο κόσμος δεν διαπράττει εγκλήματα επειδή διαβάζει αστυνομική λογοτεχνία (όπως φυσικά δεν διαπράττει εγκλήματα επειδή ακούει heavy metal – άλλο ένα παρόμοιο στερεότυπο).

-«Ένα μαύρο σύννεφο έχει απλωθεί πάνω από τη πόλη και θα αργήσει να φύγει»  έγραψε ένας εκλεκτός μου συνάδελφος. Η νοσηρή περιέργεια , τα κουτσομπολιά του μεγάλου χωριού, το « ένοχος ή αθώος» αφήνουν ανεξίτηλες μελανιές ή απλά ο χρόνος κάνει τη δουλειά του;

Η ιστορία έχει δείξει ότι τα πάντα ξεχνιούνται. Τα πάντα. Και σήμερα μάλιστα ξεχνιούνται ακόμα πιο εύκολα, μιας και οι ειδήσεις διαδέχονται η μία την άλλη με ρυθμό που δυσκολεύεται κανείς να παρακολουθήσει.

-Πιστεύετε πως το true crime σαν είδος θα εκτοξευτεί λογοτεχνικά και στη χώρα μας πιο σύντομα απ’ ότι περιμένουμε;

Δεν ξέρω, για να πω την αλήθεια. Θα ήταν ευχής έργον να ανακαλύψει το κοινό ένα εξαιρετικό υποείδος της αστυνομικής λογοτεχνίας, μιας και υπάρχουν διαμάντια που παραμένουν αμετάφραστα παρά την επιτυχία τους σε αγορές του εξωτερικού.

“Ίνκουμπους” είναι ο τίτλος του νέου μυθιστορήματος του Βαγγέλη Γιαννίση και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΙΜΟΣ

«Το τραύμα άνοιξε, και θα μείνει»

-Πως ένας αστυνομικός συγγραφέας απεκδύεται της «φορεσιάς» του και παρακολουθεί τις εξελίξεις μιας υπόθεσης που χωρίς να έχει ακόμη τη βούλα της Δικαιοσύνης χαρακτηρίζεται ως το έγκλημα του αιώνα ; Ιντριγκάρεται παραπάνω; Η απλά αναφωνεί πως η  άτιμη πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία;

Ένας συγγραφέας πάνω από όλα είναι μέλος της κοινωνίας και οφείλει να μην αιθεροβατεί ούτε ακόμα και κατά τη διάρκεια της συγγραφής ή έμπνευσης του έργου. Αυτό το αναφέρω, καθώς δεν πρέπει κανείς να θεωρεί πως ένα έγκλημα, ακόμα και το πιο εξωφρενικό-ειδεχθές, περιορίζεται στο πλαίσιο της μυθοπλασίας, και άρα η κοινωνία είναι ασφαλής. Δεν είμαστε επισκέπτες σε έναν ζωολογικό κήπο, παρατηρώντας από ασφάλεια την άγρια τίγρη∙ δυστυχώς ζούμε μαζί της και ο συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας οφείλει να το υπενθυμίζει συνεχώς στους αναγνώστες του – η τίγρης δεν είναι μέσα στο κλουβί μόνη της. Ως συγγραφέα, μιλώντας προσωπικά τουλάχιστον, δεν με ιντριγκάρει -λυπάμαι- που η θεωρία της τίγρης και του επισκέπτη επιβεβαιώνεται.

-Αν έβρισκαν βιβλία σας στον τόπο της ερευνών πως θα αντιδρούσατε; Κατά πόσο η αστυνομική λογοτεχνία μπορεί να εισβάλλει με ορμή στη πραγματικότητα ;

Δεν θα με εξέπληττε. Θεωρώ αναμενόμενο πως δολοφόνοι ή «παράνομοι» κάθε είδους επιλέγουν την αστυνομική λογοτεχνία ως εγχειρίδιο μελέτης ή ως αγαπημένο είδος λογοτεχνίας. 

-«Ένα μαύρο σύννεφο έχει απλωθεί πάνω από τη πόλη και θα αργήσει να φύγει»  έγραψε ένας εκλεκτός μου συνάδελφος. Η νοσηρή περιέργεια , τα κουτσομπολιά του μεγάλου χωριού, το « ένοχος ή αθώος» αφήνουν ανεξίτηλες μελανιές ή απλά ο χρόνος κάνει τη δουλειά του;

Το τραύμα άνοιξε, και θα μείνει. Ακόμα και όταν ο χρόνος το κλείσει, το σημάδι του θα μείνει.

-Πιστεύετε πως το true crime σαν είδος θα εκτοξευτεί λογοτεχνικά και στη χώρα μας πιο σύντομα απ’ ότι περιμένουμε;

Ο αναγνώστης εξιτάρεται από κάθε μύθο ο οποίος έχει τη βάση του σε μια πραγματική ιστορία. Οι συγγραφείς πασχίζουμε να αφηγηθούμε ιστορίες που να δείχνουν / μοιάζουν αληθινές, πόσο μάλλον όταν το true crime εξ ορισμού φέρνει την ιστορία ατόφια στα μάτια του θεατή / αναγνώστη και τον συναρπάζει.

Ο κόσμος θα συνεχίζει να επισκέπτεται τον «ζωολογικό κήπο» και πάντα θα παρακολουθεί  την «τίγρη», ελπίζοντας πως το κλουβί της θα τον προστατεύσει. Μέγα λάθος!

Το μπεστ σέλερ του Δημήτρη Σίμου Σώσε με που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ μεταφέρεται στη μικρή οθόνη και αναμένεται να κάνει πρεμιέρα αποκλειστικά στη νέα streaming πλατφόρμα ΑΝΤ1+ τον Νοέμβριο του 2022.

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Νεολόγος” των Πατρών

Ακολουθήστε το dete.gr στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News απο τον υπολογιστή αλλά και από την εφαρμογή Google News του κινητού σας.

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

trending

πρωτοσέλιδα