Φάλτσο στην απήχηση

25.11.2023 / 8:00
mixalis-papageorgiou

Eπιμέλεια: Μιχάλης Παπαγεωργίου

Στις μέρες μας που όλα είναι αποκρυσταλλωμένα και «καθαρά» σε παρουσιάσεις και κριτικές των «τριών αστεριών» λίγοι είναι αυτοί που θα τολμήσουν να τα βαλουν με το φιλοθεάμον κοινό. Στις 18 Νοεμβρίου του 1958 στο φύλλο του «Ν» το μάτι που σκανάρει τις πολιτιστικές ειδήσεις πέφτει πάνω στον τίτλο: «Μια θαυμάσια καλλιτέχνις προ κενών καθισμάτων» με υπέρτιτλο ακόμα πιο δηκτικό: «Φιλαρμονική και “μουσοτραφείς”».

Καμπανάκια με το καλημέρα

 Χωρίς εισαγωγικές παρλάτες η εισαγωγή μας βάζει στο κλίμα: «Θλιβερόν το θέαμα της αιθούσης της Φιλαρμονικής την εσπέραν της Κυριακής, που εδόθη το ρεσιτάλ πιάνου της διακεκριμένης Ελληνίδος καλλιτέχνιδος Ρίτας Μπουμπουλίδη. Απελπιστικά ολιγάριθμο το ακροατήριον. Η εκλεκτή καλλιτέχνις εξετέλεσε το ενδιαφέρον προγραμμά της με καταπληκτηκίν ακρίβειαν και αξιοθαύμαστον δεξιοτεχνίαν, με θέρμην και ψυχήν, πράγματα τα οποία εστάθησαν ικάνα να ανταπεξέλθουν εις την απογοήτευσιν την οποίαν, ενώ ήτο φυσικόν να αισθανθεί προ της σχεδόν κενής αιθούσης, εν τούτοις, η ιέρεια της τέχνης απέδωσε παρά ταύτα, τόσον λαμπρά, ώστε να αισθάνονται τύψεις δύο φοράς εκέινοι που ώφειλον να πάνε και δεν επήγαν οι «μουσογραφέις» της πόλης. Οι ολίγοι πιστοί οι οποίοι μετά βίας κατελάμβανον το πέμπτον της αιθούσης, ασφαλώς διήλθον δύο ώρας εντροπής εμπρός εις μιαν καλλιτέχνιδα περιωπής, η οποία δικαίως απέσπασε τας ευνοϊκότερας κριτικάς της Γαλλίας και των Αθηνών. Όταν λοιπόν, εις το Παρίσι, το μεγάλο αυτό κοσκινιστήρι των καλλιτεχνών, ο Τύπος ήταν διθυραμβικός γι’αυτήν αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για μιαν αναγνωρισμένην διεθνώς αξίαν»

Μουσικό άδειο κουτί της πόλης

Ο συντάκτης προχωρεί σε μια πιο αναλυτική, κριτική ματιά στα δρώμενα της πόλης: «Φοβούμεθα δυστυχώς ότι το φιάσκο αυτό της Φιλαρμονικής δεν έγκειται τόσο εις το διοργανωτικόν μέρος όσον εις την ιδίαν φύσιν αυτής της εταιρίας της οποίας ενώ το διοικητικόν συμβούλιον σκοτώνεται κυριολεκτικά να δημιουργήση τα μέλη τα οποία είναι πολλά δεν έδωσαν το «παρών «των, αν όχι και το 15 δραχμών των. Αλλά το πράγμα δε σταματά έως εδώ. Η Πάτρα μια πόλις με 100.000 κατοίκους και με πλουσίαν παράδοσιν εις τον μουσικόν τομέα, να μη ημπορή να γεμίση την μικράν αίθουσαν της Φιλαρμονικής; Έχομεν δύο ωδεία, πλειάδα καθηγητών της μουσικής μεμονωμένων, εκατοντάδας μαθητών και μαθητριών, πολλούς, οι οποίοι εντρυφούν «θεωρητικώς» εις την μουσικήν και πολλούς ακαδημαϊκώς συζητούντας και καυχόμενους δια την μουσικήν των κατάρτιση. Που ήσαν όλοι αυτοί;»

Απαραίτητη αναγνώριση

Η πιανίστα Ρίτα Μπουμπουλίδη, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ελλάδα, συνέχισε στη Γαλλία, με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης. Μαθήτρια ακόμη του Εθνικού Ωδείου των Παρισίων βραβεύτηκε με το «πρώτο μετάλλιο» στο Διεθνή Διαγωνισμό πιάνου της Γενεύης. Συνέχισε τις σπουδές της επί πέντε χρόνια με τον Έντβιν Φίσερ, υπό τη σύσταση του οποίου έκανε την πρώτη της εμφάνιση με την ορχήστρα Σοσιετέ Φιλαρμονίκ. Έκτοτε κέρδισε μεγάλη διεθνή αναγνώριση για το λαμπρό καλλιτεχνικό της ύφος και τη μουσική της ακεραιότητα. Εμφανίστηκε με τη Συμφωνική της Βοστόνης στο Κοντσέρτο για πιάνο, έργο 42 του Σάινμπεργκ σε πρώτη εκτέλεση με την ορχήστρα, όπως επίσης με την Αμερικανική Συμφωνική Ορχήστρα στην πρώτη εκτέλεση του Κοντσέρτου για πιάνο σε έξι μέρη του Νεντ Ρόρεμ. Συνέπραξε επίσης με τις συμφωνικές ορχήστρες της Βαλτιμόρης και του Πίτσμπουργκ, την Εθνική Συμφωνική Oρχήστρα της Πόλης τσυ Μεξικού, τις φιλαρμονικές του Λονδίνου, του Μονάχου και του Όσλο, τη Σοσιετέ ντε Κονσέρ του Ωδείου των Παρισίων. Έχει εμφανιστεί σε πολλά ζωντανά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα στην Eυρώπη και τη Λατινική Αμερική. Περιόδευσε τρεις φορές την πρώην Σοβιετική Ένωση. Έκανε περιοδεία στην Ιαπωνία και έδωσε ρεσιτάλ στο Γουλφ Τραπ Παρκ στη Βιέννη της Πολιτείας Βιρτζίνια, στο Mπαντ Γκόντεσμπεργκ στη Βόννη και στην Ουάσινγκτον.

Επίλογος σε ύφος ρέκβιεμ

«Ο κίνδυνος δια την ανυπαρξίαν μουσικής κινήσεως διαφαίνεται εις τον ορίζοντα σοβαρός. Και είναι πολύ απειλητικός. Όσο σκληρά είναι η διαπίστωσις, τόσον πρέπει να γίνει το συντομότερον και να καταλογισθούν δεξιά και αριστερά ευθύναι. Και πρέπει να υπάρχουν. Ή να ευρεθούν! Διότι αλίμονο αν δεν υπάρχουν. Τότε σημαίνει ότι όχι μόνον δεν έχομεν «αυτιά» αλλά και ότι δεν έχομεν ψυχήν. Ωστόσο εμείς πιστεύομεν το αντίθετο. Αλλά το τι πιστεύομεν και το τι πρέπει να γίνει θα το έιπωμεν εις προσεχή μας σημειώματα. Θα αρχίσομε να καταμερίζωμεν ευθήνας, έστιν ότε και να δακτυλοδεικτούμεν».

Ακολουθήστε το dete.gr στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News απο τον υπολογιστή αλλά και από την εφαρμογή Google News του κινητού σας.

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

πρωτοσέλιδα