Εκεί ψηλά στο Δασύλλιο

30.06.2024 / 14:00
touliatos

TΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΟΥΛΙΑΤΟΥ

Σήμερα διάλεξα να επανέλθω σε ένα αγαπημένο μου μοτίβο.

Να σου μεταφέρω σκέψεις μου που πηγάζουν από σημεία της Πάτρας.

Σημεία που, στο δικό μου μυαλό, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ή γεννούν σκέψεις και συναισθήματα.

Σπάνια θα μιλήσω για σημεία που διαφημίζονται, ή πρόκειται να διαφημιστούν.

Άλλωστε η εφημερίδα που κρατάς στο χέρι σου, ή που διαβάζεις περιεχόμενό της, κάπως πρέπει να ζήσει.

Δεν μπορώ όμως να προσπεράσω κάποια πράγματα, που ενώ δεν διαφημίζονται, έχουμε υποχρέωση να τα προβάλλουμε.

Από τα σημεία που παρακολουθώ από την πρώτη στιγμή είναι το Δασύλλιο – DEXAMENI.

Αρχικά μου είχε φανεί περίεργο το γεγονός ότι επέλεξαν να παρατήσουν ένα όνομα γνωστό σε όλη την Ελλάδα, που περιλαμβάνεται σε κάθε χάρτη/οδηγό/αναφορά, το Δασύλλιο, δηλαδή.

Στην πορεία κατάλαβα όμως γιατί. Ήθελαν να επισημάνουν ότι στον εμβληματικό αυτό χώρο, δημιουργείται κάτι τελείως διαφορετικό.

Δεν υπήρχε το πακέτο θέα, πολυθρόνα, καφές, μπύρα, μεζές

Εδώ δημιουργήθηκε ένα μοναδικό (για την Πάτρα) υβρίδιο.

Μια χαλαρή, φιλόξενη κατάσταση, που δεν σε υποχρεώνει για τίποτα. Με πολλές προτάσεις τεχνών και πολιτισμού, αλλά κυρίως, με μια ήπια προσέγγιση στα πάντα.

Όπως σου είπα, η πρώτη μου σκέψη ήταν: Μα καλά, γιατί δεν αξιοποιούν το χώρο, την φήμη και την δυναμική που έχει, ώστε να παράγουν περισσότερο εισόδημα;

Στη συνέχεια κατάλαβα ότι επιχειρείται ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα: να μπορέσει να σταθεί μια επιχειρηματική μορφή, πάνω σε λογικές ήπιας παρέμβασης.

Και ενώ αυτό σε μια μεγαλύτερη αγορά, πχ στην Αθήνα και βέβαια σε μητροπόλεις του εξωτερικού, θα λειτουργούσε, για την Πάτρα, δεν ήμουν καθόλου βέβαιος.

Έχοντας όμως μια διαδρομή πίσω του, μπορώ πλέον με σιγουριά να σου πω, ότι η επιλογή τους, δικαιώνεται.

Και επανέρχομαι στην προηγούμενη φράση μου, απαντώντας το ερώτημά μου.

Η προσέγγισή τους πέτυχε, επειδή αξιοποίησαν το Δασύλλιο και δεν το «εκμεταλλεύτηκαν»

Είναι μια φόρμα, που αρκετούς τους ξενίζει. Και λογικό είναι.

Περιμένεις σε έναν τουριστικό χώρο, να έχει πολλά φώτα, δυνατή μουσική, μια «καλησπερατζού» στην είσοδο. Ψαγμένες δήθεν καρέκλες, φωτισμοί υποβλητικοί, φερτά φυτά, νερά κλπ

Περιμένεις να δεις κάτι εντυπωσιακό, με ή χωρίς εισαγωγικά, που, σε κάθε περίπτωση, έχει την αγωνία να κλέψει την παράσταση.

Και, ασφαλώς, είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις, υψηλές τιμές, πρίμιουμ επιλογές στον κατάλογο, ώστε να υπάρχουν μεγαλύτερες χρεώσεις.

Μην με παρεξηγείς, δεν τα θεωρώ όλα αυτά κάτι το κακό, ή το παράνομο.

Απλά είναι ένα μοντέλο που περιμένεις να δεις σε ένα μοναδικό σημείο, σε ένα φημισμένο τουριστικό μέρος.

Βέβαια, είναι το μοντέλο που, χρόνο με το χρόνο, επίπεδο στο επίπεδο, έχει φτάσει πλέον στα όριά του. Όπως και όλο το τουριστικό μοντέλο, μέρος του οποίο είναι και αυτό.

Μεγάλη επένδυση, υψηλή ένταση σε όλα, πολλά τρέχοντα έξοδα, που όλα καταλήγουν σε έναν στόχο: το κυνήγι του μεγαλύτερου τζίρου.

Αλλά πριν το γενικεύσουμε κι άλλο, ας επιστρέψουμε στο θέμα μας.

Οι τύποι στο Δασύλλιο – Δεξαμενή, ακολουθούν έναν άλλο δρόμο, ένα άλλο μοντέλο.

Αποφάσισαν ότι πρωταγωνιστής δεν θα είναι η εντύπωση, αλλά η ουσία.

Τι έχουμε; Ένα ωραίο σημείο, ένα πολύ ωραίο κτίριο και μια μοναδική θέα. Και όλα τούτα σε ένα δασωμένο λόφο, χωρίς πολλά φώτα και ενόχληση από ήχους της πόλης.

Αυτά αποτελούν την ουσία του χώρου και αυτά διατήρησαν.

Είναι πιο σημαντικό να μπορείς να απολαύσεις τα παραπάνω, από το να έχει να διαλέξεις 30 επιλογές μπύρας.

Είναι ανεκτίμητο το να μπορείς να βρεις μια ηρεμία και να κάνεις μια κουβέντα με φίλους, σε έναν χώρο που δεν «αγχώνεται» να σου επιβληθεί, αλλά σου επιτρέπει να ενταχθείς με τους δικούς σου όρους και ανάγκες.

Αφήνω κατά μέρος το κομμάτι των τεχνών και των εκδηλώσεων.

Όχι γιατί δεν είναι σημαντικό. Ίσα – ίσα!

Οι πρώτες παρεμβάσεις του αστείρευτου Βασίλη Λιακόπουλου και όλα όσα κατά καιρούς συμβαίνουν, είναι πολύ σημαντικά.

Και είναι στο σωστό δρόμο.

Απλά είναι ένας δρόμος, που είναι στην αρχή του ακόμα. Έχει κάνει σωστά και μετρημένα βήματα και μακάρι να μείνει σε ανάλογη κατεύθυνση. Με πολύ καλές μουσικές, θεατρικά, εργαστήρια, εκθέσεις,, παζάρια κλπ

Και είναι ένας δρόμος που αφενός δικαιώνει το όνομα Dexameni Project και, αφετέρου, οδηγεί (ηθελημένα ελπίζω!) στην δημιουργία μιας κοινότητας, μιας «φυλής», όπως λέγαμε παλιότερα.

Προσπαθώ πάντα να πηγαίνω στo Δασύλλιο – Δεξαμενή, όποτε είμαι Πάτρα. Πλέον, όχι από περιέργεια, αλλά για το καλό μου!

Ακολουθήστε το dete.gr στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News απο τον υπολογιστή αλλά και από την εφαρμογή Google News του κινητού σας.

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

πρωτοσέλιδα