American Psycho

04.11.2020 / 12:13
Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print

Δεν βρηκατε αυτο που ψαχνετε;

ZaK

Του Διονύση Ζακυνθινού

Ο αμφίρροπος χαρακτήρας που προσέλαβαν οι αμερικανικές εκλογές, η έκβαση των οποίων παραμένει για την ώρα αβέβαιη, έδωσε το ερέθισμα για κάποιες πρώτες αναλύσεις, που επικεντρώνονται στη διαπίστωση ότι οι δημοσκοπήσεις έπεσαν για μια ακόμη φορά έξω.

Δε είναι ακριβώς έτσι. Ναι μεν οι δημοσκοπήσεις έδιναν ένα σαφές προβάδισμα στον Τζον Μπάιντεν, αλλά ας μην ξεχνάμε και την ιδιομορφία του αμερικανικού εκλογικού συστήματος. Δεν σημαίνει ότι όποιος παίρνει τις περισσότερες ψήφους κερδίζει και τις εκλογές.

Η ανάδειξη του προέδρου γίνεται από τους εκλέκτορες που βγάζει κάθε πολιτεία. Και κάθε πολιτεία έχει διαφορετικό αριθμό εκλεκτόρων. Για παράδειγμα, η Νέα Υόρκη βγάζει 29 εκλέκτορες, ενώ μόλις 3 βγάζει η Ουάσιγκτον. Όποιος υποψήφιος κερδίσει έστω και κατά μια ψήφο σε μια πολιτεία, κερδίζει και το σύνολο των εκλεκτόρων.

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι η Χίλαρι Κλίντον, αν και πλειοψήφησε σε ψήφους, το 2016,  έχασε τις εκλογές. Συγκεκριμένα, το 2016 η Κλίντον κέρδισε το 48% των ψήφων και ο Ντόναλντ Τραμπ το 46%. 

Για να κερδίσει ο Τραμπ το σώμα των εκλεκτόρων χρειάζεται 48% εάν ο Μπάιντεν πάρει 50%. Δηλαδή το 46% που είχε κερδίσει το 2016  δεν θα τού αρκεί. Ως εκ τούτου, εξ αρχής ο Τραμπ έπρεπε να κερδίσει περισσότερους ψηφοφόρους που την προηγούμενη φορά δεν ψήφισαν Χίλαρι. Εδώ ίσως αποδειχθεί ότι τον βοήθησε η οικονομία, που είναι το πρώτο κριτήριο των αμερικανών ψηφοφόρων. 

Εκτός αυτού, τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αυτών των εκλογών ήταν η πόλωση και ο άγνωστος Χ, τα εκατομμύρια ψηφοφόρων δηλαδή που δεν ήθελαν να ψηφίσουν ούτε Τραμπ, ούτε Μπάιντεν αλλά τελικά θα επέλεξαν έναν από τους δύο. Οι δημοσκοπήσεις το είχαν δείξει αυτό. Το 35% των ερωτηθέντων είχε δηλώσει ότι είναι συντηρητικό, το 35%  μετριοπαθές και ένα 30% προοδευτικό. 

Επιπλέον, είναι βέβαιο ότι πολλοί  υποστηρικτές του Τραμπ δεν θα αποκάλυψαν την προτίμηση τους στο πρόσωπο του, για ευνόητους λόγους.

Πάντως, όποια κι αν είναι η τελική έκβαση των αμερικανικών εκλογών, ας μην ξεχνάμε μερικές σημαντικές παραμέτρους.

Πρώτον, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δικαίωμα επανεκλογής μόνο μια φορά. Εάν επανεκλεγεί, τρίτη θητεία δεν υπάρχει. Μετά πάει σπίτι του.   

Δεύτερον, το αμερικανικό σύστημα διακυβέρνησης θεωρείται το αρτιότερο στον κόσμο, εφόσον έχει αξιοσημείωτες ασφαλιστικές δικλίδες που αποτρέπουν φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας.

Και τρίτον, μια διαπίστωση που αφορά εμάς: Ας μην προσεγγίζουμε με τα δικά μας κριτήρια, μέτρα και σταθμά, μια εντελώς διαφορετική συγκριτικά με εμάς κρατική οντότητα, που και ως κοινωνικό σύνολο έχει μια άλλη νοοτροπία και ιδιοσυγκρασία.  Εμείς θα ψηφίζαμε διαφορετικά, αλλά δεν είμαστε Αμερικανοί. Οκ;

Σχετικά Άρθρα

ροή ειδήσεων

trending

πρωτοσέλιδα