Χαρά Λαμπροπούλου: «Έδωσε» απλόχερα…την χαρά της η Πατρινή εθελόντρια της Αction Aid ! | dete

Χαρά Λαμπροπούλου: «Έδωσε» απλόχερα…την χαρά της η Πατρινή εθελόντρια της Αction Aid !

 

Γεμάτη από συναισθήματα ανθρωπιάς και αγάπης επέστρεψε προ ημερών από την Γκάνα, την χώρα της Αφρικής η Πατρινή εθελόντρια της Αction Aid Χαρά Λαμπροπούλου. Δεν είναι όμως το μοναδικό ταξίδι που έχει πραγματοποιήσει η ανάδοχος παιδιού. Σκοπός της μέσα από τις συγκεκριμένες αποστολές είναι η γνωριμία της με τα παιδιά που διαμένουν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και χρειάζονται την βοήθειά μας. Η Χαρά μίλησε στην εφημερίδα «Κόσμος» για τις εμπειρίες της σε μία άλλη πραγματικότητα, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και τα χαμόγελα που θα μείνουν για πάντα χαραγμένα όπως λέει η ίδια στην καρδιά της! Όσο για το πώς μπορεί κάποιος να ακολουθήσει παρόμοια βήματα το χαμογελαστό κορίτσι, η Χαρά, δίνει όλες τις οδηγίες.

Καταρχήν πείτε μας, πως πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με τον εθελοντισμό;

Νομίζω ότι ο εθελοντισμός είναι κάτι που έχεις μέσα σου.. .Δεν είναι μάθημα σε σχολείο και σε καμία περίπτωση δεν είναι ελεημοσύνη. Είναι όμορφο, να μοιράζεσαι.. το δικό σου λίγο για κάποιον είναι σίγουρα πολύ… Είναι χρήσιμο καμιά φορά να βάζεις τον εαυτό σου στην θέση των ανθρώπων που δεν έχουν αυτά που εσύ θεωρείς δεδομένα…

Έχετε ταξιδέψει στην Ινδία με την Αctionaid αλλα και πριν από λίγες ημέρες επιστρέψατε από την Γκάνα. Γιατί θέλατε να κάνετε αυτά τα ταξίδια;

Για να γίνω μάρτυρας που ακριβώς ξοδεύονται τα χρήματα που δίνω σαν ανάδοχος κάθε μήνα. Ήθελα να δω από κοντά ότι μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Ήθελα να γνωρίσω ανθρώπους που ζουν διαφορετικά, που αγωνίζονται, ονειρεύονται, και ελπίζουν. Να φύγω από τον «μικρόκοσμο» μου και να ταξιδέψω σε μία άλλη πραγματικότητα. Ήθελα και θέλω να είμαι η αιτία να αλλάξω την ζωή ενός παιδιού… χτίζοντας μία αίθουσα, φτιάχνοντας την υποδομή για να έχει πρόσβαση σε καθαρό νερό, φτιάχνοντας έναν λαχανόκηπο που θα του προσφέρει τροφή.

Φτάνοντας στην Γκάνα ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας έκανε εντύπωση και γιατί;

Οι άνθρωποι… από όπου περνούσε το πούλμαν , έτρεχαν για να χαιρετήσουν, χωρίς να ξεχωρίζουν ποιος είναι μέσα… Γελούσαν , χαιρετούσαν και φώναζαν.. πόσο όμορφο συναίσθημα.. ανοίγαμε τα παράθυρα και βγάζαμε έξω τα χέρια μας να ανταποδώσουμε, με ένα τεράστιο χαμόγελο ζωγραφισμένο στα πρόσωπα όλων μας

Ποια δραστηριότητα σας άρεσε να κάνετε περισσότερο ;

Δεν ξεχωρίζω. Το κάθε πόστο έχει την γλύκα του.. Το σκάψιμο, το κουβάλημα, το παιχνίδι, το μαγείρεμα..όλα είναι κομμάτι του παζλ που λέγεται “εθελοντικό ταξίδι της Actionaid”.

Πως θα χαρακτηρίζατε αυτά τα ταξίδια με 3 λέξεις;

ΜΟΙΡΑΣΜΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΕΥΛΟΓΙΑ

Ποια η πιο συγκινητική για εσας στιγμή που βιώσατε με τα παιδιά μέχρι σήμερα;

Αν θα ξεχώριζα, θα έλεγα η στιγμή του αποχαιρετισμού και στα 2 ταξίδια. Μάτια βουβά.. γεμάτα αγάπη, προσμονή, ελπίδα.. .που σε κοιτούν ευθεία μέσα στα δικά σου! Φίλοι που αφήνεις πίσω, και το πιο πιθανό είναι ότι δεν ξαναδείς αλλά θα αγαπάς για ΠΑΝΤΑ!

Μεγάλο δώρο για τα μάτια , την ψυχή και την καρδιά…

 

Τι ενδεχομένως σας δυσκόλεψε περισσότερο;

Δεν θα αναφερθώ στις συνθήκες διαβίωσης που σε τίποτα δεν θυμίζουν τον δικό μας «πολιτισμό», αυτό είναι κάτι που προσπερνάς εύκολα... όταν γύρω σου έχεις τόσα παιδικά μάτια να σε κοιτάζουν γεμάτα αληθινή αγάπη και τόσες παιδικές αγκαλιές έτοιμες να σε κλείσουν μέσα τους σφιχτά! Αυτό που με δυσκόλεψε... τα συναισθήματα που βίωνα καθημερινά, ολόκληρο ΒΟΥΝΟ.

Εαν είχατε ένα μαγικό ραβδί, τι θα αλλάζατε πρώτα απ όλα;

Δύσκολη ερώτηση… Δεν ξέρω .. .πραγματικά δεν ξέρω! Σίγουρα κάτι που θα είχε να κάνει με τα παιδιά... Νομίζω το δικαίωμα όλων να πάνε σχολείο που τόσο λαχταράνε…

Σίγουρα θα πήρατε κι εσεις το δικό σας «μάθημα» από τους ανθρώπους αυτων των χωρών… Τι τίτλο θα βάζατε;

«μαθήματα» πολλά..βασικά η συνειδητοποίηση του πόσο σχετική είναι η ευτυχία.. Αυτή η ελευθερία που διέπει τις ημέρες τους , απαλλαγμένοι από το άγχος των δικών μας καθημερινών «αναγκών».. . Όσο για τον τίτλο ; Μία αφρικανική παροιμία «αν θες να πας γρήγορα πήγαινε μόνος σου, αν θες να πας μακριά πήγαινε με παρέα»

Έτσι και εμείς μία παρέα, προσπαθούμε να αλλάξουμε ζωές , να αλλάξουμε τον κόσμο όπως λέει και η Actionaid

Επόμενη αποστολή;

Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται 3 ταξίδια από την Actionaid, δεν ξεχωρίζω προορισμό. Κάθε τόπος έχει κάτι μαγικό.. έχει να σου διδάξει .. και έχει ανάγκη από βοήθεια. Δηλώνω συμμετοχή και σε όποιο η τύχη είναι με το μέρος μου και κληρωθώ, θα ακολουθήσω με όλη μου την καρδιά.

Ποια είναι η διαδικασία για να μπορέσει κάποιος να συμμετέχει σε ένα αντίστοιχο εθελοντικό ταξίδι;

Πρέπει να είσαι ανάδοχος παιδιού στην Actionaid (http://www.actionaid.gr/anadoxi), Κάτι που είναι τόσο απλό αλλά τόσο σημαντικό. Μπορείς ως ανάδοχος να δηλώσεις συμμετοχή σε όποιο ταξίδι θέλεις… Την 1η φορά είναι με σειρά προτεραιότητας, από την 2η συμμετοχή και μετά, είναι με κλήρωση.