Τι ζωή μαύρη…. | dete

Τι ζωή μαύρη….

Του Γιώργου Κοντογιάννη

 

Τη μεγαλύτερη δοκιμασία των Ελλήνων μετά την καραντίνα του κορονοϊου την έχει πλέον επιβάλει ο καιρός! Η πρόωρη ζέστη θέλει όλο τον κόσμο έξω και αυτό σημαίνει κυρίως φαγητό και πότο. Χωρίς να είναι λοιπόν ανοιχτά τα καταστήματα αυτών των ειδών, ο κόσμος συνωστίζεται στις πλατείες, τα πάρκα και τις παραλίες για τις οποίες τα Αθηναϊκά κανάλια έκαναν το εξής εξωφρενικό: Αφού ξεσήκωσαν όλο τον κόσμο με τον πρόωρο καύσωνα και αυτό αφορά κυρίως τους Αθηναίους που το πολύ μπετόν πολλαπλασιάζει την δυσφορία της ζέστης και της άπνοιας, τώρα πηγαίνουν εκεί που ο κόσμος συνωστίζεται και δείχνουν εικόνες στηλιτεύοντας το συνωστισμό! Σκέτη παράνοια δηλαδή! Στο μεταξύ το διαδίκτυο έχει πάρει φωτιά με εικόνες και βίντεο από περιπατητές και ελεύθερους θαμώνες κάθε δημόσιου χώρου κυρίως με στόχο την έμμεση πίεση να ανοίξει η εστίαση και η αναψυχή…

Έχει γίνει εθνικό ζήτημα πλέον για ποιο λόγο δεν μπορούμε να φάμε ένα ψάρι δίπλα στο κύμα, ένα σουβλάκι με μια μπύρα στην πλατεία και ένα μοχίτο ή μια μαργαρίτα στο beach bar! Οι επιστήμονες της υγείας λένε ότι τηρείται ένα χρονοδιάγραμμα σταδιακής λειτουργίας της οικονομίας και ο κόσμος λέει: «Έλα μωρέ αφού δεν υπάρχει πια κορονοϊος γιατί δεν τα’ ανοίγουν να τελειώνουμε»; Κι όσο περνάει ο καιρός και δεν ανοίγει η εστίαση και η αναψυχή τόσο περισσότερες απαιτήσεις του συγκεκριμένου κλάδου έρχονται στη δημοσιότητα. Στο μεταξύ 4 νεκροί και 16 κρούσματα προχθές δεν μας κάνουν εντύπωση πλέον ενώ πριν ενάμιση μήνα όταν ακούγαμε παρόμοιες ανακοινώσεις σταυροκοπιόμασταν και χτυπάγαμε ξύλο. Υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση στην ελληνική κοινωνία ότι το καλοκαίρι είναι μια περίπτωση γενικής ασυλίας, παρηγοριάς, ανεμελιάς και ασυδοσίας πάσης φύσεως και κάθε κατεύθυνσης! Και φάρμακο για κάθε αρρώστια!

Βλέπω μέρα νύχτα στους δρόμους εκείνα τα έρμα τα σκυλιά τι τραβάνε και τα λυπάται η ψυχή μου. Αρθριτικά απ’ το πολύ περπάτημα έχουν όλα. Στα εκατόν δέκα εκατομμύρια μηνύματα που στείλαμε στο 13033 για να δηλώσουμε εν μέσω καραντίνας που πάμε, περίπου σαράντα εκατομμύρια αφορούσαν βόλτα με κατοικίδιο! Τα σκυλιά πλέον σε κοιτάνε με μισό μάτι όταν ετοιμάζεσαι να βγεις απ’ το σπίτι. Ούτε την καθημερινή τους βόλτα δεν θέλουν να κάνουν. Ξεγοφιάστηκαν πια! Προτιμούν να τα κάνουν πάνω τους παρά το κακό που τα βρήκε με το πέρα δώθε. Όσο για τους Πατρινούς, τον πλέον εύκολα αποπροσανατολισμένο λαό της χώρας, το ρίξαμε στην απροσδιόριστη βόλτα. Στο πάρκο, την πλαζ, τις πλατείες, την παραλιακή δώθε κείθε και δώστου να ‘χεις που λένε. Πέρυσι που δεν είχαμε πανδημία ούτε οι μισοί δεν ήταν στους δρόμους 15 Μάη από όσοι είναι σήμερα. Είμαστε έξω γιατί μας είχαν κλείσει μέσα. Από αντίδραση….

Και το αποκορύφωμα της γκαντεμοχρονιάς που ξεκίνησε με το δίσεκτο 2020 θα είναι όταν ανοίξει η περιβόητη και θρυλική εστίαση και αναψυχή να αρχίσουν τίποτε λασποβροχές ή επιστρέψει η θερμοκρασία στα νούμερα της εποχής και κάτω από αυτά, το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου. Μήπως δεν το έχουμε ξαναζήσει στο παρελθόν; Εκεί να δεις κλάμα η εστίαση και η αναψυχή! Για τουρισμό στην Πάτρα δεν μιλάμε γιατί είναι άγνωστη λέξη… όπως και να έχει το πράγμα, αυτό το καλοκαίρι απαιτεί υπομονή, ψυχραιμία και κυρίως ψυχικά αποθέματα αντοχής της νέας πραγματικότητας. Δυστυχώς χρειάζονται και λεφτά… Τι ζωή μαύρη… που έλεγε και η Ρένα Βλαχοπούλου…