ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ – ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΕΙΤΕ τι λέει η τέως αντιδήμαρχος και συγγραφέας | dete

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ - ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΕΙΤΕ τι λέει η τέως αντιδήμαρχος και συγγραφέας

της Μαρίας Ανδριέλου

Μπορεί να τελείωσε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και να άσκησε το επάγγελμα της συμβολαιογράφου όμως η Βικτωρία Αγγελοπούλου προχώρησε σε κάτι διαφορετικό και αγαπημένο τότε για την ίδια. Την πολιτική.

Διετέλεσε Πρόεδρος του Πολιτιστικού Τομέα του Δήμου Πάτρας από το 1999 έως και το 2002 και του τέως Δήμου Ρίου από το 2007 έως και το 2009.

Ως μέλος τότε Καρναβαλικού Κομιτάτου Πάτρας, οργάνωσε το 1995 την πρώτη Καρναβαλική Θεατρική Ομάδα διασκευάζοντας και σκηνοθετώντας σπουδαία  έργα το ίδιο και ως μέλος του Ερασιτεχνικού Θιάσου «Ρεφενέ».

Όσο για την συγγραφή βιβλίων; Μια αγάπη που ξεκινά από τα παιδικά της χρόνια…

 

Πρόσφατη σύναξη της Λέσχης Ανάγνωσης Πάτρας «Ανθεία»

Πρόσφατη σύναξη της Λέσχης Ανάγνωσης Πάτρας «Ανθεία»

Να ξεκινήσουμε απο τα παλιά... Απο την πολιτική στην συγγραφή βιβλίων. Πως προέκυψε;

Μάλλον το αντίθετο συνέβη. Πάντα έγραφα, απλά δεν είχα τολμήσει να ¨εκτεθώ¨.  Επομένως, το ερώτημα είναι η πολιτική πώς προέκυψε.   Τότε, δεν είχα καταλάβει, σήμερα γνωρίζω μετά βεβαιότητας ότι  ¨το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον¨ και πως ορισμένες καταστάσεις, σχέσεις και γεγονότα της ζωής μας  έρχονται για να εκπληρωθούν απόκρυφες επιθυμίες, να ξεπληρώσουμε χρέη ή να εισπράξουμε αντίτιμο, να αποκτήσουμε γνώση και εμπειρίες, να τις αξιολογήσουμε και ανάλογα να πορευτούμε, διατηρώντας τες ή απορρίπτοντας τες.

 Πείτε μας για την Λέσχη Ανάγνωσης Πάτρας «Ανθεία»...;

Ήταν και αυτό μια … ¨ιδέα¨ στη προσπάθειά μου  να δημιουργήσω ένα ουσιαστικότερο παρόν.  Γιατί μέσω της ανάγνωσης κειμένων θεωρώ πως πλαταίνει το φάσμα της γνώσης  και σε ταξιδεύει σε μονοπάτια που εσύ, πιθανόν δεν θα επέλεγες.  Έτσι, μέσα από τις προτάσεις όλων μας,  υπάρχει ποικιλία ιδεών και αγαστή επικοινωνία.

Υπάρχει κάποιο μέρος ή αντικείμενο ή τραγούδι που σας δίνει έμπνευση για συγγραφή;

Μια πανάρχαια πινακίδα στους Δελφούς:  «Γνώσι σ’ εαυτόν»,  με ώθησε από παιδί  να συνδιαλέγομαι εγγράφως  αρχικά με ¨μένα¨  και  αργότερα με τους άλλους μέσω των μυθιστορημάτων μου,  όταν άρχισα να συνειδητοποιώ κάποιες αλήθειες  που μου έδωσαν άλλη οπτική για το τι είμαστε, τι είναι η  ζωή  και ο κόσμος.

Ταυτόχρονα, εδώ και πολλά χρόνια  ασχολείστε ερασιτεχνικά με τη σκηνοθεσία, τη σκηνογραφία, τη διασκευή και τη συγγραφή θεατρικών έργων...Ποιο απ όλα αυτά σας ελκύει περισσότερο;

Είναι γεγονός πως είμαι  ανήσυχο πνεύμα, και προσπαθούσα μέσω της δημιουργίας να βρω απαντήσεις, διεξόδους  και  λόγο ύπαρξης, πέρα από τυχόν οικογενειακή, κοινωνική ή επαγγελματική καταξίωση.  Όλα αυτά με γέμιζαν πραγματικά την εποχή που τα έκανα, σήμερα τα βλέπω όπως μια γιαγιά που καμαρώνει το εγγόνι.  «Κάθε πράγμα στο καιρό του»  λέει η λαϊκή ρήση.  Χαίρομαι πάντως που με αυτές μου τις ενασχολήσεις έδωσα βήμα ¨ομιλίας¨ και σε άλλους συμπολίτες μου και σήμερα απολαμβάνουμε στην πόλη μας  ερασιτεχνικές σκηνές υψηλότατου επίπεδου.

Ως τέως αντιδήμαρχος πολιτισμού στην Πάτρα επί δημαρχίας Φλωράτου , πράξατε σπουδαίο έργο στην πόλη. Τι θεωρείτε πως αφήσατε στην Πάτρα ως κληρονομιά;

Αν άφησα,  αυτό θα το αποτιμήσουν οι συμπολίτες μου.

 Πως θα χαρακτηρίζατε την πορεία του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας; Τι έχει αλλάξει από τότε που κρατούσατε εσείς το τιμόνι του πολιτισμού,  μέχρι σήμερα;

Η  κριτική ακόμα και η καλοπροαίρετη,  δεν ωφελεί.  Δεν ανεβάζει ούτε κατεβάζει επίπεδα.  Είναι παιχνίδια του νου για να μας κάνει να νιώθουμε καλύτεροι από τους άλλους, χωρίς τούτο να συμβαίνει πραγματικά.  Ο καθένας, οφείλει να κρίνει μόνο τον εαυτό του για το εάν οι πράξεις του συνάδουν με τη δική του συνειδητότητα.

Σας λείπει η πολιτική; Σκέφτεστε να ξανα σχοληθείτε με τα κοινά;

Θα μου έλειπε, αν σαν κοινωνία είχαμε αναπτύξει  το ΕΜΕΙΣ αντί για το ΕΓΩ ή το ΚΟΜΜΑ.

Τι χρειάζονται οι σημερινοί άνθρωποι για να είναι ευτυχισμένοι;

Ελπίζω να μην σας σοκάρω λέγοντας  πως δεν υπάρχει ευτυχία. Απλά νιώθουμε στιγμές ευχαρίστησης, που προέρχονται  από δραστηριότητες  αυτού του κόσμου (κοινωνικές, συναισθηματικές, επαγγελματικές, οικονομικές κλπ.), που όμως,  δεν είναι μόνιμες.  Αυτό που μας χαροποιεί σήμερα, αύριο μπορεί να μην μας αρέσει ή να ανατραπεί ολοσχερώς.   Τα πάντα υπόκεινται σε αέναη κίνηση και μεταβολή. «Τα πάντα ρει» , είπε ο Ηράκλειτος.  Αντίθετα, ο Σωκράτης μίλησε για την «ευδαιμονία», που δεν είναι συναίσθημα  αλλά  μόνιμη κατάσταση που βρίσκεται κάποιος όταν υπερβεί ¨τα του κόσμου¨ και ενωθεί με το εντός αυτού ¨δαιμόνιον¨.

Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημά σας, θεωρώ πως θα ευτυχίσουμε πραγματικά όταν συνειδητοποιήσουμε ότι  ¨η ζωή μας είναι αλλού¨ , πως τούτο το υλικό σώμα  δεν είναι ο πραγματικός εαυτός μας, πως είμαστε ψυχές που βιώνουν μία ανθρώπινη εμπειρία, πως όλοι είμαστε παιδιά του Ενός και επομένως αδέρφια.  Λουλούδια του ίδιου κήπου που καθένα έχει το δικό του άρωμα,  χρώμα.

Τι να περιμένουμε από την Βικτωρία Αγγελοπούλου στο μέλλον;

Ειλικρινά, δεν ξέρω.  Προς το παρόν, προσπαθώ να ¨γνωρίσω¨ τον Εαυτό μου.