«Σκλάβοι» σε γιοτ πλουσίων | dete

«Σκλάβοι» σε γιοτ πλουσίων

Πίσω από τη λαμπερή πλευρά της συναναστροφής με μέλη της υψηλής κοινωνίας, των παχυλών φιλοδωρημάτων και των πολυήμερων κρουαζιέρων από την Καραϊβική μέχρι τη Μεσόγειο, υπάρχει και αυτή των εξοντωτικών συνθηκών εργασίας για τους υπαλλήλους των πολυτελών γιοτ, που κάποιες φορές τους οδηγούν ακόμα και στον θάνατο.

Αυτή τη στιγμή περίπου 37.000 μέλη πληρώματος απασχολούνται στα 6.821 σούπερ γιοτ που υπάρχουν στον κόσμο, τα οποία εργάζονται σε εξαντλητικές 20ωρες βάρδιες.

Οσο οι δισεκατομμυριούχοι ιδιοκτήτες και οι επιφανείς καλεσμένοι τους απολαμβάνουν τις διακοπές τους σε ευρύχωρες σουίτες, οι εργαζόμενοι κοιμούνται στοιβαγμένοι σε εσωτερικές καμπίνες χωρίς παράθυρα στα κατώτερα διαμερίσματα των γιοτ.

Καλυμμένοι από τη θαλάσσια νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία σε κάθε σκάφος ισχύουν οι νόμοι της χώρας της σημαίας που φέρει, οι ιδιοκτήτες που έχουν τα σκάφη τους νηολογημένα στις λεγόμενες σημαίες ευκαιρίας, όπως αυτή του Παναμά ή των Βερμούδων, εκμεταλλεύονται την ανύπαρκτη εργατική νομοθεσία των κρατών αυτών και επιβάλλουν εξαντλητικά ωράρια.

Αποκάλυψη

Οπως αποκαλύπτει η αισθητικός Τζέιν Ρόμπερτσον, η οποία επί δύο χρόνια εργαζόταν στο σκάφος δύο δισεκατομμυριούχων Αμερικανών, τους οποίους απαγορεύεται βάσει συμβολαίου να κατονομάσει, οι συνθήκες εργασίας ήταν παραπάνω από απάνθρωπες.

«Ημασταν 16 άτομα προσωπικό. Μια γυναίκα περνούσε όλη της την ημέρα μέσα σε έναν χώρο χωρίς παράθυρα με 12 πλυντήρια. Η δουλειά ήταν σκληρή και συχνά το ωράριο άγγιζε τις 16 ώρες. Για μένα δεν ήταν ασυνήθιστο να με ξυπνούν στις δύο τα ξημερώματα αν κάποιος ήθελε μασάζ» λέει στην «Daily Mail», ενώ και η Εμα Μπάμφορντ, η οποία εργαζόταν σε ιταλικό σούπερ γιοτ, είχε εξοικειωθεί με τις extreme απαιτήσεις των καλεσμένων. «Θυμάμαι μια φορά κάποιοι ζήτησαν milkshake παγωτού. Ηταν μία τα ξημερώματα και δεν είχαμε και έτσι αναγκάστηκα να βγω στη στεριά και να χτυπάω τις πόρτες των εστιατορίων για να βρω» αναφέρει.

Τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον τρεις Βρετανοί εργαζόμενοι σε υπερπολυτελή σκάφη έχουν χάσει τη ζωή τους, υπό αδιευκρίνιστες κάποιες φορές συνθήκες, όπως η περίπτωση του 28χρονου Γουίλ Μπλακ από το Σάρεϊ, ο οποίος εξαφανίστηκε το 2010, ενώ εργαζόταν στο σκάφος Burrasca. Το πτώμα του δεν βρέθηκε ποτέ.