Παν μέτρον άριστον-Η σχέση του ανθρώπου με το φαγητό | dete

Παν μέτρον άριστον-Η σχέση του ανθρώπου με το φαγητό

Η νέα χρονιά ήρθε και την υποδεχτήκαμε οι περισσότεροι με λίγο παραπανίσιο βάρος γιατί η κουλτούρα του Έλληνα λέει πως η κάθε γιορτή θα συνδυαστεί με καλό φαγητό και παραπάνω φαγητό από το συνηθισμένο. Παρακάτω παρουσιάζω μια διαδικτυακή μίξη πληροφοριών για τη σχέση του ανθρώπου με το φαγητό. Η ανάπτυξη του πολιτισμού του ανθρώπου και των υπεραγαθών του ναι μεν τον έκανε να ζει σ ένα πλουσιοπάροχο χώρο υλικών αγαθών, από την  άλλη η μεγάλη κατάχρηση αυτών αύξησε το ποσοστό ασθενειών και φλερτάρει διαρκώς με τους δείκτες θνησιμότητας.

Τον ακριβή ορισμό της γαστριμαργίας, βρίσκουμε στην Κλίμακα του Αγ. Ιωάννου του Σιναΐτου:

«Γαστριμαργία είναι η υποκριτική συμπεριφορά της κοιλίας, η οποία ενώ είναι χορτασμένη, φωνάζει πως είναι ενδεής (φτωχή) και ενώ είναι παραφορτωμένη μέχρι διαρρήξεως ανακράζει ότι πεινά. Γαστριμαργία είναι η δημιουργός των καρυκευμάτων, η πηγή των τέρψεων του λάρυγγα. Γαστριμαργία είναι μια απάτη των οφθαλμών. Καθ’ ην στιγμήν κάποιος τρώγει το μέτριο σε ποσότητα φαγητό του, η γαστριμαργία τον κάνει να σκέπτεται πως να ήτο δυνατόν να καταβροχθίσει διά μιας τα σύμπαντα». (Κλίμαξ, εκδ. Παρακλήτου 1985).

Μεγάλη απορία όμως αποτελεί το γεγονός πως μεγάλο ποσοστό των ιερέων είναι παχύσαρκοι, χωρίς αυτό όμως να υπάρχουν ερευνητικά στοιχεία που να το αποδεικνύουν, απλά μέσα από την κοινωνική παρατήρηση. Η εκκλησία μας προβάλλει την νηστεία μαζί με τη ταπείνωση και τη συγχώρεση. Η νηστεία της εκκλησίας μας στηρίζεται στην μεσογειακή διατροφή και θεωρείται πως προβάλλει την υγεία και την εγκράτεια.

 

«παν μέτρον άριστον» καλό θα ήταν μην ξεχαστεί τις γιορτινές μέρες.  Η υπερβολή σε φαγητό, αλκοολούχα ποτά, γλυκίσματα και ξενύχτια, μόνο αξέχαστες θα μας αφήσουν τις γιορτές, και όχι με θετικό αποτέλεσμα, καθώς το στομάχι μας δέχεται παραπάνω τροφή σε ποσότητα από την συνήθη του διαιτολογίου μας. Έτσι, παράγει μεγαλύτερες ποσότητες γαστρικών οξέων για τη χώνεψη της τροφής, τα οποία βρίσκουν διέξοδο προς τα πάνω και προκαλούν το αίσθημα του φουσκώματος, της καούρας και της δυσπεψίας.

 τι δεν έτρωγαν οι πρόγονοί μας;

Για παράδειγμα, δεν κατανάλωναν ζάχαρη, αλεύρι, έλαια, αλάτι (εκτός αυτό που περιέχουν εκ φύσεως οι τροφές). Δεν κατανάλωναν επίσης γάλα (παρά μόνο το μητρικό) ούτε τρανς λιπαρά (ποτέ κανείς άνθρωπος δεν είχε καταναλώσει ελαϊδικό οξύ πριν από έναν αιώνα). Ακόμη, δεν είχαν στο διαιτολόγιό τους τις επεξεργασμένες τροφές που δημιούργησε η βιομηχανία τροφίμων και είναι βασισμένες στη γλυκόζη, τη φρουκτόζη, το άμυλο και τα υδρογονωμένα λίπη.

Και βέβαια, ο πρωτόγονος άνθρωπος δεν έβαζε στο στόμα του τα γλυκαντικά, τα συντηρητικά και τα αντιβιοτικά που εισάγει η σύγχρονη βιομηχανία μέσα στις τροφές της και στο κρέας και στο γάλα.

Η διατροφή των προϊστορικών ανθρώπων αποτελούνταν από άπαχα κρέατα, ψάρια, όσπρια, σπόρους, ξηρούς καρπούς, εποχιακά φρούτα και λαχανικά. Και όλα αυτά ήταν φυσικά πάντα φρέσκα και χωρίς χημικά – δηλητήρια.

Η ιδέα λοιπόν της προϊστορικής διατροφής είναι απλή: αγνοήστε τα επεξεργασμένα τρόφιμα της βιομηχανίας και τραφείτε όσο πιο φυσικά μπορείτε. Τώρα φυσικά δεν περιμέναμε τους “ειδικούς” για να μας το πουν αυτό το βαθυστόχαστο !!! Είναι απλή ΛΟΓΙΚΗ.

Ο άνθρωπος της προϊστορικής εποχής ήταν κυνηγός, μυώδης, ευκίνητος, ευπροσάρμοστος και συνήθως πέθαινε από φυσικά αίτια. Ο άνθρωπος των τσιμεντουπόλεων της σύγχρονης εποχής και των ηλεκτρονικών εργαλείων προπαγάνδας, είναι υπέρβαρος, άτονος, μίζερος, καταθλιπτικός, δυστυχής και συνήθως πεθαίνει από χιλιάδες αρρώστιες που, μπορούσε να μην τις έχει. Ο προϊστορικός άνθρωπος ήταν κυνηγός και τροφοσυλλέκτης και έφτασε σε πολύ καλό επίπεδο, με αποτέλεσμα να προσαρμοστεί το σώμα του στις συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια.

Αλλά το σπουδαιότερο, το σημαντικότερο και το πιο σοβαρό είναι ότι το κρέας του παλαιού ανθρώπου σε σχέση με του σύγχρονου ανθρώπου, δεν είναι το ίδιο κρέας. Καμία τροφή δεν είναι η ίδια. Ούτε τα φρούτα και τα λαχανικά. Ούτε είναι οι ίδιοι οργανισμοί ούτε τις ίδιες συνήθειες ζωής είχαν, ούτε τίποτε κοινό, πέρα από το να τους αποκαλούμε  και τους δύο “ανθρώπους

Ο Ιπποκράτης έλεγε πως η φυσική και ψυχική υγεία εξαρτάται από μια υγιή κοιλιά.

Ο Μάικλ Γκέρσον, καθηγητής ανατομίας και κυτταρικής βιολογίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια αναφέρει πως: «Υπάρχει ένας εγκέφαλος μέσα στην κοιλιά μας. Είναι ένας ‘δεύτερος εγκέφαλος’ ο οποίος ελέγχει και συντονίζει τα όργανα και τις λειτουργίες τους». Η κοιλιά είναι το τμήμα του κορμού που βρίσκεται μεταξύ του θώρακα και της πυέλου και πιο συγκεκριμένα μεταξύ του διαφράγματος και του άνω στομίου της πυέλου.

Το περιεχόμενο της κοιλιάς είναι: η περιτοναϊκή κοιλότητα, τα όργανα γαστρεντερικού συστήματος Οισοφάγος, Στομάχι, Έντερο και ομφαλός, Ήπαρ και χοληφόρα αγγεία, Πάγκρεας, Επινεφρίδια, Νεφροί και η ανώτερη μοίρα του Ουρητήρα, Νεύρα – λεμφαγγεία και αιμοφόρα αγγεία. Το δε διάφραγμα είναι ένας θολωτός μυς με μορφή ομπρέλας που βρίσκεται κάτω από τα πλευρά μας, μεταξύ της θωρακικής και της κοιλιακής κοιλότητας. Σε έναν υγιή οργανισμό, το διάφραγμα εκτελεί περίπου 18 κινήσεις το λεπτό και κινείται πάνω και κάτω περίπου 2,5 εκ. Αυτό σημαίνει περισσότερο από χίλιες διαφραγματικές συσπάσεις σε μια ώρα και περισσότερες από είκοσι πέντε χιλιάδες σε μια μέρα!

Μια υγιεινή συνταγή για  μετά τις γιορτές δίπλα σ’  αναμμένο τζάκι και ζεστές καρδιές.

Φασόλια με σπανάκι για 4 άτομα

ΥΛΙΚΑ
500γρ. φασόλια μαυρομάτικα, 1 κιλό φρέσκο σπανάκι, 2 ξερά κρεμμύδια, 1 κουτί χυμό ντομάτας, 2 σκελίδες σκόρδο, 2 κουτ. ντοματοπολτό, 4 κουτ. σούπας ελαιόλαδο, πιπέρι, αλάτι, μαϊντανό, άνηθο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ζεματάτε το σπανάκι και βράζετε τα φασόλια. Αχνίζετε τα κρεμμύδια και το σκόρδο, προσθέτοντας τον χυμό ντομάτας, τον ντοματοπολτό και 1 κουτ. γλυκού ζάχαρη. Όταν βράσουν για 5 λεπτά, προσθέτετε τα φασόλια και ½ κούπα νερό και τα βράζετε για 10 λεπτά. Προσθέτετε το σπανάκι, άνηθο και μαϊντανό, αλάτι, πιπέρι και το ελαιόλαδο. Τα ανακατεύετε και τα βράζετε για 5 λεπτά.

 

Καλή όρεξη με Δια βίου Υγεία και καλή χρονιά σ όλους μας.