ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ: Οι ιστορίες των γυναικών… που σκότωσαν και συγκλόνισαν το πανελλήνιο – ΦΩΤΟ | dete

ΠΑΝΟΣ ΣΟΜΠΟΛΟΣ: Οι ιστορίες των γυναικών… που σκότωσαν και συγκλόνισαν το πανελλήνιο - ΦΩΤΟ

Στην Πάτρα βρέθηκε το απόγευμα της Δευτέρας ο Δημοσιογράφος συντάκτης του Αστυνομικού ρεπορτάζ Πάνος Σόμπολος.  Ο έμπειρος Δημοσιογράφος παρέστη στην κατάμεστη αίθουσα του βιβλιοπωλείου Discover, όπου παρουσιάστηκε το βιβλίου του,  που τιτλοφορεί "Εγκλήματα Γένους Θηλυκού στην Ελλάδα" και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατράκη.

Για το βιβλίο μίλησαν οι Δημοσιογράφοι Κρίστυ Κουνινιώτη (Εφημερίδα "Πελοπόννησος"), Λίνα Μπάστα (ΙΟΝΙΑΝ TV), Βίκυ Μαυρομμάτη (Achaia TV).

Την εκδήλωση συντόνισε η Δημοσιογράφος του tempo24.news, ALPHA TV, Βικτωρία Δαράτου.  Το νέο βιβλίο του Πάνου Σόμπολου πραγματεύεται περιπτώσεις ανθρωποκτονιών που έκαναν γυναίκες. Ιστορίες που συγκλόνισαν το πανελλήνιο με το «μάτι» του έμπειρου αστυνομικού συντάκτη.

ΒΙΚΥ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ:  Κάποιες διάβαζαν την ταμπέλα «φόνος» ως… «λύτρωση»

Μεταξύ των ομιλητών και η συντάκτρια του Κόσμου Βίκυ Μαυρομάτη. Εξέτασε περιπτώσεις γυναικών που έκαναν ανθρωποκτονίες, κάτω από το πρίσμα της βίας στο σπίτι. Η ομιλία της εντυπωσίασε:

«Ανέκαθεν λάτρευα τα βιβλία κυρίως επειδή είναι πολυδιάστατα. Μπορεί να επικεντρώνονται σε ένα συγκεκριμένο θέμα αλλά αν τα προσέξεις και συγκεντρωθείς σε αυτά, μέσα από τις σελίδες τους θα σου «μαρτυρήσουν» πολλά διαφορετικά ζητήματα τα οποία θα σε προβληματίσουν και θα σε ευαισθητοποιήσουν. Έτσι συνέβη λοιπόν σε μένα και με το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι ξεκάθαρο πως πραγματεύεται εγκλήματα γυναικείας φύσεως καθώς και διαφορετικό είδος ανθρωποκτονιών κατά περίπτωση. Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως είναι ότι οι περισσότερες από αυτές είχαν λευκό ποινικό μητρώο πριν προχωρήσουν στο έγκλημα κάτι το οποίο με οδήγησε στο να ψάχνω τους λόγους και τις αιτίες που τις οδήγησαν στο πιο βαρύ αδίκημα, αυτό της ανθρωποκτονιας. Διαβάζοντας λοιπόν την κάθε ιστορία ξεχωριστά, παρατήρησα πως όσες γυναίκες δεν είχαν κάποιο εκδικητικό, ή οικονομικό κίνητρο,  διέπραξαν το έγκλημα κάτω από το βάρος της ενδοοικογενειακής βίας.

Δεν αναφέρομαι μόνο στη σωματική. Η ενδοοικογενειακή βία λαμβάνει πολλές μορφές. Μπορεί να είναι ψυχολογική, σεξουαλική, ακόμα και συναισθηματική. Και δυστυχώς βρήκα όλες τις μορφές της μέσα στο βιβλίο. Οι περισσότερες λοιπόν, πριν γίνουν εγκληματίες υπήρξαν οι ίδιες θύματα. Αυτό αποκαλύπτει και τη τραγικότητα των γεγονότων. Φανταστείτε πόση πίεση και πόνο κουβαλούσαν μέσα τους που δεν σκέφτηκαν τις επιπτώσεις, όχι μόνο σε εκείνες, αλλά και στις οικογένειες τους. Πολλές από αυτές να τονίσω πως είχαν και παιδιά. Δεν υπολόγισαν τίποτα από αυτά γιατί έβλεπαν ένα μονόδρομο μπροστά τους με μια μεγάλη ταμπέλα να γράφει «φόνος». Μια ταμπέλα που οι ίδιες διάβασαν ως «λύτρωση».

Και σε αυτό το σημείο λοιπόν αρχίζω να παραθέτω ερωτήματα που μου δημιουργήθηκαν πριν καν ολοκληρώσω το βιβλίο. Άραγε θα γνωρίζαμε την κακομεταχείριση που είχαν υποστεί αν δεν είχαν προχωρήσει στις αποτρόπαιες πράξεις τους; Και πόσες γυναίκες αυτή τη στιγμή υποφέρουν από τη λεγόμενη ενδοοικογενειακή βία κι εμείς δεν το γνωρίζουμε, επειδή πολύ απλά δεν μιλούν και δεν παίρνουν θέση; Πόσες ακόμα θα αφήσουν πίσω τους μόνα τους δυο μικρά παιδιά;  Πόσες ακόμα τέτοιες γυναίκες λοιπόν θα ακούσουμε να προβαίνουν σε μια τέτοια πράξη απελπισίας, να αφαιρούν από κάποιον τη ζωή και να αυτοκαταστρέφονται μόνο και μόνο επειδή φοβούνται να αποκτήσουν φωνή ή επειδή νιώθουν μόνες;

Και καθώς τα σκεφτόμουν αυτά, φτάνω στην υπόθεση της Γεωργίας και του Κωνσταντίνου, σελίδα 247. Η Γεωργία στραγγάλισε τον άντρα της μέσα στο αυτοκίνητο ενώ η ίδια βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα ύστερα από ξυλοδαρμό. Γυρίζω λοιπόν τη σελίδα και συνεχίζω την ανάγνωση. «Μας είχε κάνει τη ζωή κόλαση και εμένα και των παιδιών μας. Δεν άντεχα άλλο και πήρα την απόφαση να χωρίσουμε. Αυτός δεν ήθελε με τίποτα. Γι’ αυτό ήθελε να με δολοφονήσει.». Αυτά είναι τα ακριβή λόγια της Γεωργίας. Στο σημείο όμως που πραγματικά ανατρίχιασα ήταν όταν διάβασα τα λόγια του κρεοπώλη της γειτονιάς λίγες σελίδες πιο κάτω. «Ήταν ήσυχοι άνθρωποι. Ποιος ξέρει όμως μέσα στο σπίτι τι γινότανε…», αναφέρει ο κύριος Διονύσης.

Αυτή η αλήθεια αντικατοπτρίζεται και στη σημερινή κοινωνία. Όταν κλείνει η πόρτα ενός σπιτιού, κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει μέσα. Μεταδώσαμε  πρόσφατα ένα ρεπορτάζ που έλεγε πως τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας ειδικότερα στη Δυτική Ελλάδα έχουν αυξηθεί και γι αυτό το λόγο η ΕΛ.ΑΣ. δημιούργησε ειδική υπηρεσία για την αντιμετώπιση τους. Δεν αντιλέγω είναι πραγματικά πολύ καλό και θετικό βήμα αλλά νομίζω πρέπει να υπάρξει πρόληψη. Και φυσικά οι αντίστοιχες δομές. Καταρχάς πρέπει να υπάρχει ενημέρωση για το τι ακριβώς περιλαμβάνει η ενδοοικογενειακή βία γιατί πολλοί έχουν υπάρξει θύματά της και δεν το γνωρίζουν. Και δεύτερον και βασικότερο, πρέπει να ευαισθητοποιηθεί ολόκληρη η κοινωνία γιατί είναι ένα πρόβλημα-μάστιγα. Πρέπει να γίνει γνωστό στα θύματα πως δεν είναι μόνα τους και δεν πρέπει να φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια. Γιατί από τη στιγμή που υπάρχει πρόβλημα υπάρχει και η λύση του. Και ο περίγυρος χρειάζεται να αποκτήσει τη δυνατότερη φωνή γι αυτά τα άτομα. Πολλοί από εμάς, δεν βγάζω τον εαυτό μου απέξω, βλέπουμε, ακούμε, αντιλαμβανόμαστε αλλά δεν μιλάμε. Χαμηλώνουμε το βλέμμα και προχωράμε γιατί μας νοιάζει η ζωή μας. Αύριο μεθαύριο όμως μπορεί να βρεθούμε εμείς στη θέση των θυμάτων. Οι φίλοι μας, οι γονείς μας, τα αδέρφια μας. Κι εκεί  θα χρειαστούμε δίπλα μας όχι μία αλλά πολλές φωνές. Αν ήδη γινόταν αυτό πολλές από τις γυναίκες του βιβλίου θα είχαν βρει μια σανίδα σωτηρίας, θα είχαν γλιτώσει τις ποινές και τα θύματά τους δεν θα συναντούσαν τον θάνατο από το χέρι τους. Δεν τις αθωώνω με όσα σας είπα προηγουμένως. Ούτε τις δικαιολογώ. Είμαι όμως βέβαιη ότι ο Πάνος Σόμπολος θα είχε λιγότερα να γράψει γι αυτές τις γυναίκες, αν δεν υπήρχε η βία στο σπίτι.

Είμαι πολύ τυχερή που έπεσε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο γιατί ξέρω πως σίγουρα άλλαξε κάτι προς το καλύτερο μέσα μου. Κι αυτό έγινε επειδή δεν το ξεφύλλισα απλά, αλλά «άκουσα» αυτά που είχε να μου πει. Θα σας συμβούλευα λοιπόν να κάνετε το ίδιο. Πού ξέρετε; Σε εσάς μπορεί να πει κάτι διαφορετικό»!