Πάτρα: Η επιστολή ενός εκπαιδευτικού για την πραγματικότητα της τηλεκπαίδευσης | dete

Πάτρα: Η επιστολή ενός εκπαιδευτικού για την πραγματικότητα της τηλεκπαίδευσης

Πατρινός καθηγητής με επιστολή του στη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αναλύει με κάθε λεπτομέρεια πια είναι η πραγματική εικόνα στα σχολεία και πόσο μπορεί να προωθηθεί η πολυδιαφημισμένη τηλεπαίδευση.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

Κύριε προϊστάμενε χαίρετε.

Σήμερα, όπως σας ενημερώσαμε και τηλεφωνικά το πρωί, εκτός του γεγονότος της κατάληψης, αυτής καθ’ αυτής, είχαμε και συμπλοκή μαθητών που διαφωνούσαν με το κλείσιμο του σχολείου. Μόλα ταύτα αμέσως μόλις μπορέσαμε λάθρα, να εισέλθουμε στο χώρο του γραφείου του Δντή, ξεκινήσαμε την διαδικασία με τα mail & τα sms, να λειτουργήσουμε το σχολείο με Εκπαίδευση εξ Αποστάσεως.

Εν τω μεταξύ, με τη βοήθεια των πιο ψύχραιμων καθηγητών & μαθητών, τα χειρότερα στην είσοδο του σχολείου, αποφεύχθηκαν, οι μαθητές το άνοιξαν και όλοι εισήλθαν στο προαύλιο και μετά στις τάξεις. Έτσι η διαδικασία της από απόστασης εκπαίδευσης δεν ολοκληρώθηκε, αλλά ούτε και η κανονική λειτουργία ήταν δυνατή, με παιδιά γονείς και καθηγητές να τρέχουν από το σχολείο στο σπίτι και αντίστροφα.

Σας ενημερώνουμε επίσης ότι έντεκα (11) εκπαιδευτικοί από τους τριάντα πέντε  (35) του σχολείου, (31%) μου δήλωσαν επωνύμως ότι δεν διαθέτουν επαρκή εξοπλισμό, να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της Εκπαίδευσης από Απόσταση. Οι εκπαιδευτικοί είναι και γονείς και στο σχολείο μου έχουμε πάνω από πέντε (5) υπερπολυτέκνους εκπαιδευτικούς που τα παιδιά τους, φοιτητές και μαθητές απαιτούν ταυτόχρονα πρόσβαση στον ίδιο εξοπλισμό. Με τέσσερα, πέντε & έξι παιδιά στο σπίτι και δυο γονείς εκπαιδευτικούς, ποιος υπολογιστής και πιο ιντερνέτ θα φτάσει για όλους?

Δεν αναφέρομαι στην ανεπάρκεια εξοπλισμού στον μαθητικό πληθυσμό που υπερβαίνει το 45% και ας μην επαναλάβουμε ότι το κινητό είναι αποτελεσματικό εργαλείο παρακολούθησης μαθήματος.

Ο Σύλλογος μετά από διεξοδική συζήτηση, διατύπωσε ομόφωνα στο σημερινό πρακτικό του τις ακόλουθες θέσεις, σχετικά με τον τρόπο που επιδιώκεται να λειτουργήσει η Εκπαίδευση εξ Αποστάσεως ή Εκπαίδευση Εκτάκτων Αναγκών, όπως θα την έλεγα εγώ.

Δεν διασφαλίζονται ισότιμοι όροι συμμετοχής για όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.
Διαστρεβλώνεται ο παιδαγωγικός ρόλος του εκπαιδευτικού.
Αλλοιώνεται ο χαρακτήρας της Δημόσιας Εκπαίδευσης.
Δεν μπορεί να αποκλείονται μαθητές από την εν λόγω διαδικασία, για κανένα λόγω & με καμία δικαιολογία.
Δεν διασφαλίζονται τα προσωπικά δεδομένα των εμπλεκομένων & δεν εξασφαλίζεται η ταυτοπροσωπία των συμμετεχόντων μαθητών.

Η περσινή διαδικασία με τα μισά παιδιά στην τάξη, θα ηρεμούσε το εργασιακό μας περιβάλλον και θα αποφόρτιζε την ατμόσφαιρα. Η ύλη σε ήρεμες συνθήκες, θα πήγαινε πολύ καλύτερα από ότι τώρα που δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει.

Και βέβαια γιατί να μην υπάρχει από ένας γραμματέας σε κάθε σχολείο όπως παλιότερα, που θα εξυπηρετούσε τουλάχιστον τον τόσο ταλαιπωρημένο  πολίτη που θέλει μια βεβαίωση, για να αναζητήσει δουλειά και δεν μπορεί να την πάρει.

Στο Σύλλογο Καθηγητών διαπιστώσαμε επίσης τα κάτωθι:

Οι εξωδιδακτικές αρμοδιότητες που καλούνται να αναλάβουν οι καθηγητές είναι χρονοβόρες και απαιτούν ιδιαίτερη εξειδίκευση μεγάλη εμπειρία και καθημερινή τριβή.

Το my school από μόνο του απαιτεί έναν μόνιμο υπάλληλο να το χειριστεί, αλλά και το Ωρολόγιο, τα Πρακτικά του Συλλόγου και τα Δελτία Κίνησης δεν είναι εργασίες που μπορεί να  αναλάβει εύκολα ο γερασμένος εκπαιδευτικός κόσμος.

Από το σχολείο μας έφυγαν πέρσι, με σύνταξη ή μετάθεση τέσσερα (4) βασικά στελέχη που κάλυπταν το my school, το Ωρολόγιο και τα Πρακτικά του Συλλόγου, κι έχουν παραιτηθεί τρείς υποδιευθυντές. Φέτος που έπρεπε να υπάρχουν ήδη δυο νέοι υποδιευθυντές, δεν έχει προθυμοποιηθεί κανείς. Δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε περιστασιακό. Ποιος θα σηκώσει τα βάρη? Ο επόμενος που σε λίγο θα φύγει με σύνταξη?

Κύριε προϊστάμενε,

ανήκω στο γερασμένο εκπαιδευτικό προσωπικό που είναι πολύ κοντά στη σύνταξη διανύοντας το δεύτερο μισό της έβδομης δεκαετίας μου και  μολονότι έχω ακόμα σημαντική διάθεση να εργαστώ για το χώρο που υπηρέτησα τα τελευταία σχεδόν σαράντα (40) χρόνια, σας δηλώνω ότι δεν είμαι ούτε Θεός ούτε Σούπερμαν. Δεν μπορείς να έχεις  την πρώτη ώρα μάθημα και ταυτόχρονα να πρέπει να οργανώσεις την Εκπαίδευση από Απόσταση, να αποσοβήσεις την συμπλοκή των μαθητών, να ενημερώσεις γονιούς και καθηγητές, να αποστείλεις στατιστικά στο σεβαστό Υπουργείο … και να έχεις ακόμα σώας τας φρένας σου.

Αυτό ( … αν συμβαίνει ! ) είναι ένα θαύμα.