Ο φωτεινός φάρος του Άνω Καστριτσίου – Η ηλεκτροδότηση ενός σημαντικού τοπόσημου για την περιοχή και την Πάτρα | dete

Ο φωτεινός φάρος του Άνω Καστριτσίου - Η ηλεκτροδότηση ενός σημαντικού τοπόσημου για την περιοχή και την Πάτρα

Bασική αρχή για να αναδείξεις τον τόπο σου, είναι να τον αγαπάς. Εξίσου βασική αρχή είναι ότι όταν τον αγαπάς, δεν περιμένεις από τους άλλους να τον φροντίσουν. Κάπως έτσι σκέφτηκαν στο Άνω Καστρίτσι και έφτιαξαν τον δικό τους μικρό… φάρο, γύρω από ένα εκκλησάκι, στο κάστρο του Αγίου Ανδρέα, σημείο από όπου ατενίζεις τη Στερεά και την Πελοπόννησο. Σημείο, κυρίως, άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία του τόπου και των κατοίκων του.

Το μικρό κάστρο που δεσπόζει στο Μωριά και τη Ρούμελη, απέκτησε φως και πλέον μπορεί να είναι ορατό τις ώρες που πέφτει ο ήλιος  σηματοδοτώντας την περιοχή και το ορεινό σημείο αναφοράς της.

Η ηλεκτροδότηση του λόφου, με τριφασική παροχή για μελλοντική χρήσης, όνειρο του κατοίκου της περιοχής, πρώην προέδρου του δημοτικού συμβουλίου της Πάτρας Κώστα Μπουρδούλη, χάρη στην πρωτοβουλία και την επιμονή του οποίου έγινε πραγματικότητα, δεν ήταν ένα εύκολο έργο.

«Η δύσκολη, από πολλές πλευρές, πρώτη αλλά καθοριστική φάση της ηλεκτροδότησης του λόφου έφθασε στο τέλος της.Βέβαια απομένουν πολλά ακόμη να γίνουν, για την πλήρη ανάδειξη του κάστρου» λέει ο ίδιος σημειώνοντας την καθοριστική συμβολή του Παπά-Παρασκευά και των μελών  του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, με τις ενέργειές τους και την άριστη και αποτελεσματική συνεργασία, αλλά και τον ΑΔΜΗΕ Α.Ε., για τη συνολική οικονομική κάλυψη του έργου και το ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. Πάτρας, για την καθοριστική συμβολή του.

Το μικρό αυτό κάστρο χτίστηκε στο Άνω Καστρίτσι της Πάτρας, στο λόφο του Αγίου Ανδρέα σε υψόμετρο 620 μ υψόμετρο, το Μεσαίωνα, από τους Φράγκους. Αναφέρεται πρώτη φορά σε κατάλογο κάστρων των Πατρών το 1364, στην ιδιοκτησία του Λατίνου Αρχιεπισκόπου. Οι Ενετοί το 1408, όταν πέρασε στην δικαιοδοσία τους, το ονόμαζαν Lo Castrizo και από την απόδοσή του στα Ελληνικά, ονομάστηκε μετέπειτα και το χωριό «Καστρίτσι».

Σε αυτό το κάστρο ανέβαιναν οι κάτοικοι του Άνω Καστριτσίουεπί Τουρκοκρατίας και φύλαγαν την είσοδο με τα τουφέκια για να μην το καταλάβουν.

Εκεί διασώζεται και η παλιά πέτρινη δεξαμενή που χρησιμοποιούσαν επί Τουρκοκρατίας και η οποία είχε σώσει τους αποκλεισμένους από την ανυδρία.

Μέσα στο κάστρο υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέου, το οποίο εξαιτίας των καιρικών συνθηκών που επικρατούν τον Νοέμβριο, γιορτάζει του Αγίου Κωνσταντίνου! Για τους πολίτες του Άνω Καστριτσίου, το εκκλησάκι αποτελεί σημαντικό τοπόσημο.  Για να προσεγγίσουν δε όταν γιορτάζει, δεν διστάζουν να πάνε με τα πόδια ένα κομμάτι της διαδρομής απολαμβάνοντας ταυτόχρονα και τη υπέροχη θέα.

Προς στιγμήν το κάστρο έχει φωτιστεί με δύο προβολείς ενώ σύμφωνα με πληροφορίες «τρέχει» μελέτη για τον φωτισμό ολόκληρου του λόφου.

Γ. Κοντογεωργοπούλου

(εφ. 7 Μέρες Ενημέρωση)