Ο λαϊκισμός γυρίζει μπούμερανκ | dete

Ο λαϊκισμός γυρίζει μπούμερανκ

O ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ επιστρέφει πάντα στον πομπό του. Είναι νόμος αυτό. Και συνήθως επιστρέφει μπούμερανγκ. Εδώ και καιρό στελέχη εντός ΣΥΡΙΖΑ και αναλυτές εκτός αυτού επεσήμαναν σε όλους τους τόνους ότι θα έπρεπε να μπει ένα τέλος στην πολιτική των social media, του τσουβαλιάσματος του δημοσιογραφικού κόσμου, των γενικευμένων επιθέσεων και της περιφοράς του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς ως πανάκειας για κάθε νόσο. Εδώ και πολύ καιρό, ακούγονταν φωνές που τόνιζαν ότι θα πρέπει τη θέση των συνθημάτων και των καταγγελιών να πάρει ένας σαφής πολιτικός λόγος, ότι τη θέση των εχθροπραξιών ή και των ύβρεων από την  πλευρά ορισμένων θερμόαιμων στελεχών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να πάρει η ανασυγκρότηση και η οριοθέτηση ενός σαφούς πολιτικού στίγματος ιδίως μετά και την προσχώρηση στελεχών από το χώρο του ΠΑΣΟΚ.

 

Δεν ίδρωναν αυτιά

ΠΟΛΛΑ ακούγονταν εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν φάνηκε να ιδρώνει το αυτί κανενός. Για αυτό και το κόμμα συνέχισε να πορεύεται επικοινωνιακά με το ίδιο τροπάριο του 2015. Οι καθαροί και οι βρώμικοι, οι τίμιοι και οι άτιμοι, οι ευνοημένοι από τα ΜΜΕ και οι αποδιοπομπαίοι, τα δικά μας αγνά ΜΜΕ και τα συστημικά βρώμικα και ούτω καθεξής. Μόνο που το 2020- το τονίζαμε και αυτό από καιρό- δεν είναι 2015. Και μπορεί τότε όλα αυτά να έδεσαν τη συνταγή και να οδήγησαν σε μια διπλή νίκη, αλλά σήμερα μοιάζουν ήδη πεπαλαιωμένα, ξεπερασμένα από την εποχή, σχεδόν επικίνδυνα εργαλεία για την πορεία του χώρου προς το μέλλον. Αρκεί να δει κανείς τις δημοσκοπήσεις για να κατανοήσει ότι κάτι δεν πάει καλά στο όλο αφήγημα. Και βεβαίως η απάντηση σε αυτό δεν μπορεί και πάλι να είναι ότι οι δημοσκοπήσεις είναι επίσης … συστημικές και στημένες, άρα δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα.

 

ΣΥΝΕΠΗΣ λοιπόν στην γραμμή που δεν θέλει να εγκαταλείψει, ο ΣΥΡΙΖΑ είπε να κάνει και ένα εντυπωσιακό κρεσέντο, βασισμένος και πάλι στην υπόθεση Τύπος που αποδεικνύεται σε βαριά εμμονή του κόμματος . Άλλωστε καταγγέλλοντας συλλήβδην τα ΜΜΕ, «απαντάς» για το οτιδήποτε σε αφορά, με την εξής απλή φράση: «είναι στημένο από τους συστημικούς που εκτός του ότι υπηρετούν τα οικονομικά συμφέροντα που στηρίζουν τους κυβερνώντες, με αποκλείουν και δεν προβάλλουν τις θέσεις μου». Και λύνεις τους λογαριασμούς σου. Τους λύνεις όμως πράγματι;

 

Το σποτ- διασυρμός των δημοσιογράφων

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ έκφραση αυτής της εμμονής ήταν το απίστευτο σποτ με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να καταγγείλει την κυβέρνηση για το γεγονός ότι δεν δίνει στη δημοσιότητα τη λίστα με τα ποσά χρηματοδότησης των ΜΜΕ για τις καμπάνιες της πανδημίας «Μένουμε σπίτι» και «Μένουμε ασφαλείς».

Ένα επιεικώς κιτς τηλεοπτικό παρασκεύασμα με πρωταγωνίστρια μια κυριούλα που παραπέμπει σε ανερχόμενη στάρλετ μεσημεράδικου επαρχιακής tv, η οποία ραίνεται  από πεντοχίλιαρα και πηδά «λιμασμένη» να τα πιάσει εκθειάζοντας τον πρωθυπουργό.

Μια φθηνή «κατασκευή» κατά των δημοσιογράφων οι οποίοι καταδικάζονται συλλήβδην ως μαριονέτες του συστήματος, τακτική βεβαίως που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απόκρυψη των λίγων ξερών χόρτων του κλάδου πίσω από τα επίσης τσουβαλιασμένα στην καταδίκη χλωρά. Ποιον άραγε ευνοεί κάτι τέτοιο σε καθεστώς δημοκρατίας; Το να δαιμονοποιείται  ο Τύπος στη συνείδηση του κόσμου; Ο ΣΥΡΙΖΑ μόνο ξέρει να μας πει.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ήταν όχι μόνο να ξεσηκωθεί ο δημοσιογραφικός κόσμος και η ΕΣΗΕΑ να μιλάει για διασυρμό των Ελλήνων δημοσιογράφων, αλλά και να σηκωθούν στο πόδι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που απαιτούν στροφή στη σοβαρότητα και να επιστρατευτούν κάποια άλλα όπως ο Χαρίτσης και ο Σκουρλέτης για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις. Εντυπώσεις, οι οποίες για ένα μέρος των παρατηρητών του καυγά,  ήταν –πλην των άλλων- δεμένες και με την θλιβερή αίσθηση ότι ο όλος ντόρος είχε σηκωθεί για τον Βαξεβάνη, ο οποίος δεν είχε γευτεί κομμάτι από τη διαφημιστική πίτα και κουνούσε το δάχτυλο στο κόμμα απαιτώντας δικαίωση.

 

ΗΤΑΝ ΛΟΓΙΚΟ μετά από αυτά κάποιοι να προσπαθήσουν να θέσουν εκτός του λαϊκίστικου πλάνου τον Αλέξη Τσίπρα λέγοντας ότι δεν είχε δει το σποτ, γεγονός που οδηγεί επίσης σε περίεργες σκέψεις αν σκεφτεί κανείς ότι μπορεί ο πρόεδρος του κόμματος να μη είχε ιδέα για μια τόσο καίρια επικοινωνιακή παρέμβαση. Σε κάθε περίπτωση ο κόσμος μπλέχτηκε ακόμη περισσότερο. Ιδίως όταν στο τέλος κατέληξαν ότι το σποτ ήταν επικοινωνιακά επωφελές για το κόμμα, δείγμα ότι δεν υπάρχει, ούτε μετά από αυτό, διάθεση για στροφή σε λιγότερο εμμονικές και πιο παραγωγικές αντιπολιτευτικές τακτικές, όπως ζητάει ένα πολύ μεγάλο μέρος στελεχών και οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ.

 

 

Από τιμητής, κατηγορούμενος

 

ΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ όμως στην αρχή; O λαϊκισμός επιστρέφει πάντα στον πομπό του. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, ήρθε η απόδειξη. Ο Νίκος Παπάς, εις εκ των θιασωτών της ιδέας του σποτ κατά των δημοσιογράφων, βρέθηκε μέσα από μια μαγνητοφωνημένη συνομιλία στη θέση του προσώπου των ημερών. Και όχι, αυτός δεν είναι δημοσιογράφος.

Δεν είναι δημοσιογράφος και όμως φέρεται (μέχρι να αποδειχθεί αν η ηχογράφηση είναι παραποιημένη ή όχι) να είναι γνώστης της λειτουργίας ενός παρακρατικού «μαγαζιού»  που είχε στήσει ο Παπαγελλόπουλος χωρίς κανείς να τον ενοχλεί από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο εξυπηρετούσε και τη δική τους ατζέντα. Μια ατζέντα στην οποία φιγουράρει πρώτο το όνομα της Μαρέβας Μητσοτάκη, την στοχοποίηση της οποίας φέρεται να ζητάει ο κ. Παππάς.

 

ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ώρες, τα στοιχεία που προσκόμισε ο επιχειρηματίας Σάμπυ Μιωνής, πλήττουν βάναυσα επικοινωνιακά το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς με τη χρήση του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επιτεθεί στους δημοσιογράφους λίγες ώρες πριν. Ένας πρώην  υπουργός εγκαλείται και μάλιστα με ηχητικό απόσπασμα επειδή ανεχόταν- στην καλύτερη περίπτωση- μια εγκληματική  οργάνωση προσδοκώντας ως αντάλλαγμα τα κεφάλια των πολιτικών αντιπάλων του. Κατηγορείται ότι γνώριζε για το «μαγαζί» και έκανε τα στραβά μάτια. Και αν γνώριζε αυτός, γνώριζε ο Τσίπρας; Τον είχε ενημερώσει ή λειτουργούσε ερήμην του;

 

ΜΕΧΡΙ να αποδειχθεί αν η κασέτα με τις απίθανες ατάκες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές είναι μονταρισμένη ή όχι, ο ΣΥΡΙΖΑ θα εισπράξει τα αποτελέσματα της επικοινωνιακής τακτικής που ο ίδιος με πάθος ακολούθησε και δεν λέει να εγκαταλείψει. Κάποιοι, θα «καβαλήσουν» πάνω στις αποκαλύψεις για να ρίξουν λάσπη και να σπιλώσουν πρόσωπα και πολιτικές. Κάποιοι θα βγουν στα social media και θα πανηγυρίζουν μιλώντας για παρακράτος και σήψη στην οποία μετείχε-τουλάχιστον- το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ίσως κάποιοι να βγάλουν και σποτ όπως αυτό με το οποίο στον ΣΥΡΙΖΑ εξευτέλισαν τους δημοσιογράφους. Τους ίδιους δημοσιογράφους που τώρα ίσως χρειαστούν  για να αποκαλυφθεί η εναντίον τους σκευωρία (ήδη είδαμε τον κ. Παππά να περιφέρεται στα κανάλια) εφόσον βεβαίως αποδειχθεί ότι η κασέτα είναι μονταρισμένη.

Να λοιπόν που η ζωή είναι μικρή κι έχει γυρίσματα. Κι όταν φυσάς τη λάσπη με τον ανεμιστήρα, αυτή  έρχεται πάνω σου.

 

ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ η ώρα για αλλαγή προφίλ στον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό πρέπει να γίνει άμεσα κατανοητό. Τα καμπανάκια που ηχούν είναι πολλά.

 

(από τη στήλη "η Πρόκα" της εφημερίδας  7 Μέρες Ενημέρωση)