Ο Θάνος της Πάτρας | dete

Ο Θάνος της Πάτρας

Αν μπορούσε να διαλέξει κανείς ένα από τα χαρακτηριστικά του Θάνου Μικρούτσικου που τον έκαναν ευθύς αμέσως ξεχωριστό, ήταν η απίστευτη ικανότητά του να συλλαμβάνει ιδέες και να τις βάζει στο τραπέζι προς διαπραγμάτευση, ακόμη και όταν οι άλλοι τον κοίταζαν εκστασιασμένοι από το γεγονός ότι τόλμησε να τις εκστομίσει. Ο Μικρούτσικος, ήταν μια ορχήστρα από μόνος του. Πικάντικος, έξυπνος, πονηρός, ευφυής, καπάτσος, επικοινωνιακός, απρόβλεπτος. Και μαζί με αυτά και μια μεγάλη πηγή έμπνευσης, ένας απίστευτος διαχειριστής του ανθρώπινου δυναμικού που κάθε φορά έθετε σε κίνηση για να υπηρετήσουν όλοι μαζί το όραμά του. Ένα όραμα που με ταχύτητα φωτός, γινόταν όραμα όλης της ομάδας.

Ήταν και κάτι άλλο ο Θάνος της Πάτρας, όπως λένε όσοι τον γνώρισαν και όσοι είχαν ην τύχη να ευεργετηθούν από αυτόν και ήταν πολλοί.

Δεν ξεχνούσε ποτέ τους φίλους του. Και έμενε φίλος για χρόνια πολλά και με πολλούς.

Ήταν ο άνθρωπος που έφτιαξε από την εποχή του Διεθνούς Φεστιβάλ έναν καλλιτεχνικό  πυρήνα στην Πάτρα που ακόμη κα σήμερα στηρίζει αυτό που λέμε πολιτιστικό οικοδόμημα της πόλης και όχι μόνο. Ο Μικρούτσικος ήταν ο πρώτος που κοίταξε το πολιτιστικό δυναμικό της Πάτρας και του έδωσε ευκαιρίες συνομιλίας με καλλιτέχνες διεθνούς βεληνεκούς στο πλαίσιο μιας ζύμωσης που έφερε καρπούς, ανεξάρτητα από τις ενστάσεις που διατυπώνονται ακόμη και σήμερα για τα μεγάλα κόστη για τα οποία συνήθιζε να μιλάει ο Θάνος, υπογραμμίζοντας ότι ο πολιτισμός δεν είναι ταβέρνα και ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να επενδύει σε αυτόν.

Όπως όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες που ενεπλάκησαν με το μάνατζμεντ και με την πολιτική, ο Μικρούτσικος απέκτησε θερμούς υποστηρικτές και θερμούς πολέμιους.

Η αλήθεια είναι ότι δεν λογίζεσαι στους μεγάλους αν δεν κάνεις και τους εχθρούς σου, δείγμα ότι διαθέτεις χαρακτήρα.

Ο Μικρούτσικος ήταν ένας πολύ ζωηρός έφηβος μέχρι το τέλος.  Και οι έφηβοι θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο, είναι οραματικοί και ακαταπόνητοι, πιστεύουν στα αδύνατα, όπως έγραψε για αυτόν ο χρόνια φίλος του συγγραφέας Κώστας Λογαράς.

Η Πάτρα έχει λόγο να επαίρεται που είναι η πατρίδα αυτού του μεγάλου παιδιού το οποίο τώρα μας χαμογελάει από την αιωνιότητα, ενώ εμείς τραγουδάμε στο ρυθμό του.

(το editorial της εφημερίδας 7 Μέρες)