Ο «Γυμνός Οφθαλμός» εκτός από το «Πάνθεον»… πηγαίνει και «Λιθογραφείο» | dete

Ο «Γυμνός Οφθαλμός» εκτός από το «Πάνθεον»… πηγαίνει και «Λιθογραφείο»

Παράλληλα με τις προβολές  στο ΠΑΝΘΕΟΝ, ο «γυμνός οφθαλμός» επιστρέφει στο σπίτι, δηλαδή,
στο Θέατρο «Λιθογραφείον» γιά τέσσερις προβολές, αρχής γενομένης αυτήν την Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου.
Οι προβολές ξεκινούν στις 8.30 το βράδυ και η γενική είσοδος έχει ορισθεί στα 4 ευρώ.
Σας στέλνω αναλυτικές πληροφορίες γιά το πρόγραμμα, τις ταινίες καθώς και φωτογραφικό υλικό.
Η αφίσσα, όπως κι εκείνη του προηγουμένου κύκλου, είναι μιά δημιουργία του Θοδωρή Λιβαθινού.
με ειλικρίνεια,
(διά «γυμνού οφθαλμού», πάντα)

νικόλαος κ.
κινητό / viber: 6946180636
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Οι κινούμενες εικόνες επιστρέφουν στην μεγάλη οθόνη του Θεάτρου «¨Λιθογραφείον»!
Ο υπεύθυνος γιά την επιλογή τω τεσσάρων ταινιών Νικόλαος Ε. Καββαδίας σημειώνει:
«Είμαι ευτυχής, που μετά από δυό μήνες επιστρέφω – διά «γυμνού οφθαλμού», πάντα – στην μεγάλη οθόνη του Θεάτρου «Λιθογραφείον».
Πίσω από την επιλογή κάθε ταινίας υπάρχει πάντα ένας λόγος.
Ας ξεκινήσω από το «Γαλλικό Καν Καν» του μέγιστου Ζαν Ρενουάρ. Δεν βρήκα καλύτερο τρόπο να αποτίσω φόρο τιμής
στα χρώματα και τα αρώματα του Πατρινού Καρναβαλιού της παιδικής μου ηλικίας (αυτό, που στην μνήμη μου έχει καταγραφεί σαν ασπρόμαυρο) από το να επιλέξω την συγκεκριμένη ταινία του Ζαν Ρενουάρ.
Γιά τον τόσο σπουδαίο και συνάμα τόσο απελπιστικά άγνωστο εκτός Αργεντινής σκηνοθέτη Ελιζέο Σουμπιέλα τι να πω?
Δεν φοβούμαι να ομολογήσω, ότι δεν γνώριζα ούτε καν τ΄όνομά του μέχρι το περασμένο φθινόπωρο, όπου χάρις στην Νάννα Παπανικολάου, την Υπεύθυνη των Πολιτιστικών Εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, ανακάλυψα τον μαγικό αυτό δημιουργό και δυό πραγματικά διαμάντιά του, την «Σκοτεινή Πλευρά της Καρδιάς» και τον «Άντρα, Που Κυττάζει ΝοτιοΑνατολικά». Αμέσως θέλησα να τα μοιρασθώ μαζύ σας!
Από την άλλη, τους θρυλικούς Cucañο πώς να τους περιγράψω? Βλέποντας το εξαιρετικό ντοκυμανταίρ του Μάριο Πιάτσα γιά τους Κουκάνιο είπα αυθόρμητα στον εαυτό μου: «αυτό μπορεί να προβληθεί μόνο στο Θέατρο Λιθογραφείον!«.
Το έχω ξαναγράψει θα το ξαναγράψω: κάθε φορά, που επιστρέφω στο Θέατρο «Λιθογραφείον» είναι γιά μένα,
τον άστεγο και πλάνητα, γιορτή μεγάλη!
Οι προβολές είναι μια συν-διοργάνωση του «γυμνού οφθαλμού», του Θεάτρου «Λιθογραφείον» και της NS Sound,
ενώ γίνονται με την συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου της Ελλάδας, του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας και της Πρεσβείας της Αργεντινής στην Ελλάδα»
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
 
12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Γαλλικό καν καν – Ζαν Ρενουάρ / French Can Can – Jean Renoir
19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Η σκοτεινή πλευρά της καρδιάς – Ελιζέο Σουμπιέλα / El lado oscuro del corazón – Eliseo Subiela
 
18 ΜΑΡΤΙΟΥ
Ο άντρας, που κυττάζει ΝοτιοΑνατολικά – Ελιζέο Σουμπιέλα / Hombre mirando al sudeste – Eliseo Subiela 
 
08 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
‘Ατσα ‘Ατσα Κουκαράτσα: οι Κουκάνιο ξανακτυπούν – Μάριο Πιάτσα / Acha Acha Cucaracha: Cucañο ataca otra vez – Mario Piazza
 
ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ
1. Γαλλικό καν καν – Ζαν Ρενουάρ / French Can Can – Jean Renoir
(δραματική κομεντί, μιούζικαλ, έγχρωμο, Γαλλία – Ιταλία, 102′, 1955)
 
Σκηνοθεσία: Jean Renoir
Σενάριο: Jean Renoir
Παίζουν: Jean Gabin, Francoise Arnoul, Maria Felix
Μουσική: Georges Van Parys
Φωτογραφία: Michel Kelber
Μοντάζ: Borys Lewin
Κοστούμια: Rosine Delamare
 
ΥΠΟΘΕΣΗ
Παρίσι, 1900.
Ο Ανρί Ντανγκλάρ διευθύνει ένα καμπαρέ της Μονμάρτρης, το «Κινέζικο Παραβάν», όπου πρωταγωνιστεί η πανέμορφη Μπελ Αμπές.
Έχει όμως φιλοδοξίες:  να φτιάξει ένα πιο εντυπωσιακό και ευπρεπές καμπαρέ, όπου θα προσελκύσει και τους πιο εύπορους αστούς, δίνοντάς τους την ευκαιρία να γλεντήσουν μαζύ με τους λαϊκούς ανθρώπους.
Σ’ ένα λαϊκό κέντρο, την «Λευκή Βασίλισσα», ανακαλύπτει μια μικρή πλύστρα, την Νινί, η οποία χορεύει υπέροχα. Σκέπτεται αμέσως να την κάνει βασίλισσα του νέου του υπερθεάματος, στο καινούριο του καμπαρέ, που ονομάζεται «Μουλέν Ρουζ».
Ανασταίνει έναν παλιό χορό των καταγωγίων, το «Κανκάν», τον «λουστράρει» και τον ονομάζει Φρεντς Κανκάν.
Ο Ντανγκλάρ και η Νινί ερωτεύονται ο ένας τον άλλον. Όμως η Μπελ Αμπές δεν συμφωνεί και χρησιμοποιεί τις γνωριμίες της….
Είναι το πιο λαμπερό, δημοφιλές και δεξιοτεχνικό φιλμ της τελευταίας περιόδου του Ζαν Ρενουάρ, όταν επιστρέφει οριστικά στην πατρίδα του, την Γαλλία.
Φόρος τιμής στο θέαμα και στους ανθρώπους του, με τις φιλοδοξίες, τους κόπους, την εξάρτηση από το χρήμα αλλά και την δυνατότητα του δημιουργού να υλοποιήσει τα καλλιτεχνικά οράματά του, όταν αφιερωθεί απόλυτα στον στόχο του και παραιτηθεί από την ιδιοκτησία ανθρώπων και πραγμάτων, από τη συντηρητική κατοχύρωση.
Ο Ρενουάρ αναβιώνει μια ολόκληρη εποχή ανεμελιάς και απόλαυσης, που έζησε και ο ίδιος ως παιδί, στον ηδονικό κύκλο του πατέρα του ζωγράφου Αυγούστου Ρενουάρ.
Αναβιώνει τον κόσμο αυτών των ζωγράφων του ιμπρεσιονισμού, του Ντεγκά και του Λωτρέκ.
Μέσα σε μια πανδαισία χρωμάτων και μια θαυμαστή ρυθμική κινησιολογία, που κορυφώνεται στο οργιαστικό χορευτικό φινάλε…
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
Γιώργος Ρούσσος γράφει γιά τον Ζαν Ρενουάρ στο tvxs.gr: «Mακριά από δόγματα και στρατεύσεις, πίσω από μεταμφιεσμένες αλληγορίες ηθικής, οι ταινίες του Ζαν Ρενουάρ πρεσβεύουν τη μία και ακλόνητη πίστη στον άνθρωπο. Μ’ ένα ασταμάτητο δέος απέναντι στα μυστήρια της ύπαρξης και της θνητής φύσης. Ο κορυφαίος Γάλλος δημιουργός συνέταξε ένα ευαίσθητο σινεμά, το οποίο αγγίζει τα ύψη της ποίησης»…
Ολόκληρο το άρθρο στον σύνδεσμο: https://tvxs.gr/news/sinema/zan-renoyar-o-simantikoteros-olon-ton-skinotheton
trailer της ταινίας: https://www.youtube.com/watch?v=qQ3UvYy872g
2. Η σκοτεινή πλευρά της καρδιάς – Ελιζέο Σουμπιέλα / El lado oscuro del corazón – Eliseo Subiela

(δράμα, έγχρωμο, Αργεντινή – Καναδάς, 127′, 1992)
 

Σκηνοθεσία: Eliseo Subiela
Σενάριο: Eliseo Subiela
Παίζουν: Darío Grandinetti, Sandra Ballesteros, André Mélançon, Jean Pierre Reguerraz
Μουσική: Osvaldo Montes
Φωτογραφία: Cristian Ferreira Da Cámar
Μοντάζ: Marcela Sáenz
Κοστούμια: Patricia Pernia
ΥΠΟΘΕΣΗ
‘Ενας όμορφος νεαρός ποιητής ψάχνει απεγνωσμένα την γυναίκα, που «πετά». Πουλάει τις ιδέες του σε μιά διαφημιστική εταιρεία και σπαταλάει τον χρόνο και τα λίγα χρήματά του με τους μποέμ φίλους του στο Μπουένος Άιρες. Τα πράγματα θα περιπλεχθούν, όταν σ’ ένα από τα ταξίδιά του στην Ουρουγουάη θα γνωρίζει σ’ ένα μπαρ την όμορφη και καλλιεργημένη πόρνη Άνα…Η ταινία του Σουμπιέλα είναι ένας μοναδικός ύμνος στον ‘Ερωτα,πλημμυρισμένη από την ποίηση των Αργεντίνων ποιητών Juan Gelman, Oliverio Girondo και του Ουρουγουανού Mario Benedetti.
‘Ηταν η επίσημη πρόταση της Αργεντινής γιά το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1992, αλλά δεν κατάφερε, τελικά, να μπει στην τελική πεντάδα.
 
τρέηλερ της ταινίας: https://www.youtube.com/watch?v=NqvlxHycmlQ
3. Ο άντρας, που κυττάζει ΝοτιοΑνατολικά – Ελιζέο Σουμπιέλα / Hombre mirando al sudeste – Eliseo Subiela 
(δράμα,επιστημονική φαντασία, έγχρωμο, Αργεντινή, 105′, 1987)
Σκηνοθεσία: Eliseo Subiela
Σενάριο: Eliseo Subiela
Παίζουν: Lorenzo Quinteros (Dr Julio Denis), Hugo Sato (Rantes), Ines Vernengo (Beatriz Dick)
Φωτογραφία: Ricardo de Angelis
Μουσική: Pedro Anzar
Μοντάζ: Luis César D’Angiolillo
ΥΠΟΘΕΣΗ
Ο ψυχίατρος Julio Denis ανακαλύπτει, ότι στο Ψυχιατρείο, που είναι Διευθυντής υπάρχει ένας επιπλέον ασθενής. Ο Rantes υποστηρίζει, ότι είναι από…άλλον πλανήτη και μοιάζει σε όλα με τον άνθρωπο, εκτός από την δυνατότητα να αισθανθεί.
Υποστηρίζει, ότι έχει σταλεί από τον άλλο πλανήτη γιά να μελετήσει την λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου και να βοηθήσει τους πρωχούς στο πνεύμα.
Ο Julio αντιμετωπίζει τον Rantes με συγκρατημένη δυσπιστία, κάτι, που θα τον φέρει σε δύσκολη θέση, όταν ο περίεργος επισκέπτης αρχίζει να αποκτά όλο και περισσότερη επιρροή στους άλλους τροφίμους της κλινικής, οι οποίοι τον αντιμετωπίζουν σαν Μεσσία.

Μιά δυνατή αλληγορία γιά το λογικό και το παράλογο και την αντιμετώπιση του διαφορετικού.

Η ταινία υπήρξε η επίσημη πρόταση της Αργεντινής γιά το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1988, αλλά, όπως και η «Σκοτεινή Πλευρά της Καρδιάς», δεν κατάφερε, τελικά, να μπει στην πεντάδα.
τρέηλερ της ταινίας: https://www.youtube.com/watch?v=fV38Xog3vbk
4. ‘Ατσα ‘Ατσα Κουκαράτσα: οι Κουκάνιο ξανακτυπούν – Μάριο Πιάτσα / Acha Acha Cucaracha: Cucañο ataca otra vez – Mario Piazza
(ντοκυμανταίρ, έγχρωμο, Αργεντινή, 75′, 2017)
Σκηνοθεσία: Mario Piazza
Σενάριο:  Mario Piazza
Παίζουν:  Cucaño
Φωτογραφία: Cristian Ferreira da Cámara
Μουσική: Cucaño
Μοντάζ: Verónica Rossi
ΥΠΟΘΕΣΗ
1979 κι ενώ η δικτατορία καλά κρατεί, μιά παρέα πιτσιρικάδων κι ένας τριαντάρης περιζήτητος μουσικός δημιουργούν στο Ροζάριο της Αργεντινής την πειραματική μουσικο-θεατρική ομάδα «Κουκάνιο» και..χτυπούν!
Από την μιά θέλουν να εκφράζουν την αντίθεση τους στο θανατηφόρο περιβάλλον κι από την άλλη ασφυκτιούν από τον καλλιτεχνικό καθωσπρεπισμό, ενώ, ταυτόχρονα, είναι έφηβοι, που ψάχνουν την δική τους ταυτότητα.
Η μουσικό – θεατρική τους ομάδα, με τις επεισοδιακές κι απρόσμενες εμφανίσεις της θα σπείρει, κυριολεκτικά, τον τρόμο, ενώ από την άλλη το όνομά τους θ’ αρχίσει να γίνεται θρύλος!
Το εξαιρετικό ντοκυμανταίρ του Μάριο Πιάτσα ισορροπεί ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα και δίνει μιά μοναδική ευκαιρία στους 50άηδες και βάλε σήμερα «Κουκάνιο» να χτυπήσουν γιά ακόμα μιά φορά!
τρέηλερ της ταινίαςhttps://vimeo.com/212275305
επίσημη ιστοσελίδα: http://www.achaachacucaracha.com.ar/