Μικρομέτοχοι του Αυτοκινητοδρομίου προσπαθούν να «φρενάρουν» το έργο | dete

Μικρομέτοχοι του Αυτοκινητοδρομίου προσπαθούν να «φρενάρουν» το έργο

Προτάσσοντας την προάσπιση των μικροσυμφερόντων τους

 

Ανακαλύπτοντας όψιμα ότι η επένδυση του Αυτοκινητοδρομίου δεν είναι βιώσιμη, επικαλούμενοι εκτός των άλλων και την έλλειψη υποστηρικτικών υποδομών (που ανέκαθεν δεν υπήρχαν, αλλά θα πρέπει να αποκτήσουμε), μικρομέτοχοι της εταιρείας απαιτούν μετ’ επιτάσεως  να μπει ταφόπλακα σε ένα έργο – όνειρο δεκαετιών.

Με κοντόφθαλμη προσέγγιση και προκειμένου να εξυπηρετήσουν αποκλειστικά και μόνο τα μικροσυμφέροντα τους (να μην χάσουν, δηλαδή, τα λεφτά των μετοχών τους), επιμένουν η τοπική κοινωνία να σηκώσει τη σημαία του τερματισμού στην επιδίωξη ενός μεγαλεπήβολου στόχου, που ήταν (και είναι) σημείο αναφοράς για τη μελλοντική ανάπτυξη του νομού.

Ας μην ξεχνάμε ότι για το Αυτοκινητοδρόμιο δόθηκαν τόσοι και τόσοι αγώνες, που είχαν κι ένα πρώτο, απτό, αποτέλεσμα: Την ένταξη του στον Αναπτυξιακό Νόμο. Αλλά πάνω εκεί που αρχίσαμε να πλησιάζουμε τον στόχο, έχοντας να αντιμετωπίσουμε και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό άλλων περιοχών, που επίσης θέλουν να φιλοξενήσουν διοργανώσεις του Μηχανοκίνητου Αθλητισμού,  η επόμενη ως επίπτωση της οικονομικής κρίσης στασιμότητα των τελευταίων χρόνων πανικόβαλε, όπως φαίνεται, μια ισχνή μειοψηφία μικρομετόχων, που έρχονται τώρα να αμφισβητήσουν τη βιωσιμότητα του έργου, ασκώντας ασφυκτικές πιέσεις. Κι αυτό για να εξυπηρετήσουν τα μικροσυμφέροντα τους και με διακύβευμα, ασφαλώς, την όποια αξία έχουν οι μετοχές τους.

Σε νέα επιστολή τους, που απέστειλαν στη διοίκηση της Εταιρείας και κοινοποίησαν σε φορείς, όπως στο Επιμελητήριο Αχαΐας, στις 13 Μαΐου, ζητούν τον καθορισμό «οδικού χάρτη για την υπεσχημένη εδώ και πολλά χρόνια αποζημίωση των παλαιών μετόχων και την απεμπλοκή τους από την εταιρεία εφόσον το επιθυμούν», επισημαίνοντας: «Θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα πρωτεύον ζήτημα ηθικής τάξης, το οποίο δεν μπορεί να αγνοείται, ενώ συζητούνται άλλα μελλοντικά σχέδια».

Επιπλέον, προτείνουν ως εναλλακτική λύση για την αξιοποίηση της περιουσίας (την έκταση, δηλαδή, στη Χαλανδρίτσα) την πώληση του συνόλου των οικοπέδων και την αποζημίωση των μετόχων. Δηλαδή, των εαυτών τους.

Και προσθέτουν με νόημα: «Θέλουμε να τονίσουμε ότι δεν παραβλέπουμε την πρόσκληση της εταιρείας να καταθέσουμε συγκεκριμένες επενδυτικές προτάσεις. Πλην, όμως, θα πρέπει να είναι κατανοητό από όλες τις πλευρές ότι δεν μπορεί να γίνει επεξεργασία προτάσεων χωρίς να υπάρχει αρμοδιότητα για κάτι τέτοιο, διοικητική απόφαση, ομάδα έργου και διατιθέμενος προϋπολογισμός. Από την πλευρά μας είμαστε πρόθυμοι να εργαστούμε στην κατεύθυνση αυτή, εφόσον όμως υπάρξει θετική ανταπόκριση».

Με άλλα λόγια, θέλουν είτε την αποζημίωση τους είτε να εξουσιοδοτηθούν με την ανάλογη χρηματοδότηση για τη διερεύνηση άλλων (πλην της κατασκευής πίστας) επενδυτικών σχεδίων!

 

 

Απόντες από τις συνεδριάσεις του Δ.Σ.

 

Ενδεικτικό της πρόθεσης τους να ασκήσουν έντονες πιέσεις προκειμένου να περάσει το δικό τους και να πείσουν την τοπική κοινωνία για την «ορθότητα» των θέσεων τους είναι και το γεγονός ότι, από την πρώτη στιγμή που αποφάσισαν να «φρενάρουν» το έργο του Αυτοκινητοδρομίου, επέλεξαν την οδό της δημοσιότητας με συντονισμένες διαρροές σε μέσα ενημέρωσης.

Ακολουθώντας μια σαφώς αντιδεοντολογική, τουλάχιστον, στάση, δεν θέλησαν σκόπιμο να εκφραστούν δια κάποιου εκπροσώπου τους στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. της εταιρίας.

Ο Μάρκος Καπετανάκης, ένας εκ των πρωτεργατών της εν λόγω κίνησης, που θα μπορούσε κάλλιστα να το κάνει, απέχει από τις συνεδριάσεις  του Δ.Σ. εδώ και μια διετία, αρκούμενος σε παρασκηνιακές κινήσεις.

 

 Ένα στοίχημα που δεν πρέπει να χαθεί

 

Είναι αδιανόητο να εγκαταλείψουμε το Αυτοκινητοδρόμιο, που έχει αναχθεί εδώ και δεκαετίες σε ένα μεγάλο στοίχημα για την τοπική ανάπτυξη, μόνο και μόνο επειδή φοβούνται κάποιοι μικρομέτοχοι μήπως χάσουν τα λεφτά τους.

Ακόμη κι αν δεν μπορέσουμε ποτέ να δούμε στην έκταση της Χαλανδρίτσας να τρέχουν τα μονοθέσια της F1, μπορούμε και πρέπει να κυνηγήσουμε την κατασκευή μιας πίστας που θα μπορεί να φιλοξενήσει άλλους αγώνες του Μηχανοκίνητου Αθλητισμού.

Ας μην αφήσουμε τη μιζέρια και την κακομοιριά, για μια ακόμη φορά, να κυριαρχήσουν. Αρκετές ήττες έχουμε υποστεί έως σήμερα σε τοπικό επίπεδο, τρώγοντας τη σκόνη άλλων περιοχών που έχουν πατήσει γκάζι και μάς έχουν αφήσει πίσω κάμποσα  χιλιόμετρα.

Αν χάσουμε, όμως, ή πολύ περισσότερο παρατήσουμε ως ανεκπλήρωτο όνειρο το Αυτοκινητοδρόμιο, δεν θα πρόκειται για μια επιπλέον ήττα. Θα είναι μια συντριβή για την Πάτρα, για την Αχαΐα, για όλους όσοι ελπίζουμε σ’ αυτόν τον τόπο, σε πείσμα των δύσκολων καιρών που διανύουμε, σε καλύτερες μέρες.

 

 

Τα γενικά στοιχεία

Σύμφωνα με το σχέδιο ΠΔ οι πίστες αγώνων αυτοκινήτων θα κατασκευάζονται σε έκταση τουλάχιστον 900 στρεμμάτων οι οποίες θα βρίσκεται εκτός οικιστικών περιοχών, δασικών εκτάσεων, αρχαιολογικών χώρων και θα είναι κοντά σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά και σε απόσταση μικρότερη των 80 χιλιομέτρων από ξενοδοχεία δυναμικότητας τουλάχιστον δύο χιλιάδων κλινών.

Οι πίστες πρέπει να έχουν μήκος 3,5 έως 8 χιλιόμετρα, βοηθητικούς δρόμους εξυπηρέτησης, ελικοδρόμιο, κτιριακές εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης των αγωνιζομένων, δημοσιογράφων, φιλάθλων, κ.λπ.

Τα αυτοκινητοδρόμια πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση δύο χιλιάδων μέτρων από τα όρια οικισμών, σχεδίων πόλεων, παραδοσιακών οικισμών, αρχαιολογικών χώρων, νεότερων μνημείων, εθνικών δρυμών, βιοτόπων, και προστατευόμενων περιοχών γενικότερα.