ΘΩΙΔΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ: Μπορεί η διοικητική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ  να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις; | dete

ΘΩΙΔΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ: Μπορεί η διοικητική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ  να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις;

 

 

 

Στους κόλπους του  ΣΥΡΙΖΑ  παρατηρείται τους τελευταίους μήνες μια ιδιαίτερα έντονη μεταρρυθμιστική δραστηριότητα. Δυστυχώς, τα κίνητρα αυτής της ενεργοποίησης δεν πηγάζουν τόσο από μια ενδογενώς συνειδητοποιημένη ανάγκη αλλαγής αλλά απορρέουν κυρίως από την επιρροή ή και επιβολή εξωγενών παραγόντων (αποτέλεσμα βουλευτικών και δημοτικών εκλογών).

 

Ο  κομματικός μηχανισμός αναδεικνύεται με αυτό τον τρόπο σε έναν από τους πρωταγωνιστές αυτής της δυναμικής αλλαγής, αναλαμβάνοντας τόσο το ρόλο του φορέα  όσο και το ρόλο του αποδέκτη του μετασχηματισμού. Η εγγενής αυτή αντίφαση όμως συνοδεύεται από φαινόμενα που δικαιολογούν απόλυτα την απορία ενός αντικειμενικού παρατηρητή: «Πόσο υιοθετούμε τελικά τις μεταρρυθμίσεις που προάγουμε; Σε ποιο βαθμό αναλαμβάνουμε την ευθύνη της υλοποίησής τους και από γραπτά κείμενα τις μετασχηματίζουμε σε επιχειρησιακά σχέδια δράσης και προγράμματα αξιολόγησης της εφαρμογής τους; Πόσο τελικά υποσκάπτουμε, ανατρέπουμε ή ακυρώνουμε τις μεταρρυθμίσεις που οι ίδιοι εισάγουμε πριν ακόμα εφαρμοστούν στην πράξη;».

 

Στην καθημερινότητα  των μελών του κόμματος που είναι  κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, η συνεχής -τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια- αβεβαιότητα της οικονομικής κρίσης, και κοινωνικής αναστάτωσης, έχει δημιουργήσει  μια κατάσταση ιδιαίτερα απαιτητικής συναισθηματικής και νοητικής πολυπλοκότητας. Η κατάσταση αυτή μεταφράζεται σε ένα δυσβάσταχτο και παραλυτικό σύμπλεγμα συναισθημάτων αβεβαιότητας και ανασφάλειας . Έτσι, ο άνθρωπος, ο απλός εργαζόμενος ή το μέλος του κόμματος αποζητά ερείσματα προστασίας και ασφάλειας στη σφαίρα των αξιών ή στη σφαίρα μιας άκαμπτης ιδεολογίας ή στη σφαίρα μιας «πελατειακής προστασίας» και διακριτικής ευμένειας. Πόσοι πραγματικά χαρακτηρίζονται τελικά από ακεραιότητα και παραμένουν αλώβητοι στο κάλεσμα παραπλανητικών σειρήνων;

 

Σήμερα λοιπόν, στην ευπρόσδεκτη αυτή  προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ  για αλλαγή, καταλήγω ότι  δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τις τυπικές ρυθμίσεις, τις διοικητικές διαδικασίες και τις μεθοδολογίες βέλτιστης οργάνωσης και λειτουργίας των δομών, αν δεν πληρούται ένα και μόνο προαπαιτούμενο, λέξη οικεία για όλους μας στην εποχή των μνημονίων: η ανθρώπινη αυθεντικότητα (authenticity) και ακεραιότητα (integrity).

Η απάντηση για όλες τις προκλήσεις που επιζητά να αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ  βρίσκεται στην ανθρώπινη υπόσταση. Αναφέρομαι στην ανθρώπινη συμβολή που εκπορεύεται από την πυρήνα της ύπαρξης του καθένα από εμάς, που καθοριστικά δεσμεύεται και υπηρετεί τον περίγυρό του, με όρους «ενσυνείδητης» και ευσυνείδητης παρουσίας, παραγωγικότητας και δημιουργικότητας.

 

Στη διεθνή συζήτηση για την «Ενσυνειδητότητα» από την Αυστραλία και τις ΗΠΑ  μέχρι την Ευρώπη,  αναδύεται η επιταγή για καλλιέργεια και ανάπτυξή της σαν μιας καθοριστικής «νέας - παλαιάς» ποιότητας. Η ενσυνειδητότητα σημαίνει:

  • δυνατότητα συνειδητής παρουσίας ενός ανθρώπου στο «εδώ και τώρα» χωρίς επικριτική πρόθεση ή διάθεση.
  • δυνατότητα συνειδητής ενδοσκόπησης και καθαρής αντίληψης προσωπικών κινήτρων, σκέψεων και συναισθημάτων.
  • δυνατότητα συμπόνιας του άλλου, και, τέλος,
  • μετασχηματισμός της ενσυνείδητης υπόστασης του συγκεκριμένου ανθρώπου σε ηθική μετασχηματιστική δράση.

 

Η «Ενσυνειδητότητα» ως νέο μοντέλο προσωπικής και οργανωσιακής ανάπτυξης των ανθρώπων, έρχεται να συνδράμει στην καλύτερη δυνατή διαχείριση της πνευματικής και συναισθηματικής πολυπλοκότητας ερεθισμάτων και προκλήσεων του εξωτερικού μας περιβάλλοντος, στα οποία βρισκόμαστε εκτεθειμένοι.

 

Σήμερα πια, όπου όλα τα πρότυπα δημόσιας πολιτικής και κοινωνικής λειτουργίας υπόκεινται σε σοβαρότατη κριτική και πολύ συχνά ανατρέπονται, απαιτείται πρώτα μια πρωταρχική ατομική δέσμευση σε επίπεδο αξιών, «ενσυνειδητότητας» και ευσυνειδησίας και στη συνέχεια να ακολουθεί η μετάβαση στη δράση, με το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων και μέτρων.

Δηλαδή, η απάντηση για την επιτυχημένη επιχειρησιακή και οργανωσιακή λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ , βρίσκεται στην προσπάθεια να  «μορφώσουμε», να διαμορφώσουμε και να υπηρετήσουμε την Κοινωνία των Πολιτών μέσα από όρους ηθικής, ενσυνείδητης και ευσυνείδητης λειτουργίας των μελών μας.

Μπορεί λοιπόν η διοικητική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ  να ανταποκριθεί στις σύγχρονες αυτές απαιτήσεις;

 

ΘΩΙΔΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ