ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ: Οι αναφορές του για την πόλη που γεννήθηκε | dete

ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ: Οι αναφορές του για την πόλη που γεννήθηκε

Ο Θάνος Μικρούτσικος ποτέ δεν ξεχνούσε την ιδιαίτερη πατρίδα του,. Την πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Την Πάτρα. Σε αντίθεση με τον αδελφό του Ανδρέα ο οποίος ήταν λίγο… πιο απόμακρος από την γενέτειρά του. Μερικές από τις χαρακτηριστικές του αναφορές σε συνεντεύξεις, παρατίθενται παρακάτω:

Πάτρα, η γενέθλιος γη

«Γεννήθηκα στην Πάτρα. Μεγάλωσα σε ένα νεοκλασικό και έζησα τον απόηχο μιας ουσιαστικά αστικής ελληνικής πόλης, γιατί στη γενέτειρά μου, χάρη στην άνθηση του εμπορίου της σταφίδας και στον πλούτο που αυτό έφερε, ήδη από τον 19ο αιώνα γίνονταν τα πάντα. Ειδικά στη μουσική· η Πάτρα είχε λυρικό θέατρο από το 1854, όταν η αθηναϊκή όπερα δημιουργήθηκε μόλις το 1940».

H ποίηση

«Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν ήμουν πιτσιρίκι, τα βράδια μαζεύονταν συγγενείς και φίλοι στην κουζίνα του σπιτιού μας. Κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή ο πατέρας μου μας διηγούνταν ιστορίες από τη γερμανική κατοχή, της οποίας οι μνήμες ήταν ακόμη νωπές. Κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο απήγγειλε ποίηση, τις περισσότερες φορές από στήθους, κάποιες από βιβλία. Και συνήθως με είχε στην αγκαλιά του. Αν με προκαλέσετε, θα σας απαγγείλω όλα τα ποιήματα του Καρυωτάκη. Τα θυμάμαι από εκείνα τα χρόνια».

Ο αδελφός του ο Ανδρέας

«Πάντα προσπαθούσα να το ξυπνήσω αυτό το παιδί. Εχουμε πολλά κοινά στοιχεία, όσο κι αν αυτό δεν γίνεται φανερό λόγω της διαφορετικής πορείας που ακολουθήσαμε. Εγώ το ξέρω πόσο μοιάζουμε, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να σας το αποδείξω». Ο Ανδρέας, βλέπετε, σκέπασε την ποιότητά του με... τρέχοντα πράγματα και δεν θα είμαι πειστικός. Ομως, πάντα θα θυμάμαι τη συνάντησή μας, επί χούντας, στους διαδρόμους της Ασφάλειας – είχαμε συλληφθεί και οι δύο, εκείνος είχε βασανιστεί φρικτά από τον Μάλλιο. Τα μάτια του ήταν κλειστά, όλο το πρόσωπό του μια πληγή. “Δεν τους είπα τίποτα για σένα”, μου ψιθύρισε».

Η μουσική

«Επαιζα πιάνο από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Οταν άρχισα να σπουδάζω Μαθηματικά –η επιρροή του μαθηματικού πατέρα μας–, πέρασε σε δεύτερη μοίρα η μουσική. Ονειρευόμουν ακαδημαϊκή καριέρα. Το 1967 βρέθηκα ως θαμώνας, με μια παρέα συμφοιτητών μου, στην μπουάτ “Παράγκα” της Πλάκας. Εκεί τραγουδούσαν ο σταρ της εποχής, Διονύσης Σαββόπουλος, και η Καίτη Χωματά, ερμηνεύτρια του Γιάννη Σπανού, ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από το Παρίσι». Οταν τελείωσε το πρόγραμμα, οι φίλοι μου ήθελαν να ακούσουν κάτι από μένα.

Κάθισα, λοιπόν, στο πιάνο κι άρχισα να παίζω. Με άκουσε από μέσα ο ιδιοκτήτης κι έστειλε ένα γκαρσόνι να μου πει πως ήθελε να μου μιλήσει. “Δεν έρχεσαι από Δευτέρα, να συνοδεύεις τη Χωματά;” Ετσι ξεκίνησε η καριέρα μου ως μουσικού».