Η τηλεζωή προ των πυλών… | dete

Η τηλεζωή προ των πυλών…

Του Γιώργου Κοντογιάννη

 

Μετά την χθεσινή ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου για τον τρόπο που θα συμμετέχουν φέτος όλοι οι Έλληνες πολίτες στην θεία Μυσταγωγία της Μεγάλης Εβδομάδας και το Πάσχα, οριστικοποιείται πλέον και ο τρόπος ζωής μας για τις επόμενες εβδομάδες του περιορισμού της κυκλοφορίας. Όλα θα περνούν από μια οθόνη. Από το κινητό, το τάμπλετ, το λάπτοπ ή τον υπολογιστή και φυσικά από την οθόνη της τηλεόρασης! Η τηλεζωή απλώνεται στην καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών με ιλιγγιώδη τρόπο, οι πωλήσεις ηλεκτρονικών συσκευών μέσω διαδικτύου εκτοξεύονται, ασφαλώς σε λίγο καιρό και οι πιο δύσπιστοι ηλικιωμένοι θα κυκλοφορούν με σύγχρονα smartphones όσο το επιτρέπουν οι γνώσεις τους και οι συνήθειες ενός νέου τρόπου ζωής έρχονται πια σε πρώτο ρόλο κάθε μέρα και στη χώρα μας. Εδώ είναι που λέμε το περίφημο αρχαίο ρητό: «Ουδέν κακόν αμιγές καλού»!

Σίγουρο είναι ότι πολλά από όλα αυτά ήρθαν ελέω κορονοϊου στη ζωή μας για να μείνουν. Θα ξανανοίξουν οι εκκλησίες, θα ξαναπάμε σε πολλές συναλλαγές μας με το κράτος σε προσωπική επαφή, θα ξανά έχουμε στα χέρι μας κάποια μετρητά, θα γυρίσουμε κάποιοι στο γραφείο μας να δουλέψουμε, αλλά θα έχουμε αλλάξει σε μεγάλο βαθμό συνήθειες και νοοτροπία. Και ασφαλώς η αλματώδης αύξηση χρήσης του διαδικτύου για κάθε μορφής επικοινωνία αυτές τις μέρες σημαίνει ότι ενισχύουμε την περίφημη ιδέα της παγκόσμιας κοινότητας που οι συνήθειές της είναι σε κοινή θέα και κοινή παρακολούθηση… Οι δεκάδες χιλιάδες εκτυπωτές που πουλήθηκαν σε σπίτια αυτές τις μέρες για τις πρώτες στη χώρα απόπειρες τηλεκπαίδευσης θα χρειαστούν, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση με αυτό τον τρόπο είναι μια σοβαρή πρόβα για το μέλλον και η αύξηση συμμετοχής στην ηλεκτρονική ζωή ατόμων άνω των 70 ετών κάπου αλλού θα χρειαστεί…

 

Όλα αυτά όμως χρειάζονται κατ’ αρχήν κάποια μέτρα προσαρμογής. Αρχής γενόμενης από την άλλη εβδομάδα που θα παρακολουθούμε τις ακολουθίες των Παθών από την τηλεόραση. Δεν είναι τόσο απλό. Χρειάζονται κατ’ αρχήν μέτρα προστασίας και προσαρμογής στο ίδιο το σπίτι. Για παράδειγμα: Η γιαγιά έχει δυνατά την τηλεόραση στο δωμάτιο ή στο σαλόνι και ακούει όρθια και σταυροκοπιέται: «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου». Δεν μπορεί δυο βήματα πιο πέρα να είναι ο πιτσιρικάς στο κινητό ή στο τάμπλετ και να του φωνάζει ο φίλος του στο messenger «Πώς περνάς ρε μαλάκα»! Θέλει προσοχή όλο αυτό. Πως θα συνυπάρξουν και τα δύο; Θα κλειστούν οι ηλικιωμένοι στους χώρους που είναι η τηλεόραση να τους μετατρέψουν σε τόπο λατρείας και οι υπόλοιποι θα σκορπιστούν στα δωμάτια με ένα κινητό ή κάτι παρόμοιο στο χέρι να μιλάνε σε μια οθόνη; Για να κλείσουν όλες οι άλλες οθόνες και να παίζει μόνο η τηλεόραση λειτουργία, δεν το βλέπω. Για να μην έχουμε εντάσεις μέσα στα σπίτια τέτοιες μέρες και κολαστούμε χειρότερα από το να μην πηγαίνουμε στην εκκλησία ή από το να κολλάγαμε καμιά δεκαριά από τον ιό. Θα μου πείτε θυσιάζουμε φέτος την ελεύθερη θρησκευτικής μας πίστη για να είμαστε ελεύθεροι του χρόνου το Πάσχα. Αυτό μας λένε, αυτό κάνουμε…

Η τηλεζωή θέλει θυσίες και υποχωρήσεις. Για σκεφθείτε και τους δημοσιογράφους! Εκεί που πηγαίναμε έξω απ’ τις εκκλησίες για το Πασχαλινό ρεπορτάζ, τώρα θα χτυπάμε κουδούνια και θα μπαίνουμε στα σπίτια να τραβάμε με την κάμερα πιστούς γονατιστούς μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης! Πόσο έξυπνος είναι τελικά αυτός ο κορονοϊος! Γύρισε όλη τη ζωή μας ανάποδα!  Ευτυχώς δεν προλαβαίνουμε ηλικιακά όσοι είμαστε από πενήντα και άνω γιατί αλλιώς σε καμιά τριανταριά χρόνια θα έρθουν και οι υπόλοιπες δύο απειλές του πλανήτη όπως τις περιγράφουν οι ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου εδώ και δεκαετίες: Οι εξωγήινοι πρώτα και μετά από αυτούς τα ζόμπι!