Η ΠΡΟΚΑ: Μετά την κρίση, άπαντες θα ξανασυστηθούμε- Με χειραψία άνευ αντισηπτικού | dete

Η ΠΡΟΚΑ: Μετά την κρίση, άπαντες θα ξανασυστηθούμε- Με χειραψία άνευ αντισηπτικού

Της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου

Ο ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ δοκιμάζει πολλά και πολλούς. Εν πρώτοις τις δημοκρατίες. Είναι η πρώτη φορά που καλούνται οι πολίτες σε καθεστώς δημοκρατίας να υπακούσουν σε τέτοιας έκτασης μέτρα, κάνοντας παράλληλα  χρήση της ατομικής ευθύνης και της ευθύνης που πηγάζει από μια σημαντική επιλογή για τους ίδιους και τους άλλους, σε συνθήκες ελευθερίας. Υπ΄αυτή την έννοια, δοκιμάζεται το επίπεδο του πολιτισμού μας και η παιδεία μας και δυστυχώς σε ένα μεγάλο βαθμό τόσο στη χώρα μας όσο και σε άλλες χώρες σημειώνονται από την πλευρά των πολιτών ευτράπελα που δεν έχουν και τόση σχέση με τον σύγχρονο κόσμο, τουλάχιστον όχι έτσι όπως θέλουμε μερικές φορές να τον αντιλαμβανόμαστε. Θα μου πείτε, αν οι δημοκρατίες δεν είχαν και τα ευτράπελά τους (τα οποία είθισται να παίζουν και ρυθμιστικό ρόλο), δεν θα είχαμε και ηγέτες τύπου Τράμπ και Τζόνσον. Και δίκιο θα έχετε.

 

ΛΕΝΕ ΟΤΙ στις περιόδους κρίσης  είτε σε προσωπικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, έρχονται στο φως τα πραγματικά μεγέθη (αλλιώς τη βλέπεις τη ζωή πριν, αλλιώς μετά) οι χρόνιες καλυμμένες νοσηρότητες και το dna του κάθε λαού. Στην προκειμένη περίπτωση ήρθαν στο φως και τα τρία επιβεβαιώνοντας απολύτως το ρηθέν. Ο Αριστοφάνης αναπήδησε αβίαστα μέσα από κάθε Έλληνα, διεκδίκησε και έλαβε μερίδιο διαχρονικότητας και  κατακυρίευσε τα social media με απίθανες εκδοχές ενός ταλέντου εγγεγραμμένου στο γενετικό μας χάρτη. Όπως συνέβη και με το τραγούδι στην Ιταλία. Κάθε λαός έγκλειστος, βγάζει από μέσα του το δικό του "παραμύθι" για να απαντήσει στο ...δράκο.

 

ΤΟ ΑΥΤΟ ΙΣΧΥΕΙ και με τις νοσηρότητες. Οι «σιγά μην ακούσω τον καθένα», οι «εγώ ξέρω», οι "βρίζω τους συναδέλφους επειδή φοβούνται" και οι «εγώ δεν κολλάω», συναγωνίστηκαν τους εραστές της συνωμοσίας, τους «δόξα τω θεώ» και τους «έχω το θαύμα στην τσέπη». Άπαντες γνήσιοι απόγονοι του κακού μας εαυτού. Νέα είσοδος στο όλο παιχνίδι τα επαναστατημένα γερόντια των πλατειών και των καφενείων.  Παρήγορη διαπίστωση, η ταχεία ανταπόκριση των νέων ανθρώπων που δεν κινδυνεύουν άμεσα από τον ιό. Νέοι άνθρωποι, ίσον νέες ιδέες, ίσον ένα καλύτερο αύριο.

 

ΟΣΟ ΓΙΑ τα πραγματικά μεγέθη; Ένας κόσμος έγκλειστος, είναι ένας σοκαριστικός κόσμος. Είναι ο ίδιος κόσμος που καταστρέφει το περιβάλλον, ο ίδιος κόσμος που έκανε σημαία του την αυθάδεια, ο ίδιος κόσμος που βρήκε έκφραση στον υπερκαταναλωτισμό, ο ίδιος κόσμος που ξέχασε να επικοινωνεί και έγινε όμηρος του διαδικτύου. Ξαφνικά, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, ο κόσμος αυτός συνειδητοποίησε ότι αρκεί μια νυχτερίδα εξορισμένη από τα δάση που αποψίλωσε για να ακυρώσει όλη τη ζωή του, ότι το διαδίκτυο δεν μπορεί να αντικαταστήσει ούτε να υποκαταστήσει τους ανθρώπους και ότι η πραγματική ζωή είναι όλα αυτά που θεωρούσε αυτονόητα και πλέον δεν μπορεί να απολαύσει. Μια μεταφυσική διάσταση τιμωρίας περνάει ξυστά από τη σκέψη όλων μας και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.

 

 Η αποκαθήλωση των «πατριωτών»

 

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ, συνέβησαν βέβαια και άλλα ενδιαφέροντα. Όπως η αποκαθήλωση των «πατριωτών», των επαγγελματιών του είδους, αυτών που σε κάθε ευκαιρία κάνουν επίδειξη πατριδολαγνείας έναντι των λοιπών καταπτύστων που δεν έχουν σε τόση εκτίμηση το «πατρίς- θρησκεία- οικογένεια». Οι ακραίοι… Μεγαλέξανδροι του Μακεδονικού, οι ακραίοι και αυτόκλητοι  προστάτες των συνόρων υπέρ πίστεως τυρβάζοντες ήταν οι πρώτοι που καταπάτησαν τους όρκους τους περί προστασίας του έθνους βάζοντας σε πρώτο πλάνο τις ιδεοληψίες τους και σε δεύτερο πλάνο την δημόσια υγεία από την οποία εξαρτάται και η οικονομία και η πορεία της χώρας για την οποία τόσο κόπτονται. Είναι αυτοί που έδειχναν στον ιό τα γυμνασμένα τους μπράτσα, που έτρεξαν να στοιβάζονται στις Εκκλησίες για να αποδείξουν ότι η θρησκευτική πεποίθηση είναι πάνω από την ιατρική όπως και η  ανάγκη τους να κάνουν επίδειξη δύναμης κάτω από τη σημαία (και τα … προνόμια) του «με τη βούλα» πιστού. Ότι είναι ισχυρότερη από τους πιθανούς θανάτους «άτρωτων λόγω πίστης γερόντων». Είναι αυτοί που όταν άκουσαν να γίνεται λόγος για νέο πατριωτισμό, διέρρηξαν τα ιμάτιά τους και άρχισαν να ωρύονται για την πιθανή υφαρπαγή του ρόλου τους ως προστατών της πατρίδος και φρουρών συνόρων.

 

ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ «ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ» οι μαυραγορίτες που ξεχύθηκαν στους δρόμους να πουλήσουν το ένα απολυμαντικό σε τιμή τεσσάρων για να αποδειχθεί και σε αυτή την περίπτωση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και κάθε κρίση φέρνει στο φως την αγριότητα των «λιποβαρών» και την «πλασματικότητα» των «υπέρ πάντων η πατρίς». Κοντά και οι "αγοράζω δέκα αντισηπτικά και δεν πάει να πνιγεί ο επόμενος".

 

Η Εκκλησία της Ελλάδος, επέλεξε τον δογματισμό από τον άνθρωπο

 

Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ  της Εκκλησίας  να πάρει μια καθαρή στάση απέναντι στην πανδημία και να αναστείλει με δική της απόφαση τις Λειτουργίες φέρνει στο φως και τους «λιποβαρείς» ιεράρχες, τους σκληροπυρηνικούς ταλιμπάν που αδυνατούν να αφήσουν τα σκπήπτρα για να κοιτάξουν τον άνθρωπο, λες και η πίστη δεν είναι μια εσωτερική διαδικασία, αλλά μια ομολογία που πιστοποιείται δια της παρουσίας και του «χτυπάω κάρτα» στους ναούς για εντοπισμό απόντων.

 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ επέλεξε τον δογματισμό από την ασφάλεια, επέλεξε τα θαύματα από το θείο λόγο, την επίδειξη ισχύος από την σοβαρότητα, τον σκοταδισμό από την προστασία των πιστών, ιδίως δε των ηλικιωμένων που είναι και η πλειοψηφία του ποιμνίου της και θα περίμεναν από αυτήν να τους νουθετήσει. Οι κινήσεις και οι αποφάσεις της απέδειξαν ότι αυτό που την κυρίευσε ήταν ο φόβος της απώλειας κύρους και όχι ο φόβος της απώλειας ανθρώπινων ζωών. Σαν να παραδέχεται ότι αν γίνει αποδεκτό  ότι το κουταλάκι της Κοινωνίας είναι επικίνδυνο για μετάδοση του ιού, θα καταρρεύσει και το οικοδόμημα του αφηγήματός της. Για αυτό και ετέθη εξ αρχής  πάνω από το νόμο των ανθρώπων, αλλά και πάνω από το νόμο ενός φιλεύσπλαχνου θεού.

 

ΜΗΠΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ εδράζεται ακριβώς σε αυτό; Στο γεγονός ότι ένα μέρος της Εκκλησίας της Ελλάδος έχει στηρίξει την ισχύ της στην διδαχή των θαυμάτων και όχι στην διδαχή του λόγου; Όταν λες στους πιστούς τόσα χρόνια ότι το κουτάλι της Θείας Κοινωνίας με έναν μαγικό τρόπο δεν μεταδίδει ιούς, πώς να τους πεις ξαφνικά ότι είναι επικίνδυνο; Καταρρέει ένα οικοδόμημα. Για σκεφτείτε το. Άλλο πίστη, άλλο θαύματα, άλλο ορθολογισμός. Να μια ακόμη αφορμή να ξανασκεφτούμε εκείνο τον περίφημο διαχωρισμό Εκκλησίας- Κράτους.

 

Οι απώλειες και τα κέρδη της απόφασης Μητσοτάκη

 

ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ και μετά από χαρακτηριστική υπομονή η οποία έτεινε προς το να γίνει σκανδαλώδης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέδειξε μια αποφασιστικότητα η οποία έκανε αίσθηση. Όχι μόνο επειδή ήταν απόφαση αντίστασης προς την Ιεραρχία, αλλά επειδή ήταν απόφαση αντίστασης προς μια μερίδα του εσωτερικού της Νέας Δημοκρατίας που είναι εναγκαλισμένη με τον σκληρό πυρήνα της Εκκλησίας ο οποίος και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της Ιεράς Συνόδου. Απόφαση, επίσης, που έρχεται σε διάσταση με ένα σημαντικό κομμάτι συντηρητικών ψηφοφόρων του κόμματος, των «πατριωτών» (που λέγαμε παραπάνω) και δεν είδαν  με καλό μάτι την κίνηση. Εξ ου και η χθεσινή ανάρτηση της εικόνας της Παναγίας σε περίοπτη θέση πίσω από τον πρωθυπουργό την ώρα του διαγγέλματος. Είπαμε, επανάσταση, αλλά με ...μέτρο. Άλλωστε ούτε ο Τσίπρας δεν τόλμησε να ακουμπήσει εκεί.

 

ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΖΗΜΙΕΣ για τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτή η απόφαση να διακόψει τις Λειτουργίες τις οποίες αρνήθηκε να διακόψει η Ιεραρχία; Σίγουρα όχι. Όταν κάποιος κλείνει ένα παράθυρο στα άκρα δεξιά και στο παράλογο, ανοίγει ένα παράθυρο στη λογική και στο… κέντρο. Και αυτό έγινε ορατό από τις αντιδράσεις των πολιτών στα social media.

 

ΑΣΕ ΠΟΥ εν τέλει η στάση Μητσοτάκη πέρα από πολιτικά επιβεβλημένη είναι και πιο Χριστιανική από αυτή της Ιεράς Συνόδου μιας και η μια απόφαση στρέφεται στον συνάνθρωπο ο οποίος είναι ο πυρήνας της πίστης και η άλλη στρέφεται στο συν-άμφιο και στις σχέσεις εξάρτησης που ορισμένοι ποιμενάρχες έχουν δημιουργήσει με το ποίμνιο για λόγους που ουδεμία σχέση έχουν με την Ορθοδοξία και το ορθόν γενικότερα.

 

ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ: Μετά την κρίση, θα χρειαστεί άπαντες να ξανασυστηθούμε. Χειραψία χωρίς αντισηπτικό.

(από εφημερίδα 7 Μέρες Ενημέρωση)