Η πολιτική, αντίπαλος της Ιστορίας… | dete

Η πολιτική, αντίπαλος της Ιστορίας...

Στις 6 Αυγούστου του 1976, δύο χρόνια μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και την τραγωδία που ακολούθησε, βγήκε στο Αιγαίο για έρευνες το περίφημο τουρκικό πλοίο «Χόρα» παραβιάζοντας για πρώτη φορά την ελληνική υφαλοκρηπίδα πλέοντας μεταξύ Χίουκαι Λέσβου. Ήταν τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε την περίφημη φράση : «Βυθίσατε το Χόρα», απευθυνόμενος στον τότε Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Άνθρωποι κοντά στους δύο ηγέτες μάλιστα μετά από χρόνια έχουν διατυπώσει την εκτίμηση ότι η φράση αυτή ειπώθηκε ύστερα από μυστική συνεννόηση των δυο ανδρών για λόγους προφανούς σκοπιμότητας στις ενέργειες της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
Το καλοκαίρι του 1987 ο Ανδρέας βρέθηκε, Πρωθυπουργός πλέον, στην ίδια θέση με τον Καραμανλή, όταν έγινε το ίδιο με το πλοίο «ΣΙΣΜΙΚ» που το έβγαλαν οι Τούρκοι προκλητικά στο Αιγαίο για τον ίδιο λόγο. Και στις δύο χρονικές στιγμές η χώρα βρέθηκε στα πρόθυρα σύρραξης με την Τουρκία, η οποία αποφεύχθηκε θεωρητικά με παρέμβαση κυρίως των Αμερικανών...Σαράντα έξι χρόνια από την πρώτη και τριάντα τρία από την δεύτερη, η προσπάθεια της Τουρκίας να θέσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο υπό αμφισβήτηση συνεχίζεται ακάθεκτη.
Το «προπέτασμα καπνού» που δημιουργήθηκε με την απόφαση Ερντογάν για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, έχει στο βάθος του εκτός από την εσωτερική κατανάλωση και το μεγαλοϊδεατισμό, ασφαλώς και ένα δια ταύτα. Και αυτό είναι η εγκατάσταση γεωτρύπανου νότια της Κρήτης στο ψευτοσύμφωνο Τουρκίας–Λιβύης ή στην Κύπρο, μέσω των οποίων ο Ερντογάν θέλει να επιτύχει ότι δεν έγινε από τους προκατόχους του τα προηγούμενα χρόνια: Ουσιαστική αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, κυριαρχία στη Μεσόγειο και διάλογος με την απειλή όπλων. Έρχεται αυτό. Το περιμένουν η ελληνική διπλωματία, η Κυβέρνηση, οι μυστικές υπηρεσίες και ο στρατός. Ασχέτως αποτελέσματος, ο Ερντογάν δεν μπορεί πια να κάνει πίσω και δεν θέλει. Είναι η πρώτη φορά, όμως, που φαίνεται ότι δεν είμαστε μόνοι μας και όχι γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση σχίζει τα ιμάτια της υπέρ της Ελλάδας και οι Αμερικάνοι προτάσσουν τα στίφη τους υπέρ μας. Αλλά γιατί έχουμε λόγο και ρόλο στα συμφέροντα άλλων, που συμπίπτουν με τις ανάγκες μας αυτή τη χρονική στιγμή. Καλά κάνει η ελληνική Κυβέρνηση και βάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο με την χρήση του άρθρου 42 περί αλληλεγγύης των μελών της, όσο και με την πίεση για απόφαση casus belli στην περίπτωση που προχωρήσει ο Ερντογάν στην παραβίαση της ελληνικής, και συνεπώς της ευρωπαϊκής κυριαρχίας, αλλά φοβάμαι ότι και για την αναγκαία αυτή διπλωματία είναι ήδη αργά.
Τσαμπουκά με γαλλικές και αιγυπτιακές φρεγάτες θέλει το πράγμα πλέον, γιατί η Τουρκία βήμα βήμα κατακτάει αυτά που θέλει και οι σύμμαχοί μας συσκέπτονται...Θα πάψουν όμως να συσκέπτονται και θα αρχίσουν να σκέπτονται, μόνο αν θιχτούν τα επί μέρους συμφέροντά τους.
Και εκεί πρέπει να οδηγήσουμε την Τουρκία να την πατήσει...Όλες οι κρίσεις, όμως, στην Ιστορία είτε εξελίχθηκαν σε συρράξεις είτε σε θερμά επεισόδια, τόσο γύρω μας όσο και αλλού, έχουν αποδείξει ένα πράγμα: Η πολιτική είναι ο πιο θανάσιμος αντίπαλος της Ιστορίας. Το τραγικό με την Ελλάδα είναι ότι δεν καταφέραμε ποτέ να αντιστρέψουμε αυτούς τους ρόλους. Γι αυτό γυρνάμε, εκτός άλλων, επικίνδυνα γύρω από τα ίδια...