Η Μαρία Στεφανοπούλου με το βιβλίο της «Άθος, ο δασονόμος» που έχει σχέση με τα Καλάβρυτα, έρχεται στο Πολύεδρο | dete

Η Μαρία Στεφανοπούλου με το βιβλίο της «Άθος, ο δασονόμος» που έχει σχέση με τα Καλάβρυτα, έρχεται στο Πολύεδρο

Το βιβλίο με τίτλο «Άθος, ο δασονόμος ή Τα Καλάβρυτα και οι κληρονόμοι του τραύματος» της Μαρίας Στεφανοπούλου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το Ροδακιό, θα παρουσιαστεί στο Πολύεδρο της Πάτρας, στην οδό Κναακάρη 147, αυτό το Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2016, στη 1 το μεσημέρι.

Η συγγραφέας έχει τιμηθεί με το Βραβείο Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών 2015.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι:

Φραγκίσκη Άμπατζοπούλου, Νεοελληνίστρια, Ομότιμη καθηγήτρια του ΑΠΘ

Δημήτρης Μακρίδης, Ιστορικός

Ζέτα Παπανδρέου, Εκπαιδευτικός, Δρ Διδακτικής της Ιστορίας.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Τι θέση έχει το επαναλαμβανόμενο έγκλημα στην καθημερινότητα ενός πολέμου που διαρκεί - εθνικοαπελευθερωτικού, εμφυλίου, κοινωνικού ή ατομικού πολέμου για την επιβίωση; Ποιο είναι το νόημα της θυσίας των αμάχων, όταν πρόκειται για ανυποψίαστα θύματα αντιποίνων;

Στις 13 Δεκεμβρίου 1943, στα Καλάβρυτα, οι Γερμανοί διαπράττουν αντίποινα εκτελώντας όλο τον άμαχο αντρικό πληθυσμό. Μένουν οι γυναίκες για να θάψουν τους άντρες. Η Μαριάνθη και η κόρη της η Μαργαρίτα εγκαταλείπουν την πόλη.

Η Λευκή, γιατρός, κόρη της Μαργαρίτας γεννημένη το 1955, έχει στοιχειωθεί από το πολεμικό αυτό έγκλημα και ζει στη σκιά του παππού της, του Άθου, συζύγου της Μαριάνθης, δασονόμου της επαρχίας Καλαβρύτων. Αφοσιώνεται στον πόνο και στη θεραπεία των ασθενών της και στη διερεύνηση του ναζιστικού φονικού. Είναι όμως ο Άθος πράγματι ένας από τους δεκατρείς επιζώντες της ομαδικής εκτέλεσης;

Ο κόσμος της σκιάς, όπως στα δασικά μονοπάτια όπου περιπλανιέται ο Άθος, νεκρός ή ζωντανός (μυστήριο που μόνον η πράξη της γραφής μπορεί να φωτίσει), συντροφεύει εδώ τα πρόσωπα της αφήγησης.

Οι ήρωες αυτοί, δέσμιοι ενός άπιαστου ονείρου, σκέφτονται πάντοτε το κακό αδιαχώριστα από το θαύμα της ομορφιάς, με όρους τραγικούς, γι' αυτό ίσως και λυτρωτικούς: ο πόλεμος κυοφορεί την ειρήνη, ο θάνατος τη ζωντανή μνήμη, ο αφανισμός το αίσθημα της ελευθερίας. Μόνο το φάσμα της εκδίκησης μένει στείρο και τυφλό, χωρίς έξοδο στην απέναντι όχθη.

Ο "επιζών" Άθος και ο κόσμος της σκιάς και της περισυλλογής μέσα στον οποίο η Λευκή τον επινόησε και τον εξιστορεί ανήκει μάλλον στο χώρο της εσωτερικής εμπειρίας.

Ο Άθος είναι ο τρίτος άνθρωπος: ούτε θύμα ούτε ένοχος (παλεύει και με τα δυο), ούτε δεξιός ούτε αριστερός, αντιήρωας μιας ηρωικής εποχής, ή απλώς ένας ήρωας παντός καιρού.

Το θέμα της μετάδοσης του τραύματος του πολέμου στις επόμενες γενιές είναι εδώ κεντρικό. Όσο η κίνηση της Ιστορίας μετατοπίζει τα δεδομένα και τις αξίες και οι κοινωνίες αλλάζουν, ήρωας εντέλει είναι ο καθημερινός άνθρωπος που, χάρη στη ζωντανή του μνήμη, ξέρει να ζει ειρηνικά και δίκαια δίχως να καταχράται την ελευθερία του.

Αλλά και το μεγαλείο της φύσης αντιμάχεται το μεγαλείο και τον ηρωισμό του πολέμου, με τη σκληρότητα που η μοίρα ξέρει να επιφυλάσσει στα πλάσματά της.

Η Μαρία  Στεφανοπούλου έχει γεννηθεί το 1958 στην Αθήνα.Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και θέατρο στη Στοκχόλμη και στο Παρίσι. Από το 1997 ζει στην Αθήνα και από το 2001 εργάζεται ως επιμελήτρια εκδόσεων στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Άρθρα και δοκίμιά της για τη λογοτεχνία, το θέατρο και την ιστορία έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά.

Έχει εκδώσει τα βιβλία: Τάκης Σινόπουλος. Η ποίηση και η ουσιαστική μοναξιά, Πορεία, 1992 (μελέτη)˙  Αποστροφή, Άγρωστις, 1992 (πεζά)˙  Το ταξίδι των ψυχών, Αρμός, 1999 (νουβέλες)˙ Η σιωπή που κατοικεί τα σπίτια, Αρμός, 1999 (νουβέλες)˙ Ο βράχος στο σύννεφο, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 2006 (διηγήματα), υποψήφιο για το Βραβείο Διηγήματος του περ. Διαβάζω 2007˙ Οιονειροπαρμένοι, Σμίλη, 2007 (θεατρικό έργο)˙  Το θέατρο των πηγών και η νοσταλγία της καταγωγής. Γέρζυ Γκροτόφσκι και Εουτζένιο Μπάρμπα: στο δρόμο της ουτοπίας, Πορεία, 1994˙ β΄ έκδοση επαυξημένη, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 2011 (δοκίμιο)˙ Η επιστροφή της σκιάς, Αρμός, 2015 (δοκίμια).