Η θυελλώδης ζωή του Φωκά σε 240 σελίδες! | dete

Η θυελλώδης ζωή του Φωκά σε 240 σελίδες!

Ερωτες, πάθη, δόξα, ίντριγκες και χολιγουντιανά μυστικά. H βιογραφία του Σπύρου Φωκά είναι γεγονός και θα κυκλοφορήσει στις αρχές Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Οστρια. Ο Δημήτρης Μπούκουρας, συγγραφέας και καλός φίλος του Ελληνα σταρ, ξετυλίγει σε 240 σελίδες τη θυελλώδη και μυθιστορηματική ζωή του.

«Το να γράψεις τη βιογραφία ενός θρυλικού προσώπου και μάλιστα σε πρώτο πρόσωπο δεν είναι δα και τόσο εύκολη υπόθεση» αναφέρει ο ίδιος στον πρόλογό του και συνεχίζει: «Πρέπει να μπεις μέσα στη ζωή και τη σκέψη του αφηγητή, να ταυτιστείς με αυτόν, να καταλάβεις τα πρώτα του όνειρα, να τα ενστερνιστείς και να τον ακολουθήσεις βήμα προς βήμα στην αστραφτερή ζωή του. Να μπεις μαζί του στη μεγάλη περιπέτεια ακολουθώντας τα καλλιτεχνικά του βήματα από την Ελλάδα στη Ρώμη και από εκεί στην Αμερική».

Η «Espresso» εξασφάλισε κατ' αποκλειστικότητα αποσπάσματα από τη βιογραφία του Σπύρου Φωκά με τίτλο «Ενα πέρασμα...», τα οποία και προδημοσιεύουμε σήμερα.

Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για στιγμιότυπα από τη δύσκολη συνεργασία που είχε με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στην ταινία «Ράμπο 3», λεπτομέρειες για τη φιλία του με τον Μάικλ Ντάγκλας και τον Ντάνι ντε Βίτο, αποκαλύψεις για όσα πλήγωναν στην Ελλάδα τη Μις Υφήλιος 1964 Κορίνα Τσοπέη, αλλά και για την αντιπάθεια που έτρεφε η φίλη του Καρολίνα του Μονακό για τον Ωνάση. Και επειδή τον Σπύρο Φωκά τον λάτρεψαν κυρίως οι γυναίκες, προδημοσιεύουμε αποσπάσματα του βιβλίου που αφορούν τρεις από τις λαμπερές κυρίες που παντρεύτηκε: τη Νία, τη Ρενέ και την τωρινή σύζυγό του Λίλιαν.

Η Μις Υφήλιος και οι μπηχτές της πριγκίπισσας του Μονακό για τον Ωνάση

Η συζήτηση για τον κροίσο και η μοίρα που σημάδεψε τις δύο οικογένειες

Στην Αμερική είχαμε λίγες γνωριμίες και ακόμα λιγότερους στενούς φίλους λόγω της φύσης της δουλειάς μου. Καλή παρέα κάναμε με την Κορίνα Τσοπέη, τη Μις Υφήλιο. Ηταν και είναι μία από τις ομορφότερες γυναίκες που είδα στη ζωή μου. Μετά την εκλογή της ήρθε στην Αμερική, η οποία έγινε πλέον μόνιμη διαμονή της. Η γνωριμία της με τον Σπύρο Σκούρα τη βοήθησε να κάνει διάφορες οντισιόν και τελικά να γυρίσει μερικές αξιόλογες ταινίες, με καλύτερες τις «Ο άνθρωπος που τον έλεγαν άλογο» και «Η κοιλάδα με τις κούκλες».

Μετά παντρεύτηκε έναν πλαστικό χειρουργό και ύστερα από τη γέννηση του πρώτου της αγοριού εγκατέλειψε το σινεμά λέγοντας: «Εγώ δεν κάνω γι' αυτά».

Αργότερα γνώρισε τον μεγάλο έρωτα της ζωής της, τον παραγωγό και ατζέντη Φρέντι Φιλντς. Θαύμαζα πάντα το τεράστιο φιλανθρωπικό έργο της. Εχει ιδρύσει ή συμμετάσχει ενεργά σε διάφορους συλλόγους που έχουν σχέση με παιδιά, όπως παιδιά με λευχαιμία, παιδιά κακοποιημένα, παιδιά άπορα. Θυμάμαι, τη στενοχωρούσαν πολλά πράγματα για την Ελλάδα, όπως τότε που -όπως διηγείται- στο αεροπλάνο περίμεναν μέσα στον καύσωνα έναν άνθρωπο της κυβέρνησης για να ξεκινήσει η πτήση. Φαινόταν ότι μόλις είχε κάνει το μπάνιο του, ενώ οι υπόλοιποι επιβάτες υπέφεραν από τη ζέστη. Μα πιο πολύ την πείραξε η κακεντρέχεια των ανθρώπων που έφτασαν να πουν ότι κέρδισε το τίτλο της Σταρ Ελλάς λόγω των προσβάσεων του αξιωματικού πατέρα της, τον οποίο λάτρεψε και είναι περήφανη για τη μανιάτικη καταγωγή του... Πάντως, όλα αυτά τα κακόβουλα ανατράπηκαν όταν κέρδισε πανάξια τον μεγάλο τίτλο τής Μις Κόσμος. Εκεί, βέβαια, δεν σηκώνει μέσα και χατιράκια...

Μια άλλη καλή μας φίλη ήταν και η πριγκίπισσα του Μονακό. Η Καρολίνα. Ηταν πολύ όμορφη γυναίκα και, βέβαια, είχε μια φυσική ευγένεια, στην κυριολεξία πριγκιπική. Ηταν πολύ κινηματογραφόφιλη. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού ήταν κόρη της θεάς Γκρέις Κέλι; Το σινεμά είχε περάσει στο DNA της... Είχε δει και τον «Ρόκο» και το «Διαμάντι», για το οποίο με ρωτούσε πώς γυρίστηκε. Τη δεύτερη φορά που ήρθε στο σπίτι μας μου είπε χωρίς περιστροφές: «Σπύρο, μου είσαι πολύ συμπαθής... Αλλη ιδέα είχα εγώ για τους Ελληνες».

«Δηλαδή;» «Να, νόμιζα ότι όλοι είναι σαν τον Ωνάση!» Και μου είπε ότι από οικογενειακές συζητήσεις είχε ακούσει πολλά κακά γι' αυτόν. Για τις διαμάχες που είχε με τον πατέρα της, για την απληστία του σχετικά με το καζίνο και τα ξενοδοχεία και τις διαφωνίες που είχαν ως προς την αξιοποίηση του κρατιδίου. «Μου μιλάς τώρα για έναν σπουδαίο Ελληνα» της είπα. «Σπουδαίος! Ας γελάσω... Ενας πειρατής ήταν... Να τι ήταν...» Θυμάμαι ότι είχαμε μεγάλη συζήτηση γύρω από τον βίο και την πολιτεία του κροίσου. Για το πώς κατέστρεψε τη Μαρία Κάλλας, για την αποκοτιά του να παντρευτεί την Τζάκι και γι' αυτά που επιφύλαξε η μοίρα για την οικογένειά του... «Ναι... η μοίρα είναι ο μεγάλος δικαστής που αποφασίζει για όλα... Πότε δίκαια, πότε άδικα» μου είχε πει όταν αναφέρθηκα στον θάνατο του γιου του, του Αλέξανδρου, που ήταν και η αιτία για τον μετέπειτα μαρασμό του Ωνάση, και συνέχισε λέγοντας ότι η μοίρα αυτή είχε αποφασίσει και για τη δική της οικογένεια. Είχαν περάσει δύο ή τρία χρόνια από τον τραγικό θάνατο της μάνας της και το γεγονός αυτό την είχε σημαδέψει...

Επειτα από δύο χρόνια συνέβη και ο τραγικός θάνατος της Χριστίνας Ωνάση, και η Καρολίνα, γυρίζοντας πίσω σε αυτήν την παλιά μας κουβέντα, μου είχε πει ότι τώρα ο κύκλος έκλεισε. «Η μοίρα είχε τελειώσει το έργο της».

Η αρρώστια του Ντάγκλας και το χιούμορ του Ντε Βίτο

Με τον Μάικλ Ντάγκλας δεν ξαναβρεθήκαμε. Ηταν από τους πιο πολυάσχολους ανθρώπους του πλανήτη. Μιλούσαμε κάπου κάπου στο τηλέφωνο και με είχε καλέσει στα βαφτίσια του γιου του. Χάρηκε πολύ που με είδε και όλο με φώναζε συνταγματάρχη. Στενοχωρήθηκα όταν άκουσα για την περιπέτεια που είχε με την υγεία του και του τηλεφώφνησα ευχόμενος να πάνε όλα καλά. Οταν τέλειωσε κι αυτό, με πήρε πίσω για να με ευχαριστήσει...

Με τον Ντάνι ντε Βίτο είχαμε συχνότερες επαφές. Και αυτός ήταν πολυάσχολος. Τα έκανε όλα: παραγωγές, σκηνοθεσία, ηθοποιία. Είχε σκηνοθετήσει και τον «Πόλεμο των Ρόουζ», τη μεγάλη επιτυχία με τον Μάικλ και την Κάθλιν Τέρνερ. Με τον Μάικλ ήταν φιλαράκια και κάποτε μοιράστηκαν και το ίδιο διαμέρισμα, όταν σπούδαζαν υποκριτική. Ηταν ο κανόνας σε αυτό που λέει ο λαός «όσο μπόι τού λείπει τόσο μυαλό έχει». Πανέξυπνος, ποτέ δεν έχανε το χιούμορ του, ακόμα και όταν σατίριζε τον εαυτό του.

«Ούτε να χορέψω με τα κορίτσια που μου άρεσαν δεν μπορούσα, επειδή το πρόσωπό μου έφτανε στο επίμαχο σημείο του σώματός τους, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι προχωράω πολύ γρήγορα» συνήθιζε να λέει σκωπτικά για τη φυσική του αυτή ατέλεια.

Σταλόνε: «Είσαι κι εσύ πουτ... γιος;»

«Σου έχω κλείσει ραντεβού με τον παράξενο» μου είπε ο ατζέντης μου εκείνο το απόγευμα στο τηλέφωνο. «Κοίτα να του αρέσεις γιατί είναι καλή η δουλειά για την οποία σε θέλει»... «Και τι να κάνω; Να κάτσω μπροστά του και να παίρνω πόζες;» «Οχι, βρε συ... Απλά να προσέξεις γιατί είναι δύσκολος τύπος»...

Ο «παράξενος» και ο «δύσκολος» δεν ήταν άλλος από τον Σιλβέστερ Σταλόνε και τώρα ήμουν μπροστά του στα γραφεία της εταιρίας παραγωγής... Η ταινία για την οποία με ήθελε ήταν η συνέχεια της σειράς «Ράμπο». Το «Ράμπο 3».

«Λοιπόν, από πού είσαι;» με ρώτησε, όταν άκουσε να του μιλάω με κάποια προφορά. «Ελληνας είμαι» του απαντάω... «Είσαι κι εσύ πουτ... γιος όπως ο άλλος;»

Σε κάποιο από τα προηγούμενα έργα του, την «Κόμπρα», είχε μια κακιά συνεργασία με τον Ελληνα σκηνοθέτη Τζορτζ Κοσμάτος. Αυτά, βέβαια, μου τα είπε αργότερα. Τώρα περίμενε την αντίδρασή μου.

Εγώ, που δεν είχα ιδέα για το γεγονός αυτό, αποφάσισα να αντεπιτεθώ: «Πολύ χειρότερος» του απαντάω στον ίδιο τόνο... «Καλά... Μου κάνεις... Η ταινία που κάνω γυρίζεται στο Ισραήλ. Θέλεις να έρθεις; Αν ναι, τότε λέω στη γραμματέα μου να τα κανονίσει με τον ατζέντη σου». Δώσαμε τα χέρια, γύρισα σπίτι και την άλλη μέρα ετοιμάστηκα για ταξίδι, καθώς με πήρε ο ατζέντης μου στο τηλέφωνο καταχαρούμενος για να μου πει πως η δουλειά είχε κλείσει.

Εφτασα και κατέλυσα στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο «Βασιλιάς Δαυίδ» της Ιερουσαλήμ. Η ταινία «Ράμπο 3» είναι πασίγνωστη. Δεν θα γράψω κάτι για την υπόθεση, παρά μόνον ότι, ενώ υποτίθεται ότι εκτυλίσσεται στο Αφγανιστάν, γυρίστηκε στο Ισραήλ, το οποίο διαθέτει τοπία ανάλογα. Ακόμα, μερικές σκηνές γυρίστηκαν στην Αριζόνα και είχα την ευκαιρία να δω από κοντά τα υπέροχα τοπία της.

«Μου βγήκε η πίστη»

Αυτό που μου έχει μείνει από αυτήν την ταινία όπου εγώ έπαιζα τον Μασούντ, τον αρχηγό των μουτζαχεντίν, είναι ότι μου βγήκε η πίστη στη δουλειά. Ο Σιλβέστερ Σταλόνε είναι ο πιο εργασιομανής τύπος που έχω συναντήσει στη ζωή μου. Αν για όλους μας η μέρα έχει 24 ώρες, γι' αυτόν έχει 26! Εκτός τούτου, ήταν και μανιακός με τη γυμναστική. Είχε κουβαλήσει με αεροπλάνο ολόκληρο γυμναστήριο πλήρες, με όλα τα όργανα, που του το εγκατέστησαν σε έναν μεγάλο χώρο του ξενοδοχείου. Εγώ το έμαθα τυχαία ένα απόγευμα, όταν, καθώς περιδιάβαινα τους χώρους του ξενοδοχείου, είδα τα όργανα γυμναστικής και θαύμασα την έκτασή τους.

«Μπράβο! Ωραίο χώρο διαθέτει το ξενοδοχείο σας για γυμναστική» είπα σε κάποιον υπάλληλο που έτυχε να περνάει από μπροστά μου. «Δεν πρόκειται για το γυμναστήριο του ξενοδοχείου», μου απάντησε, «το γυμναστήριο αυτό είναι του κυρίου Σταλόνε, ήρθε με ειδική πτήση της fed ex και το εγκαταστήσαμε εδώ για αποκλειστική του χρήση»... Κατάλαβα... Με τόσα λεφτά που έβγαζε ο άνθρωπος, είχε για να πληρώνει όλες τις τρέλες του. Αυτοί οι ηθοποιοί δεν παίρνουν κάποια αμοιβή που θα συμφωνηθεί για κάθε ταινία... Εχουν μια συγκεκριμένη τιμή. Εχουν το κασέ τους, που λέμε. Ας πούμε: Ο Τζακ Νίκολσον, για παράδειγμα, παίρνει για κάθε ταινία που γυρίζει 20.000.000 δολάρια.