Η Ασπασία βγαίνει από το Κέντρο Αποκατάστασης Animus της Λάρισας | dete

Η Ασπασία βγαίνει από το Κέντρο Αποκατάστασης Animus της Λάρισας

Μια νέα σελίδα ανοίγει στη ζωή της 21χρονης Ασπασίας Μπόγρη, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά το μοιραίο μεσημέρι της 12ης Αυγούστου 2013, που έπεσε αιμόφυρτη στην κεντρική πλατεία του Αργους, έχοντας δεχτεί δύο πυροβολισμούς στο κεφάλι από τον πατέρα της. Η όμορφη αλλά και άτυχη κοπέλα επιστρέφει στον κόσμο, φεύγοντας από το Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας Animus της Λάρισας, όπου νοσηλεύτηκε επί τριάμισι χρόνια.

Με ανάρτηση που έκανε χθες στην προσωπική σελίδα της στο facebook η μητέρα της Σπυριδούλα Φατούρου προκάλεσε ρίγη συγκίνησης, εκλιπαρώντας τον κόσμο να μην εγκαταλείψει εκείνη και τη μοναχοκόρη της:

«Ναι, γυρίζει στη ζωή... Ίσως όχι αυτή που θέλει ή αυτή που είχε ονειρευτεί, αλλά όπως και να έχει γυρίζει πίσω! Πέρασαν 4 χρόνια μεγάλου αγώνα, πόνος, θλίψη, κλάμα. Τίποτα δεν τελειώνει, συνεχίζει αντρίκια την αποκατάσταση. Συνεχίζει εντατικά, γιατί είναι νέα, γιατί είναι άδικο, γιατί πρέπει και θέλει να ζήσει... Επιστροφή, λοιπόν, από τον θάνατο στη ζωή, από το σκοτάδι στο φως, από τα νοσοκομεία στο... Ασπόσπιτο! Μη μας αφήνετε μόνες...». Η μητέρα του ξανθού αγγέλου μίλησε στην «Espresso», αναφέροντας πως έφτασε η ώρα η γενναία κόρη της να συνεχίσει να δίνει τη μάχη της ζώντας σε ένα κανονικό σπίτι, όπου θα βρίσκεται συχνότερα σε επαφή με αγαπημένα πρόσωπα:

«Μετακομίζουμε στην αθήνα»

«Σε λίγες ημέρες φεύγουμε από το κέντρο και θα μετακομίσουμε σε σπίτι στην Αθήνα. Η Ασπασία δεν αντέχει άλλο εδώ, έχει κουραστεί, πρέπει να αλλάξει παραστάσεις. Οι φίλοι της θα μπορούν να την επισκέπτονται ευκολότερα και αυτό θα τη βοηθήσει ψυχολογικά».

Η κυρία Φατούρου, ωστόσο, βρίσκεται σε δυσχερή οικονομική θέση, αφού με ένα επίδομα 700 ευρώ θα πρέπει να πληρώνει το ενοίκιο, τον ειδικευμένο που θα φροντίζει την Ασπασία, τις θεραπείες της και το φαγητό τους:
«Δεν είμαι επαίτης κι ούτε θέλω χρήματα στο χέρι. Αν, όμως, βρεθεί κάποιος που μπορεί να αναλάβει ορισμένα από τα έξοδά μας, θα το εκτιμούσα».