Από το «δόξα σοι» στο «σταύρωσον» μια σταλιά δρόμος- Η αποθέωση και οι επιθέσεις στον Σωτήρη Τσιόδρα δείγμα του εθνικού μας διπολισμού | dete

Από το «δόξα σοι» στο «σταύρωσον» μια σταλιά δρόμος- Η αποθέωση και οι επιθέσεις στον Σωτήρη Τσιόδρα δείγμα του εθνικού μας διπολισμού

Της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου

 

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Σαββατοκύριακο, σκιτσάραμε με ευλάβεια μέσα σε ελάχιστες ώρες, το ψυχογράφημα του Έλληνα. Από το «δόξα σοι» στο «σταύρωσον» μια σταλιά δρόμος. «Στενός» δρόμος, όπως αυτοί που διαβαίνουν οι ίσκιοι. Στο επίκεντρο ο Σωτήρης Τσιόδρας, με φωτογραφίες του οποίου κατακλύστηκε το διαδίκτυο, αυτό το τεράστιο «χωνί» κατάθεσης χολής και θαυμασμού του … δευτερολέπτου συνοδεία του ενστίκτου- συχνά του ζωώδους.

 

ΣΤΙΣ 9.05 ΤΟ ΠΡΩΙ της περασμένης Κυριακής, ο κ. Τσιόδρας ήταν ένας μικρός θεός άρτι αφιχθείς από τις κορυφές του Ολύμπου.  Ήταν «ο άνθρωπος που θα σημαδέψει ανεξίτηλα την ιστορία της χώρας», «ο επιστήμονας που μάχεται για να μην συνομιλήσουμε με τον θάνατο», ο «νέος αγαπημένος των Ελλήνων». Στις 9.15 ήταν ο αποδιοπομπαίος ψάλτης.

 

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΦΥΣΙΚΑ αυθόρμητη  η έκρηξη θαυμασμού έως τις 9.05 για τον Τσιόδρα που αγνοούσαμε και εισήλθε στη ζωή μας σε μέρες αγωνίας με όπλο του τη γνώση. Από έξω ήρθε πάλι η υπογράμμιση της αξίας του ανδρός. Από ξένα έντυπα, όπως π.χ. η Le Figaro η οποία εύστοχα σημείωνε: «Ο Σωτήρης Τσιόδρας, λαμπρός ειδικός στον τομέα των λοιμώξεων και αναγνωρισμένος σε όλον τον κόσμο, ανακαλύφθηκε από τους Έλληνες κατά τη διάρκεια της υγειονομικής της κρίσης». Τραγικό; Σίγουρα ναι. Όταν διαθέτεις στη «μηχανή» σου Τσιόδρες και εσύ γνωρίζεις μόνο τις Φουρέιρες, πρέπει να επανεξετάσεις τη ζωή σου.

 

ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ του ξένου Τύπου ήταν τα δάκρυα Τσιόδρα για τους ηλικιωμένους αυτά που συγκίνησαν και άνοιξαν την πόρτα για να περάσει ένα  ποτάμι λατρείας για τον ευγενή μετριοπαθή κύριο που σύμφωνα πάντα με την εύστοχη κρίση της Le Figaro, «είναι ένα σπάνιο φαινόμενο σε μια χώρα όπου ο δημόσιος λόγος μετά βίας προσελκύει την προσοχή και είναι αξιόπιστος. Οι Έλληνες είναι περισσότερο επιρρεπείς στα δάκρυα από ό,τι στην κατάθεση σοβαρού δημόσιου λόγου». Εξ ου και η αιφνίδια Τσιορδολατρεία που κατέκλυσε τα social.

 

 

ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ ΦΩΝΗΣΑΙ, πριν προλάβουμε να σκεφτούμε αυτό το «δόξασοι», το βάρος που έχει, την αξία όσων αποτυπώνει για τον κόσμο του αέρα που απογειώσαμε και τον κόσμο της ουσίας που προκλητικά και επί δεκαετίες αγνοήσαμε, βγήκε από μέσα μας το «τέρας» της αποκαθήλωσης και της διχόνοιας  και άρχισε να καταπίνει τον ίδιο άνθρωπο που δοξάσαμε.

 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ως ιεροψάλτη σε μια άδεια εκκλησία, έγινε η αιτία για να προμηθευτούμε καρφιά και να αρχίσουμε να σφυροκοπάμε τον ευγενή κύριο Τσιόδρα που έχει πάρει πάνω του την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού και τη σηκώνει αγνοώντας τα κουσούρια του. Άλλωστε αν ασχολείτο με τα κουσούρια του λαού του, δεν θα είχε προλάβει να γίνει ο επιστήμονας που έγινε.

 

ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ ο Τσιόρδας το γνωρίζουν άπαντες όσοι τον δόξαζαν και έπειτα τον πυροβόλησαν στο πλαίσιο ενός νέου τύπου διαδικτυακού διπολισμού. Το γεγονός ότι έψαλε την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως σε μια άδεια εκκλησία, στάθηκε αρκετό για να σηκωθούν στο πόδι οι «εύφλεκτοι» των ημερών και να αρχίσουν να τον πυροβολούν, άλλοι για υπηρέτη επικοινωνιακού κόλπου (εννοούσαν σαφώς ότι η κυβέρνηση εμφάνισε τον Τσιόρδα στην εκκλησία για να χαϊδέψει τους πιστούς που δυσαρέστησε με τη απαγόρευση της παρουσίας των πιστών στις λειτουργίες) και άλλοι ισχυριζόμενοι ότι όταν λες ότι σταματάς τις λειτουργίες για τους πιστούς δεν μπορείς να παρίστασαι και να ψέλνεις, έστω και σε άδειες εκκλησίες, διότι αποτελείς κακό πρότυπο. Στα αξιοσημείωτα της υπόθεσης είναι ότι υπάρχουν και κάποιοι που υπηρέτησαν δια του πληκτρολογίου και τα δύο σενάρια.

 

Η «ΛΟΓΙΚΗ» ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ: Μπορείς να πηγαίνεις μια βόλτα στην παραλιακή με το ποδήλατό σου ακόμη και σε καθεστώς απαγόρευσης της κυκλοφορίας, μπορείς να βγάζεις βόλτα το σκύλο σου στη γειτονιά, μπορείς να πηγαίνεις στη δουλειά σου, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας, μπορείς να πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ, αλλά δεν μπορείς να ψέλνεις- αν και ιεροψάλτης- ανήμερα της Σταυροπροσκυνήσεως σε μια άδεια εκκλησία. Παράλογο; Άρα λογικό που έλεγε και ο Λαζόπουλος.

 

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να είσαι πιστός ούτε να έχεις σε εκτίμηση την εμμονική Ιεραρχία της χώρας για να κατανοήσεις ότι το έγκλημα Τσιόδρα ίσως να μην ήταν το ότι έψαλλε μονάχος, αλλά το ότι ζει ανάμεσα σε ανθρώπους που αρέσκονται να δαγκώνουν τα χέρι που τους απλώνεται στα δύσκολα για να το κρατήσουν σφιχτά, ότι ζει ανάμεσα σε ανθρώπους που έτρεξαν με τις κάμερες να αποθανατίσουν τους ψαλμούς, ότι ζει σε μια χώρα που κάποιοι σήκωσαν τηλέφωνα για να καρφώσουν την ώρα των ψαλμών και κάποιοι άλλοι (βλέπε κυβέρνηση) βρήκαν το καλό το άλογο και είπαν να επενδύσουν πάνω του και λίγη πολιτική ματαιοδοξία.

 

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ήταν η διαπόμπευση του επιστήμονα που σώζει ζωές. Τα γνωστά «ο μπήξε, ο δείξε», αλλά καμουφλαρισμένα με πιο λεπτές και κόσμιες εκφράσεις, λόγω της κρισιμότητας των ημερών.

 

ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο Τσιόδρας η ντροπή. Η δική μας κυκλοθυμία είναι. Είναι η άρνηση να κοιτάξουμε το πολύ που κρύβουμε πίσω από το δάχτυλο που γιγαντώνει το λίγο. Είναι η αδυναμία μας να σεβαστούμε τις στιγμές, τις ώρες, τους ανθρώπους, ακόμη και αυτούς που δίνουν μάχες για μας. Είναι η τάση του «ξύπνιου», του έχοντα τη δυνατότητα να την πει σε κάποιον, να επιβεβαιώσει την ύπαρξή του μέσα από την άρνηση και ποτέ, μα ποτέ, από την θέση. Είναι και το κόμπλεξ του «καμπόσου»: «Τσιόδρας; Ποιος είναι αυτός ρε;».

 

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ, είναι οι περίφημοι συνωμοσιολόγοι, αυτοί που ποτέ δεν πρόκειται να εκλείψουν από αυτή τη χώρα, οι δημοφιλείς του καφενέ. Οι «επίτηδες έκλαψε για να τον κάνουν σταρ», οι «είναι όργανο της Ν.Δ. για αυτό και δεν έχει κάνει δηλώσεις για την ανάγκη της στελέχωσης των νοσοκομείων», οι «είναι όργανο των παπάδων» ….

 

ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΣΙΟΔΡΑ είναι απλά ένα.  Ζει σε μια χώρα που παίρνει πινέλο και τραβάει γραμμές κάτω από τη λέξη αχαριστία με το κόκκινο της τιποτολογίας. Σε αυτή την ίδια χώρα που  αν αύριο το πρωί ο Τσιόδρας και κάθε Τσιόδρας τα μαζέψει και αναχωρήσει για κάπου αλλού, θα είναι ο προδότης, ο έχων εγκαταλείψει την πατρίδα του.

 

ΕΝ ΤΕΛΕΙ και για να τελειώνουμε. Αν ο Τσιόρδας και κάθε Τσιόρδας ήταν ο πολιτικάντης που κλαίει για να αποθεωθεί και που ψέλνει για να κάνει πολιτική, δεν θα τον γνωρίζαμε τις ημέρες του κορωνοϊού σε αυτή τη χώρα. Θα ήταν από καιρό γνωστός και ίσως ελαχίστως χρήσιμος. Δεν θα έσωζε ζωές, αλλά καριέρες. Και ο νοών νοείτω.

 

(από τη στήλη "Η πρόκα" της εφημερίδας "7 Μέρες Ενημέρωση")