ΆΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΠΑΛΑΡΜΑ: "Ο Δήμος της Πάτρας και τα «παραμύθια περί δίκαιης ανάπτυξης"

Όσο ο χρόνος διεξαγωγής των Δημοτικών εκλογών πλησιάζει, τόσο οι Δημοτικές παρατάξεις τις αντιπολίτευσης και τα επικοινωνιακά τους επιτελεία, θα προσπαθούν να διαμορφώσουν την ατζέντα, με την οποία θα αντιπαρατεθούν στη Δημοτική Αρχή.

Έτσι, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα έψαχναν να φωτογραφίσουν λακκούβες, πότισαν με τόνους μελάνης τα χόρτα που δεν είχαν προλάβει να κόψουν τα συνεργεία του Δήμου, μέτρησαν τα σουβλάκια σε εκδηλώσεις και άσκησαν σφοδρή κριτική σε καρναβαλικά άρματα (!!), φαίνεται να αλλάζουν τακτική.

Αυτή η νέα τακτική, και μάλιστα με κοινό βηματισμό, από τις Δημοτικές παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ξεκίνησε από το «αναπτυξιακό» συνέδριο που διοργάνωσε η Κυβέρνηση και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας στην Πάτρα.

Στην ουσία αναπαράγουν τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, αλλά και όλων των αστικών κομμάτων περί δίκαιης ανάπτυξης, που θα φέρει θέσεις εργασίας.

Θα ήταν λοιπόν πολύ χρήσιμο να δούμε πώς εφαρμόζεται αυτή η πολιτική από κυβέρνηση και δημοτικές αρχές, καθώς και τι προτείνουν Δήμαρχοι που εκλέχτηκαν με τη στήριξη των αστικών κομμάτων.

  • Όταν το λιμάνι του Πειραιά ξεπουλήθηκε στην πολυεθνική COSCO, όλα τα αστικά κόμματα έκαναν λόγο για μια μεγάλη επένδυση, που θα δημιουργήσει ανάπτυξη στην περιοχή, θέσεις εργασίας και πολλά αλλά οφέλη.

Οι 1200 εργαζόμενοι απήργησαν, καταγγέλοντας ότι εργάζονται χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, με εξαντλητικά ωράρια, απανωτά εργατικά ατυχήματα, επαγγελματικές ασθένειες και με μισθούς ψίχουλα. Την πρώτη μέρα της απεργίας ο διευθύνων σύμβουλος της πολυεθνικής, απέστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό εκφράζοντας την έντονη ενόχλησή του, αφού, όπως ανέφερε, όταν συμφώνησαν, είχαν τη διαβεβαίωση ότι διεκδικήσεις και απεργίες έχουν τελειώσει! Προϋπόθεση της «ανάπτυξης» λοιπόν ο εργασιακός μεσαίωνας και η κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος! Μπορεί κάποιος από του θιασώτες αυτής της πολιτικής να μας πει πώς ωφελήθηκαν οι εργαζόμενοι, αλλά και ο λαός του Πειραιά, από την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού;

  • Πρόσφατα, η κυβέρνηση μαζί με το μεσοπρόθεσμο, ψήφισε και το άρθρο 70 που παρατείνει τη λειτουργία των «Καζανιών» του θανάτου στους Δήμους Περάματος και Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Τα «Καζάνια» είναι τεράστιες δεξαμενές, όπου οι πολυεθνικές αποθηκεύουν πετρελαιοειδή και χημικά απόβλητα. Οι κάτοικοι των περιοχών έχουν ξεσηκωθεί, αφού τα καζάνια είναι μέσα στον αστικό ιστό, δίπλα σε κατοικίες και σχολεία. Οι πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν μεγάλη συγκέντρωση βαρέων μετάλλων σε ασθενείς που μένουν στις συγκεκριμένες περιοχές. Δίκαιη ανάπτυξη και υγιής επιχειρηματικότητα για τις πολυεθνικές, υποβάθμισης των συνθηκών ζωής και προβλήματα υγείας για τον λαό.
  • Ίσως από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις για το πώς εννοούν τη «δίκαιη ανάπτυξη» είναι οι δηλώσεις του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης: «όχι μόνο πρέπει να εγκατασταθεί εδώ η βάση των ΝΑΤΟϊκών ελικοπτέρων, αλλά αν γίνεται να μεταφερθεί εδώ η βάση του Ιντσιρλίκ!». Πρότεινε να αποθηκευτούν στην πόλη της Αλεξανδρούπολης τα πυρηνικά του ΝΑΤΟ!!!!

Όταν τα Νατοϊκά στρατεύματα δεν ξεκληρίζουν λαούς θα ξοδεύουν δολάρια στην πόλη, αυτό λέει ο Δήμαρχος!!! Ανήθικη ματωμένη ανάπτυξη και ραδιενεργός επιχειρηματικότητα!!

Στα παραπάνω παραδείγματα θα μπορούσαν να προστεθούν δεκάδες άλλα που να αποκαλύπτουν τι σημαίνει για τον λαό «δίκαιη ανάπτυξη».

Στην Πάτρα, οι προτάσεις των Δημοτικών παρατάξεων του ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ είναι υποταγμένες στις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, με κοινό παρονομαστή την κερδοφορία του κεφαλαίου, το ξεζούμισμα των εργαζομένων, την αδιαφορία για την επιδείνωση των περιβαλλοντικών συνθηκών ζωής του λαού.

Οι προτάσεις τους για επίγεια διέλευση του σιδηροδρόμου, για εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αεριού στο Νέο Λιμάνι, μέσα στον αστικό ιστό, είναι χαρακτηριστικές για το τι ανάπτυξη προτείνουν.

Τα όσα αναφέρουν για προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων μέσω έργων υποδομής που θα φέρει πλούτο στην Πόλη και έτσι θα ωφεληθούν οι εργαζόμενοι, είναι κυριολεχτικά παραμύθια.

Γιατί αν δεν είναι, θα πρέπει να μας απαντήσουν στα εξής απλά ερωτήματα:

Όταν στις αρχές του 2000 η ανάπτυξη «έτρεχε» με 6% και 7% η Πάτρα ήταν ή δεν ήταν Πόλη της ανεργίας;

Τότε που οι δημοτικές τους αρχές διαχειρίζονταν πολλά εκατομμύρια ευρώ τι έργα έκαναν στην Πόλη για την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών;

Ο λαός έχει την πείρα να καταλάβει ότι όποιος σε μια ταξική κοινωνία του λέει ότι η παραγωγή πλούτου θα ωφελήσει τον ίδιο τον λαό και το κεφάλαιο τον κοροϊδεύει.

Η «ανάπτυξη» που προπαγανδίζουν προϋποθέτει ότι κάθε μικρό ή μεγάλο έργο στην Πόλη από τους παιδικούς σταθμούς, τα γήπεδα μέχρι τον σιδηρόδρομο και το φυσικό αέριο θα έχει έναν στόχο: κέρδος για τους λίγους!

Η κριτική ότι με τις διεκδικήσεις, κινητοποιήσεις και πορείες δεν δημιουργούνται θέσεις εργασίας δεν έχει μόνο στόχο να φθείρει τη δημοτική αρχή αλλά και να διαμορφώσει στη συνείδηση των εργαζομένων ότι όλα αυτά είναι μονόδρομος.

Η δημοτική αρχή αταλάντευτα παραμένει στον δρόμο της διεκδίκησης μαζί με το λαϊκό κίνημα για να επανέλθουν όλα όσα έχασαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια.

Ταυτόχρονα δείχνει ότι υπάρχει και ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης, αυτός που ο λαός θα καρπώνεται τον πλούτο που παράγει σε μια κοινωνία με άλλη οργάνωση όπου το δίκαιο θα είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.

Άρθρο του Στέλιου Παλαρμά. Εκπαιδευτικού, μέλους του Δ.Σ. της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής Επιτροπής του Δήμου Πατρέων