ΧΑΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: «Ο Αστέρας Τσουκαλείκων είναι μια ομάδα- παρέα που κανένας δεν πληρώνεται»! | dete

ΧΑΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: «Ο Αστέρας Τσουκαλείκων είναι μια ομάδα- παρέα που κανένας δεν πληρώνεται»!

Ο Χάρης Κανελλόπουλος είναι από τους πιο παλιούς παίκτες του Αστέρα Τσουκαλείκων αφού αγωνίζεται έξι χρόνια στην ομάδα και μιλώντας για την φετινή παραμονή στην Α κατηγορία τόνισε «Η φετινή χρονιά ξεκίνησε για εμάς με αρκετές δυσκολίες και ο πρώτος γύρος είχε θετικά και αρνητικά σημεία. Το μυστικό της επιτυχίας ήταν ότι είχαμε ομοιογένεια, μείναμε ενωμένοι ως το τέλος και παλέψαμε με όλες μας τις δυνάμεις. Η αλλαγή προπονητή μας βοήθησε αρκετά καθώς υπήρξε αλλαγή φιλοσοφίας στην ομάδα. Αποκτήσαμε πνεύμα νικητή και μαζί με την δουλειά που είχε γίνει μέχρι εκείνη την στιγμή από τον Αντώνη Σφυρή καταφέραμε και βγάλαμε στο γήπεδο όλα αυτά που έπρεπε ώστε να πάρουμε όλα τα κρίσιμα ματς.  Στα playout παίξαμε χωρίς άγχος, παίξαμε όλα τα ματς στα ίσια και ήταν πολύ σημαντική η νίκη την πρώτη αγωνιστική μέσα στην Θύελλα Αιγίου που κάναμε ένα φανταστικό παιχνίδι». Και μιλώντας για τα συναισθήματα του ως αρχηγός της ομάδας τόνισε «Είναι σαφώς όμορφα καθώς ήταν μια υπέροχη χρονιά με πολύ καλό κλίμα στα αποδυτήρια, μείναμε ενωμένοι και υγιείς ως το τέλος και πετύχαμε τους στόχους μας». Ο Χάρης Κανελλόπουλος είναι από την πρώτη χρονιά στον Αστέρα Τσουκαλείκων, όπως και κάποια άλλα παιδιά και όπως λέει «Όλα τα παιδιά τράβηξαν το κουπί και βοήθησαν τα μέγιστα, δεν θέλω να αδικήσω κανέναν, όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους για αυτή την πολύ καλή πορεία και ειδικά ο Σπύρος Αθανασόπουλος που ήρθε στην ομάδα και βοήθησε πάρα πολύ, όπως και ο παλιός μας προπονητής Αντώνης Σφυρής που ήταν ένας ακούραστος εργάτης της ομάδας. Για μένα είναι πολύ σημαντικό ότι όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα, διοίκηση, τεχνική ηγεσία, παίκτες και κόσμος είμαστε ένα. Είμαστε μια ομάδα – παρέα που κανένας δεν πληρώνεται. Όλοι μας κάνουμε το χόμπι μας, η διοίκηση μας παρέχει τα πάντα,  ο κόσμος είναι πάντα δίπλα μας και μας στηρίζει και εμείς οι παίκτες διατηρούμε ένα κλίμα στα αποδυτήρια μας που θα το ζήλευαν όλοι».