Τι δεν χάσαμε από το debate | dete

Τι δεν χάσαμε από το debate

Θα υπάρχουν σίγουρα  και χαμένοι από την απουσία debate μεταξύ των πολιτικών αρχηγών. Ο μεγαλύτερος από όλους, θα είναι η πλήξη. Κατά πόδας την ακολουθούν οι αναλυτές και οι τηλεπαραθεριστές. Οι μεν πρώτοι για να ερμηνεύσουν όχι τις διαφορές στις πολιτικές ατζέντες αλλά για να προσεγγίσουν, δια της επικοινωνιακής  ψυχαναλυτικής, τη στάση του σώματος, την πλέξη των χεριών,  τη σχέση με το χρονόμετρο, οι δε δεύτεροι για να σχολιάσουν  το ντύσιμο, τη γραβάτα, το μαλλί και φυσικά τα παρασκήνια, το πριν και το μετά της όλης σύναξης των εκλογικών ... περιπατητών.

Όλο αυτό το σκηνικό από το οποίο απουσιάζει κάθε έννοια ουσίας, μοιάζει, τουλάχιστον έτσι όπως διεξάγεται στην Ελλάδα, με μια Γιουροβίζιον της πολιτικής, με τη μόνη διαφορά ότι η ορίτζιναλ, της μουσικής, κάνει μερικές φορές και πολύ υψηλά νούμερα τηλεθέασης.

Πολιτικοί και δημοσιογράφοι είναι δέσμιοι ενός σκηνικού που με πρόσχημα την αρχή της ισονομίας (έτσι όπως αυτή ορίζεται από την κατανομή  χρόνου και τη μεθοδολογία), καταργεί παρά υπηρετεί την κοινή περί δημοκρατίας αντίληψη, καθώς δεν είναι δημοκρατία ούτε το να ελέγχεσαι από τους δημοσιογράφους στη βάση ερωτήσεων εξ αρχής συμφωνημένων χωρίς τη δυνατότητα κανενός περαιτέρω ελέγχου ή παρέμβασης επί των απαντήσεων, ούτε συνιστά δημοκρατία η χρονομέτρηση μονολόγων  προβαρισμένων σε κομματικά επιτελεία και στον καθρέφτη.

Πολιτικοί σε διατεταγμένη υπηρεσία δημιουργίας εντυπώσεων στο πλαίσιο της υπηρεσίας ενός ρόλου με μόνο φόβο τον κίνδυνο της διολίσθησης από τον ρόλο στον πραγματικό εαυτό, (που τα επιτελεία διέταξαν να αποφευχθεί ως …επικίνδυνος), δημοσιογράφοι σε ρόλο διακοσμητικό  κάτι σαν εκφώνηση κονσέρβας δελτίου  για το βράδυ της Κυριακής, απευθείας διάλογος απαγορευμένος (τα επιτελεία είπαν ότι κανέναν δεν συμφέρει και σίγουρα όχι τους μονομάχους)  και πολίτες που είτε νυστάζουν και αλλάζουν κανάλι, είτε περιμένουν τις εκπομπές με τα σχόλια για να ακούσουν από άλλους δημοσιογράφους να σχολιάζουν όσα συνέβησαν σε ένα debate χωρίς ειδήσεις.

Όχι, δεν είναι debate αυτά που γίνονται στην Ελλάδα. Είναι κάτι άλλο. Σίγουρα πιο κοντά στο... θεατρικό.  Οπότε δεν χάσαμε παρά μόνο μια ακόμη καλοπαιγμένη παράσταση.

(Το editorial της εφημερίδας 7 Μέρες Ενημέρωση)