Τελετή Έναρξης Παράκτιων: Τα «γκολ» και τα φάουλ μιας γιορτής. Τι είδαμε, τι δεν θέλαμε να δούμε… | dete

Τελετή Έναρξης Παράκτιων: Τα «γκολ» και τα φάουλ μιας γιορτής. Τι είδαμε, τι δεν θέλαμε να δούμε…

Tελετή έναρξης ήταν και την πήρε το κύμα της Μεσογείου, αυτό που πάει και έρχεται και «συρίζει» τις περιπέτειες της μεγαλύτερης θαλάσσιας λεκάνης, της κοινής μας «γειτονιάς». Η έναρξη των αγώνων αλλά και οι αναμετρήσεις στα αθλήματα της άμμου και του νερού, έφεραν στην Πάτρα έναν αέρα γιορτής. Ακόμη και τα βανάκια που κινούνται στους δρόμους μεταφέροντας αθλητές με πολύχρωμες μπλούζες συντελούν στη δημιουργία ενός  κλίματος χαράς στην καρδιά της πόλης, την συνήθως άρρυθμη, ενώ η παραλιακή της ζώνη κινείται σε ρυθμούς επιτάχυνσης και το ηλιοβασίλεμα ταξιδεύει μέσω selfies σε όλες τις γωνιές της Μεσογείου αποδεικνύοντας ότι η Πάτρα παίρνει σε αυτό τον τομέα πολύ καλύτερες πόζες από άλλες περιλάλητες της χώρας και της υφηλίου. Άλλωστε το ηλιοβασίλεμα ήταν και το πρώτο πλάνο που έδωσε από την πόλη η ΕΡΤ στην τηλεοπτική της μετάδοση μιας και Μεσόγειος, δίχως δύση, δεν νοείται, πόσο μάλλον Αυγουστιάτικη Πάτρα δίχως δειλινό.

Τι άλλο δεν νοείται; Μα τελετή έναρξης δίχως χειροκρότημα και  δίχως  …γκρίνια. Πάμε λοιπόν να δούμε τα points της τελετής έναρξης της περασμένης Κυριακής και τα παρατράγουδα που ποτέ δεν λείπουν.

-Αδιανόητη η αλλαγή στο τυπικό της τελετής. Η παρέλαση των αποστολών στην αρχή και όχι στο τέλος, ως είθισται σε τέτοιες διοργανώσεις, προκάλεσε σύγχυση στο κοινό, τηλεοπτική χαλάρωση και ρευστότητα στο γήπεδο την ώρα του κυρίως θεάματος καθώς αναχωρούσαν οι αποστολές (και μέρος του κοινού) λόγω του πεπερασμένου της ώρας. Από όσο ενημερωθήκαμε κάτι ανάλογο έκαναν και οι τηλεθεατές. Ακόμη αναζητείται ο λόγος της αλλαγής.

-Φάουλ από τα λίγα η μη προσφώνηση του πρίγκιπα Αλβέρτου του Μονακό. Το στάδιο κατάλαβε την παρουσία του ηγέτη του πριγκιπάτου από την βαβούρα που επικράτησε την στιγμή της εισόδου του στο γήπεδο με  τη συνοδεία του, καθώς και από όσους ήταν στις πρώτες σειρές και έσπευσαν να βάλουν το κινητό στο ζουμ για να τον απαθανατίσουν. Η προσφώνηση (λίγη ώρα μετά) του υφυπουργού αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη, από μικροφώνου, έκανε ακόμη πιο «ορατό» το ατόπημα.

-Φάουλ και η έλλειψη της παραμικρής αναφοράς από τον Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής Νίκο Παπαδημάτοστους προκατόχους του οι οποίοι και προετοίμασαν επί της ουσίας τους αγώνες. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς ή όχι με τους προκατόχους του, αν θεωρεί ότι έπραξαν ορθά ή σκανδαλωδώς η αναφορά σε αυτούς που εργάστηκαν επί μήνες είναι ζήτημα πολιτικού πολιτισμού, ακόμη και υποχρέωση… πρωτοκόλλου. Η αναφορά στους πρώην από τον πρόεδρο της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων Amar Addadi, φώτισε την παράλειψη.

-Το γήπεδο αποδείχθηκε πολύ μικρό για την τελετή. Τα εισιτήρια (τα οποία ήταν πολύ λίγα λόγω των προσκλήσεων και των διαπιστεύσεων) εξαντλήθηκαν αμέσως με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν πολλοί Πατρινοί να παραστούν αν και το επιθυμούσαν. Η σκηνή με Πατρινούς (ως έθνος αγαπάμε την… τελευταία στιγμή), που προσπαθούσαν να βρουν ένα εισιτήριο έστω και στην... μαύρη αγορά το πρωί της Κυριακής, είναι ενδεικτική της κατάστασης.

-Υπέροχα τα καραβάκια που συνόδευαν τις αποστολές στην παρέλασή τους. Η υπογραφή του Πάρι Λαλιώτη ήταν εμφανής, ιδίως στα καπέλα τα οποία έφεραν το στίγμα της αισθητικής και της τεχνοτροπίας του.

-Το κυρίως θέαμα επίσης με τη δική του υπογραφή, είχε μια ζεστή και τρυφερή ιδέα ως σενάριο, η οποία ωστόσο υπέστη πλήγμα από τα κενά που δημιουργούνταν μεταξύ των σκηνών,  τα οποία δεν ήταν  τόσο «ορατά» στην ΕΡΤ αλλά ήταν πολύ αισθητά στο γήπεδο, με αποτέλεσμα κάποιος που δεν ήταν  προσηλωμένος, να χάνει εύκολα τον ειρμό.

-Καλοστημένο το καλλιτεχνικό μέρος με σημείο αναφοράς τον μεσογειακό πολιτισμό, ωραίες οι κατασκευές με το νερό και την άμμο, καλαίσθητα τα κοστούμια, προσεγμένες οι χορογραφίες, έξυπνος ο τρόπος με τον οποίο σχηματίστηκαν οι τρεις κύκλοι των Μεσογειακών Παράκτιων επί σκηνής, ξεχωριστό το κομμάτι των Βαλκανίων με τις φωτιές και τους ξυλοπόδαρους. Ήταν ένα αξιοπρεπές θέαμα, το οποίο θα μπορούσε να εκπέμψει μαγεία αν δεν ήταν στο τέλος της τελετής, αν δεν είχε κενά και αν δεν εμφανίζονταν  τεχνικά προβλήματα.

-Δίχασαν οι μουσικές επιλογές της Σάττι. Προσωπική άποψη είναι ότι τα έθνικ κομμάτια που ακούστηκαν από διάφορες χώρες της μεσογείου ήταν ωραία, αλλά δεν υπήρχε χώρος για τη «Μάντισσα» σε αυτό το θέαμα, πέραν του γεγονότος ότι αρέσει στο κοινό και το συνηθίζει στις συναυλίες της.

-Ο ήχος αποφάσισε να δηλώσει σιωπητήριο στο  καλύτερο κομμάτι του θεάματος. Στο σημείο όπου ακούγεται «το βαλς των χαμένων ονείρων» του Μάνου Χατζηδάκι με φόντο το κύμα, κομμάτι το οποίο χειροκροτήθηκε αμέσως με θέρμη από το κοινό. Hμουσική έπαψε ξαφνικά να ακούγεται ενώ οι μουσικοί επί σκηνής εξακολουθούσαν να παίζουν μαντολίνο και κιθάρα κάτι που δημιούργησε αμηχανία στους παρευρισκόμενους και απορία στους τηλεθεατές και έκανε το εύρημα με το πανί που γίνεται κύμα να ατονήσει.

-H μπαντίνα (ανακοινώθηκε ως μπάντα), συγκίνησε με την είσοδό της, αλλά  ακουγόταν πολύ χαμηλά καθώς δεν υποστηριζόταν από κάποιο ηχητικό σύστημα με αποτέλεσμα αφενός ο ήχος να είναι πιο υποτονικός από όσο επιβάλλεται σε τέτοιου είδους διοργανώσεις, αφετέρου η διαφορά μεταξύ του ήχου του γηπέδου (όπου εμφανίστηκε το μουσικό σύνολο) και του ήχου της σκηνής να είναι πολύ μεγάλη, κάτι που επί τη εμφανίσει της Μαρίνας Σάττι (η οποία έπαιξε σε υψηλούς τόνους) οδήγησε τα αυτιά μας σε- ευτυχώς πρόσκαιρη- εξουθένωση.

-Η απουσία της Πάτρας σε επίπεδο ειδικής αναφοράς από την τελετή, σχολιάστηκε από κάποιους, ενώ από κάποιους άλλους εκτιμήθηκε ότι η πόλη καλύφθηκε από το ελληνικό κομμάτι της. Η αλήθεια είναι ότι η πόλη μπορούσε να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία για να προβάλει λίγο παραπάνω την εικόνα της.

-Καλός ως παρουσιαστής ο Γιώργος Λιανός. Έχει τον τρόπο και την αμεσότητα για τέτοιου είδους αποστολές.

-Όχι και τόσο μεγαλόθυμο το χειροκρότημα του κοινού σε ό,τι αφορά τις αποστολές. Αποθέωσε, όπως ήταν αναμενόμενο, την ελληνική αποστολή, υποδέχθηκε με θέρμη την Κύπρο, αλλά δεν έδειξε διάθεση στήριξης σε χώρες όπως π.χ.  η επί μακρόν δοκιμαζόμενη Συρία ή την ανάλογη …αβρότητα σε χώρες όπως η Βόρεια Μακεδονία.

- Μακράν πιο επεισοδιακή είσοδος, αυτή των αθλητών της Ιταλίας, οι οποίοι απέδειξαν ότι διαθέτουν και μεσογειακό ταμπεραμέντο και τη διάσημη ιταλική «τρέλα».

-Πιο καλαίσθητη η αποστολή του Μονακό, η οποία μπήκε στο γήπεδο με … πριγκιπικό αέρα.

-Σούπερ σταρ για άλλη μια φορά ο Πατρέας. Η είσοδος της μασκότ στο τέλος της παρέλασης των αποστολών καταχειροκροτήθηκε.

-Ένα μεγάλο μπράβο στους εθελοντές. Ήταν εκεί που πρέπει όπως πρέπει.

-Υπέροχα τα πυροτεχνήματα που έκλεισαν τη βραδιά με απίθανους σχεδιασμούς.

 

 

Γ. Κοντογεωργοπούλου

(από εφημερίδα 7Μέρες Ενημέρωση)