Συνοικίες Ζαρουχλεϊκων- Αγ. Ιωάννη Πράτσικα: Περιοχές υποβαθμισμένες με ανθρώπους δημιουργικούς | dete

Συνοικίες Ζαρουχλεϊκων- Αγ. Ιωάννη Πράτσικα: Περιοχές υποβαθμισμένες με ανθρώπους δημιουργικούς

Του Πάνου Μαντά

(αρχιτέκτονας)

Η  καθημερινή εικόνα συνοικιών του Νότιου Διαμερίσματος του Δήμου Πατρέων, δυτικά της οδού Ακρωτηρίου, από την Ελευθερίου Βενιζέλου έως 300 μέτρα νότια της οδού Ανθείας, είναι αποκρουστική. Σ’ αυτή την περιοχή εκτείνονται τα Ζαρουχλέϊκα, Αγ. Ιωάννης Πράτσικα, περιοχή Βίλας Λαδόπουλου, Ψάχου (και Κυψέλη-Τέρψη). Αυτές οι περιοχές αναπτύσσονται σε 1810,67 στρέμματα.

Υποστηρικτές και της δημοτικής αρχής  μιλούν για την ίδια εικόνα, μιας πυκνοδομημένης πυκνοκατοικημένης περιοχής, που είναι χρόνια υποβαθμισμένη.

Ειδικότερα τα Ζαρουχλέικα και ο Αγ. Ιωάννης Πράτσικα, εκτός από τους τρεις κεντρικούς δρόμους, την Ευβοίας και την Ανθείας που είναι οδοστρωμένοι πρόσφατα και την οδό Αγ. Ιωάννου Πράτσικα που ήταν από παλαιότερα, οι υπόλοιποι παράλληλοι και κάθετοι προς αυτούς δρόμοι, έχουν βελτιωθεί λόγω του ότι, εν μέρει καλύφτηκαν οι γούβες, αλλά έχουν πλέον και δημοτικό φωτισμό επαρκή. Πρόβλημα φωτισμού έχουν οι δρόμοι πέραν των κατοικημένων περιοχών.

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΕΣ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι κατοικημένες περιοχές, έγραψαν ιστορία στο παρελθόν, παρόλο του ότι κανείς δεν το αναγνωρίζει, εκτός αυτών, που φορά τη φορά ενδιαφέρονται για την ψήφο των κατοικούντων. Μόνο στις δημοτικές και βουλευτικές εκλογές γίνεται η αναγνωρισιμότητά τους.

Οι κάτοικοι των Ζαρουχλεΐκων αρχικώς προερχόμενοι από την Ζαρούχλα, αυξήθηκαν την δεκαετία του ’60 και ’70, ακόμη και του ’80, με την εσωτερική μετανάστευση. Οι περισσότεροι εξ αυτών προέρχονται από τις περιοχές της Τριταίας και Καλαβρύτων.

Η άναρχη δόμηση που επακολούθησε σ’ αυτές τις περιοχές, ιδιαίτερα μεταξύ της Ελευθερίου Βενιζέλου και της οδού Ανθείας και λίγο πέραν της ζώνης αυτής, εστάθηκε η αιτία να σταθεί αδύνατον να εφαρμοστούν κάποιοι κανόνες πολεοδομίας, παρόλες τις προσπάθειες που έγιναν από τους μελετητές Αρχιτέκτονες.

Αποτέλεσμα αυτής της δόμησης να έχουμε εσωτερικά Λεωφόρους πλάτους 10m με εκατέρωθεν πρασιά τριών μέτρων, χωρίς αρχή και τέλος. Πεζοδρόμια σε ορισμένες περιπτώσεις σχεδόν ανύπαρκτα ή τουλάχιστον ακατάλληλα για πεζούς, πόσο μάλλον για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες.

Ως και ο κεντρικός κύριος δρόμος Αγ. Ιωάννου Πράτσικα, που συνδέει τα Ζαρουχλέϊκα και την ομώνυμη συνοικία του δρόμου, με την Ελευθερίου Βενιζέλου, διαθέτει πεζοδρόμια που είναι και αυτά σε άθλια κατάσταση, εκεί που υπάρχουν βέβαια.

ΤΙ ΜΕΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ     

Το τι μέλει γενέσθαι σ’ αυτές τις περιοχές, που είναι και πολλές, εξαρτάται από την πολιτική του Δήμου Πατρέων. Χρειάζεται γενική ανάπλαση αυτών των συνοικιών, που έχουν προς το παρόν το κέντρο τους κατά μήκος της οδού Ανθείας, που αρχίζει από την Ακτή Δυμαίων για να τελειώσει στην οδό Ευβοίας και που με την οδό Αγ. Ιωάννου Πράτσικα ολοκληρώνεται ένα είδος αγοράς αποτελούμενης από Τράπεζες, εμπορικά καταστήματα μέχρι και μικροβιοτεχνίες επίπλου υπάρχουν.

Στα καταστήματα που ξεδιπλώνονται το ένα κοντά στο άλλο και εκατέρωθεν αυτών των κύριων δρόμων, μπορείς να βρεις ό,τι σου χρειάζεται, αντί να πηγαίνεις στο Κέντρο της Πάτρας, να πληρώσεις την βιτρίνα της έκθεσης για να αγοράσεις κάτι ή να πιεις ένα καφέ στη Ρ. Φεραίου όπως λένε. Απομακρυσμένοι ολίγον τι, έξω από αυτούς τους δύο δρόμους, συναντάς ισόγειες, ανώγειες ή διώροφες κατοικίες, με δρόμους και γούβες καλυμμένες ή ανοιχτές με ή δίχως πεζοδρόμια.

Είναι λοιπόν να μην ενδιαφερθείς και προτείνεις, πως ένα μέρος σημαντικό των χρημάτων, που έχουν προγραμματιστεί για την ανάπλαση του ιστορικού Κέντρου της Κάτω πόλης, να χρησιμοποιηθούν για την ανάπλαση, με την έννοια της ανακατασκευής δρόμων και πεζοδρομίων όπου υπάρχουν στις συνοικίες των Ζαρουχλεΐκων και Αγ. Ιωάννη Πράτσικα και πέραν αυτών. Ευτυχώς που ο Δήμος Πατρέων επιλήφθηκε, πρόσφατα τουλάχιστον του Δημοτικού φωτισμού των δρόμων.

Πρέπει να αναζωογονηθεί αυτή η περιοχή. Εκεί θα βρεις ανθρώπους γερασμένους μεν από την εργασία τους που κάνανε, παρά λόγω της ηλικίας των. Αυτοί έχτισαν τη νέα Πάτρα και τώρα ζουν με τα παιδιά τους, αυτά που παρέμειναν ακόμη στο σπίτι των γονιών τους.