Σε 6 βδομάδες ψηφίζουμε… | dete

Σε 6 βδομάδες ψηφίζουμε…

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Όσο περνούν οι μέρες και πλησιάζουμε στις Δημοτικές εκλογές, ακούγονται και λέγονται όλο και πιο πολλά εντυπωσιακά λόγια από όλους τους υποψήφιους και καμαρώνουν χαμογελαστοί δίπλα στους επικεφαλής εκατοντάδες επίσης υποψήφιοι δημοτικοί και διαμερισματικοί σύμβουλοι. Άλλοι έχουν τη ματιά του έμπειρου και άλλοι τη χαρά του πρωτάρη. Πάνω από δύο χιλιάδες συμπολίτισσες και συμπολίτες αγωνίζονται για την κατάκτηση 49 θέσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης. Όλα αυτά είναι σαφώς η ουσία της Δημοκρατίας και ως άνθρωπος που υπηρέτησα με τη ψήφο των Πατρινών την τοπική αυτοδιοίκηση για 16 χρόνια, χαίρομαι ιδιαίτερα που βλέπω τόσο ενδιαφέρον! Έχω όμως μία ένσταση να υποβάλω. Η Πάτρα έχει ανάγκη από ανήσυχα μυαλά και έξυπνα λόγια και μετά τις εκλογές. Τα τελευταία πέντε χρόνια τουλάχιστον ακούω μόνο τον εφησυχασμό του κόσμου γύρω από την άποψη: «καλοί άνθρωποι αυτοί που διοικούν το Δήμο»…

Εγκρίνω και επαυξάνω, αλλά θυμίζω τα λόγια του Μαχάτμα Γκάντι: «πολλές φορές χρειάζονται καλοί άνθρωποι για να μη γίνεται τίποτε καλύτερο»! Το ενδιαφέρον συνεπώς δύο και πλέον χιλιάδων ανθρώπων για τις Δημοτικές εκλογές στην Πάτρα δείχνει ότι κάποιοι θέλουν να έχουν άποψη και ρόλο πέρα από τη διαπίστωση της καλοσύνης ή της όποιας αξίας όσων μας διοικούν. Και κυρίως για να πολιτεύονται, ζητούν το αυτονόητο: να αναλάβουν αυτοί την ευθύνη διαχείρισης των ζητημάτων της πόλης θεωρώντας ότι μπορούν να την πάνε παρακάτω ή πιο πέρα από ότι την πήγαν μέχρι σήμερα αυτοί που χειρίζονται την τύχη της. Άρα λοιπόν έτσι καταγράφεται το ουσιαστικό δίλημμα των Δημοτικών εκλογών της 26ης Μαΐου για την Πάτρα όπως προκύπτει από την πραγματικότητα: Διαχείριση έντιμης και στάσιμης φτώχειας ή ανατροπή της ταυτότητας και της προοπτικής της Πάτρας στο μέλλον; Να ξεκαθαρίσουμε οριστικά πια τι από τα δύο είναι πιο ισχυρό σε αυτή την πόλη για να μην παιδευόμαστε άδικα και γκρινιάζουμε ακόμη πιο άδικα εκ των υστέρων…

Αργά ή γρήγορα θα μιλήσουμε πολιτικά. Κυρίως όταν καταλαγιάσουν τα Πάθη του Χριστού και επιστρέψουμε στα πάθη των ανθρώπων. Γιατί το ζήτημα διαχείρισης των ζητημάτων της Πάτρας στο παρόν και το μέλλον είναι κατ’ αρχήν πολιτικό. Οι υποψήφιοι Δήμαρχοι προς το παρόν ασχολούνται και καλά κάνουν γιατί είναι σοβαρό και πρακτικά δύσκολο εγχείρημα, με την όσο το δυνατό μεγαλύτερη και καλύτερη συγκρότηση των ψηφοδελτίων τους. Θα έρθει όμως σύντομα η ώρα της παραγωγής πολιτικού λόγου γιατί έτσι θα έχει νόημα κάθε σύγκριση και κυρίως θα παρακινηθούν οι πολίτες ψηφοφόροι να καταλάβουν τι γίνεται και να επιλέξουν.

Προς το παρόν μόνο ο Δήμαρχος Κώστας Πελετίδης μιλάει σε μάλλον επιλεκτικά ακροατήρια αμιγώς πολιτικά και κυρίως κομματικά με γλώσσα πολλές φορές που προκαλεί πιο πολύ ενδιαφέρον για το κόμμα του παρά για το πρόσωπο του που είναι σαφώς πιο πάνω από το κόμμα. Θεωρεί ίσως ότι ο αστικός κόσμος θα του αποδώσει ξανά συμπάθεια στο δεύτερο γύρο, ενώ ο πρώτος ανήκει στο κόμμα. Οι υπόλοιποι με δυσκολία φεύγουν μπροστά από το να ασχολούνται με αυτή την τακτική και μάλλον θα το καταλάβουν σύντομα ότι ούτε να φωτογραφίζεσαι με τον αντίπαλο είναι επικοινωνιακό ατού και ούτε έχει σχέση με τα ζητήματα της πόλης μια εκδρομή για τους χαιρετισμούς! Ο χρόνος και το αύριο απειλούν την Πάτρα επιδεικτικά. Ο καθένας μπορεί να βρει προσωρινά το ρόλο του μέσα από μια εκλογική διαδικασία. Η Πάτρα όμως;

Σε έξι βδομάδες καθορίζεται η ταχύτητα της πόλης στο αύριο. Η σχέση της με την πραγματικότητα της υπόλοιπης χώρας και του κόσμου. Οι πολίτες πρέπει πρώτα να το καταλάβουν καλά μια για πάντα. Αν είναι να ψηφίζουμε και την επόμενη να γκρινιάζουμε και να ζηλεύουμε άλλα μέρη, καλύτερα να πάμε να μείνουμε αλλού…