Ο πρόσφυγας της «Θύελλας»- Ο νεαρός Μο από το Ιράν, που βρήκε μια μεγάλη αγκαλιά στην πατρινή ομάδα | dete

Ο πρόσφυγας της «Θύελλας»- Ο νεαρός Μο από το Ιράν, που βρήκε μια μεγάλη αγκαλιά στην πατρινή ομάδα

Μια μικρή ανθρώπινη και τρυφερή ιστορία, από αυτές που δεν γίνονται γνωστές και όμως συμβαίνουν δίπλα μας. Δύο Ιρανοί μετανάστες στην Πάτρα. Ο Mojtaba και ο Mο. Ζουν μαζί μας αναζητώντας μια καλύτερη ζωή την οποία δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να βρουν. Οι μετανάστες βλέπεις, δεν είναι οι λατρεμένοι ούτε του θεού, ούτε του συστήματος.

Οι δύο νεαροί ζουν όπως όλοι οι μετανάστες. Πότε στα ερείπια παλιών κτιρίων, πότε στα παγκάκια του δρόμου, πότε- πότε, στον ίδιο το δρόμο.

Διαθέτουν και οι δυο προσωρινή άδεια παραμονής και έχουν κάνει αίτηση για άσυλο. Περνούν συχνά από τα γραφεία της Κίνησης Υπεράσπισης Προσφύγων και Μεταναστών στην Ιωάννου Βλάχου, όπου, μεταξύ άλλων, συναντώνται και με Πατρινούς που τους βοηθούν, όπως π.χ. ο Αλέξης Γκλαβάς ο οποίος τους συνάντησε πηγαίνοντας στο παλιό κτίριο των Υπηρεσιών Λιμένα για να μιλήσει για τους πρόσφυγες στο πλαίσιο ενός ντοκιμαντέρ διεθνούς δικτύου που τον εντόπισε μέσα από το ρεπορτάζ των «7Μ» για την κατάσταση του κτιρίου και την παραμονή προσφύγων σε αυτό.

Ο ένας, ο Mojtaba, είναι μουσικός. Ο άλλος, ο Mo, είναι μέλος μιας ακαδημίας ποδοσφαίρου έξω από την Τεχεράνη. 

Οι ηλικίες τους, 23 και 24 ετών.

Το τάρ επέστρεψε στο Ιράν

Ο Mojtaba, έζησε τη δική του μικρή περιπέτεια, η οποία παρά τις προσπάθειες των φίλων του στην Κίνηση Υπεράσπισης Προσφύγων δεν κατέστη δυνατόν να έχει αίσιο τέλος. Το ταρ (ένα από τα παραδοσιακά όργανα του Αζερμπαϊτζάν που ανήκει  στην οικογένεια των λαούτων) που παρήγγειλε και του έστειλαν, έμπλεξε σε κάτι περίεργες γραφειοκρατικές διατάξεις (που επίσης δεν …αγαπούν τους μετανάστες).

Κάπως έτσι, για να παραλάβει το αγαπημένο του μουσικό όργανο έπρεπε να πληρώσει ποσό της τάξης των 152 , 80 ευρώ (δασμούς και τέλη) τα οποία δεν τα έχει, μιας και ζει σε ένα πέτρινο παγκάκι στην Τριών Ναυάρχων. Τα μέλη της Κίνησης, πήγαν στο Τελωνείο, όπου συνάντησαν τη θερμή ανταπόκριση των υπαλλήλων, όπως και των υπαλλήλων στα ΕΛΤΑ, αλλά δυστυχώς οι νομικές διατάξεις ήταν υπεράνω των καλών διαθέσεων και έτσι το ταρ, έπρεπε να επιστραφεί εντός 48 ωρών, εφόσον δεν πληρωθούν τα τέλη.

Μπορεί μεν το όνειρο του Mojtaba, να επέστρεψε στην πατρίδα του μαζί με το ταρ (με το οποίο ίσως θα μπορούσε να βγάλει και το ψωμί του) αλλά ο Μο στάθηκε πιο τυχερός  χάρη στους υπέροχους ανθρώπους της «Θύελλας» Πατρών

 

Η φανέλα με το 9

Η Πατρινή ομάδα, άνοιξε στον νεαρό Ιρανό την αγκαλιά της και του φόρεσε τη… φανέλα της, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κάνει μαζί της προπονήσεις και να ζει τη χαρά της ενασχόλησής του με το αγαπημένο του άθλημα έστω και αν είναι τόσο μακριά από την Τεχεράνη και οι συνθήκες ζωής του είναι τόσο δυσμενείς.

Ο πρόεδρος της Θύελλας κ. Θανόπουλος δέχθηκε με χαρά να εντάξει τον Μο στην ομάδα του και να τον δοκιμάσει, αλλά και να τον παραδώσει στα έμπειρα χέρια του Κώστα Κωνσταντινίδη ο οποίος φέτος  έχει αναλάβει υπεύθυνος και στα τμήματα των ακαδημιών.

Όταν για “welcome” ο Μο φόρεσε τη φανέλα με το νούμερο 9, η χαρά του ήταν απερίγραπτη.

«Έλαβε μέρος στην προπόνηση και ήταν πανευτυχής» λέει ο κ. Κωνσταντινίδης, ο οποίος επισημαίνει ότι λόγω της γλώσσας δεν είναι εύκολη η επικοινωνία, ενώ οι συνθήκες ζωής του νεαρού ποδοσφαιριστή από το Ιράν δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές για να προσέρχεται  ξεκούραστος και τακτικά στις προπονήσεις.

«Σημασία όμως έχει η χαρά που δίνουμε σε αυτό το παιδί. Είμαστε εδώ ανοικτοί και πρόθυμοι να του προσφέρουμε ότι μπορούμε. Τα μέλη της ομάδας μας τον υποδέχθηκαν με μεγάλη θέρμη, τον αγκαλιάσαμε όλοι και τον περιμένουμε να έρχεται να προπονείται».

Μια μικρή ιστορία φαινομενικά ασήμαντη, που ωστόσο κρύβει μέσα της ένα μεγάλο κομμάτι ανθρωπιάς για το οποίο οι Πατρινοί, έχουν λόγο να αισθάνονται, έστω λίγο,  υπερήφανοι.

Γ. Κοντογεωργοπούλου

(7 Μέρες Ενημέρωση)