Οι Υπαίθριες Θεραπευτικές  Δραστηριότητες  Αναψυχής στην  Τοπική  Αυτοδιοίκηση | dete

Οι Υπαίθριες Θεραπευτικές  Δραστηριότητες  Αναψυχής στην  Τοπική  Αυτοδιοίκηση

 

Μαρίνα Θεοδωρίτση

Φυσικοθεραπεύτρια - Εκπαιδευτικός  Msc.

Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με το  Συνδυασμό "Νέα Πάτρα".

Επικείμενων των αυτοδιοικητικών  εκλογών  έχει δημοσιοποιηθεί ,σε όλους τους ενεργούς πολίτες της πόλης μας, το Πρόγραμμα του Συνδυασμού «Νέα Πάτρα», του ανεξάρτητου Βουλευτή και υποψήφιου Δημάρχου Πατρέων Νίκου Νικολόπουλου. Ένα  Πρόγραμμα λεπτομερώς μελετημένο, πλήρες, κοστολογημένο  και υλοποιήσιμο .

Από τους βασικούς Πυλώνες του Προγράμματος, αποτελεί και η «Ποιότητα Ζωής», με ό,τι σαφώς ο όρος αυτός σημαίνει, αναφορικά και με την υγεία, την ευεξία, την αναψυχή, την άσκηση, και γενικότερα τη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου του ατόμου. Η Υγεία  αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, ανεξάρτητα από τις διαφορές που αυτός παρουσιάζει στα ατομικά του χαρακτηριστικά, και είναι ανάγκη να υποστηρίζεται από κατάλληλα προγράμματα σε όλες τις εκφάνσεις  των κοινωνικών δραστηριοτήτων. Είναι γνωστό ότι, παρά τις όποιες εξαγγελίες και διατάξεις της ελληνικής Πολιτείας ,τα άτομα με ιδιαίτερες ανάγκες ή ειδικές ικανότητες και δεξιότητες δυστυχώς δεν χρήζουν ίσης μεταχείρισης με τους λοιπούς πολίτες . Χαρακτηρίζονται ως «ομάδες ατόμων» που αποκλείονται (κακώς βεβαίως) από διάφορες κοινωνικές δράσεις , συμπεριλαμβανόμενων και των προγραμμάτων δραστηριοτήτων άσκησης και αναψυχής, με αποτέλεσμα να βιώνουν έτσι τον κοινωνικό αποκλεισμό και ρατσισμό, καθώς και μπούλινγκ!.Στις προαναφερθείσες «ομάδες ατόμων» περιλαμβάνονται : ενήλικες και παιδιά με αυτισμό, σύνδρομο Down,μαθησιακές δυσκολίες, ψυχοσωματικές αναπηρίες, άτομα εξαρτημένα από ουσίες (ναρκωτικά, αλκοόλ), νέοι (κυρίως) με παραβατικές συμπεριφορές που οδηγούν σε σωφρονιστικά ιδρύματα, και γενικότερα συνάνθρωποί μας με κάποια χρόνια ασθένεια ή νόσημα σωματικό και ψυχικό, καθώς και άτομα τρίτης ηλικίας που δεν νοσούν ή δεν εμφανίζουν κάποια πάθηση ή ασθένεια. Η ανάγκη συμμετοχής των ατόμων αυτών σε θεραπευτικές δραστηριότητες αναψυχής, δεν πρέπει να υπολείπεται έναντι των λοιπών μελών της κοινωνίας μας και  - εν προκειμένω  - του Δήμου μας .

Οι εν λόγω δραστηριότητες , απαιτούν προγράμματα που να στηρίζονται στις θεραπευτικές ιδιότητες, που αποδεδειγμένα προσφέρει η ενασχόληση με υπαίθριες δραστηριότητες  σε φυσικό περιβάλλον , ή ακόμα και σε κατάλληλα οργανωμένο κλειστό περιβάλλον (προαύλιο σχολείου / ιδρύματος ,κέντρο αποκατάστασης ,κλπ). Η διαδικασία συμμετοχής, των προαναφερόμενων ατόμων στις υπόψη δραστηριότητες, πρέπει να γίνεται μεθοδικά και ανάλογα με την περίπτωση καθενός. Πρωταρχικό βήμα αποτελεί βεβαίως η διαγνωστική εκτίμηση της κατάστασης κάθε ατόμου, ανεξάρτητα από την ηλικία του ,από  μία  διεπιστημονική επιτροπή ( ιατρούς , φυσικοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εκπαιδευτές ειδικής αγωγής ).Η διαγνωστική εκτίμηση, είναι και η βάση που καθορίζει αρμοδίως την εκλογή και τη σχεδίαση του πλέον κατάλληλου προγράμματος. Η συμμετοχή των εν λόγω ατόμων στα προγράμματα αυτά, στοχεύει (κατά περίπτωση ) στην ανάπτυξη και βελτίωση των ικανοτήτων τους, στην ελάττωση των συνεπειών της ασθένειας ή αναπηρίας τους, στην προαγωγή και βελτίωση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας , καθώς και στην εκτόνωση και ομαλή κοινωνικοποίησή τους. Στο επιτυχές αποτέλεσμα των υπόψη προγραμμάτων, πλέον των επιστημόνων/ ειδικών  της προαναφερόμενης διεπιστημονικής  επιτροπής , συμβάλλει και η συνεργασία  εργoθεραπευτών,  animateurs,  θεατρολόγων , καλλιτεχνών , κ.α.)

Η θεραπευτική αναψυχή επίσης, μπορεί να υλοποιείται και σε ένα  κατάλληλα οργανωμένο ίδρυμα, με  πρωταρχικό  σκοπό  μια ολοκληρωμένη αποκατάσταση, ώστε να διευκολύνεται μια επιτυχής  επανένταξη στο κοινωνικό σύνολο. Πρέπει επίσης να αποτελέσει μια συνεχή Δημοτική υπηρεσία , η  οποία να σκοπεύει στη βελτίωση της «ποιότητας ζωής» των ατόμων με μόνιμη ανικανότητα ,παρέχοντάς τους σημαντικά  φυσιολογικά  και  κοινωνικά οφέλη.

Η αναψυχή σε υπαίθριους χώρους (οργανωμένες κατασκηνώσεις, κλπ)  περιλαμβάνει και διακοπές σε προορισμούς , για απόλαυση της φυσικής τους ομορφιάς , για φωτογράφηση του περιβάλλοντος - κλπ  , παράλληλα και   με  ενημέρωση για το φυσικό  πλούτο της περιοχής. Τα προγράμματα υπαίθριας θεραπευτικής αναψυχής αξιοποιούν παραγωγικά και αποδοτικά τον ελεύθερο χρόνο, και βελτιώνουν τη φυσική και ψυχική κατάσταση όσων συμμετέχουν σε αυτά.  Βοηθούν - συγχρόνως - στον έλεγχο και την αντιμετώπιση του στρες, καθώς και στην κοινωνική προσαρμογή ατόμων με εξαρτήσεις και  παραβατική συμπεριφορά. Η ύπαρξη εξειδικευμένων θερινών κατασκηνώσεων βοηθά τα μέγιστα και συμβάλλει αναμφισβήτητα  στην αυτοεξυπηρέτηση ,αυτοεκτίμηση , ευκινησία, ανεξαρτησία, συντροφικότητα, φιλία, αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα, κλπ. ,  των συμμετεχόντων σε αυτές .

Σε ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου υφίστανται , προ δεκαετιών, επίσημα διαμορφωμένοι Χώροι και Κέντρα υπαίθριας αναψυχής , στα οποία υλοποιούνται προγράμματα αναψυχής /ψυχαγωγίας και θεραπείας. Για να λειτουργήσουν στην πόλη μας  πραγματικά τέτοια προγράμματα, κυρίως μέσω παρεχόμενων από την Ε.Ε. πιστώσεων,  απαιτείται θέληση, σοβαρή επιστημονική εργασία και συλλογική προσπάθεια , με τη συνδρομή των αρμόδιων υπουργείων ,της περιφέρειας και γενικότερα του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα (αναγνωρισμένες και αξιόπιστες ιδιωτικές εταιρείες) , με «επικεφαλής / συντονιστή» το Δήμο της πόλης μας . Είναι προφανές ότι τέτοια προγράμματα  έχει ανάγκη ο Δήμος Πατρέων . Αυτά,  θα μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν ακόμα και στην προσέλκυση ατόμων από το εξωτερικό ( παραμένων στην πόλη και όχι μόνο διερχόμενος τουρισμός). Τα ατομικά , ομαδικά και κοινωνικά οφέλη είναι πολλά για την πόλη μας και την ευρύτερη περιοχή της . Η Πάτρα , λόγω των σοβαρών συγκριτικών της πλεονεκτημάτων { θέση ,  κάλλος φυσικού περιβάλλοντος , υφιστάμενες υποδομές ( λιμάνι , αεροδρόμιο Αράξου, εθνικές οδοί ) , εγγύτητα με διεθνώς γνωστούς αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους, επιστημονική – τεχνολογική έρευνα , κλπ } μπορεί να επιτύχει πολλά στο συγκεκριμένο θέμα , επ΄ωφελεία της τοπικής μας κοινωνίας .