Με το «βλέμμα» του Πάνου- Ο Πατρινός πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας που γοήτευσε την Ακρίτα | dete

Με το «βλέμμα» του Πάνου- Ο Πατρινός πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας που γοήτευσε την Ακρίτα

Το πρώτο του μυθιστόρημα είχε την… τύχη να συναντηθεί με την Έλενα Ακρίτα. Τυχαία, όπως περιέγραψε αργότερα η γνωστή δημοσιογράφος, σεναριογράφος και συγγραφέας, «έπεσε» πάνω του σε ένα βιβλιοπωλείο, για να την κερδίσει εν πρώτοις το  οπισθόφυλλο και εν συνεχεία ο ίδιος ο μυθιστοριογράφος. Οι συναντήσεις με την τύχη, είναι σπάνιες. Περίπου όσο και το ταλέντο. Ο πατρινός Πάνος Αντωνόπουλος, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος, είχε ραντεβού και να τα δύο. Και έχει κάθε λόγο να χαμογελάει.

Η Ακρίτα έγραψε ότι το μυθιστόρημα  «Με το ίδιο βλέμμα» την άγγιξε και την καθήλωσε για να προτρέψει ακολούθως:  «Αξίζει να το διαβάσετε, ο Πάνος Αντωνόπουλος έχει μακρύ και φωτεινό δρόμο μπροστά του. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά, το οπισθόφυλλο του βιβλίου του μου έκανε κλικ, το αγόρασα και με ενθουσίασε. Ένθερμα σας το προτείνω. Προμηνύει  μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συγγραφική πορεία. Πρόκειται για ένα αμιγώς κοινωνικό μυθιστόρημα, με απαλές ιστορικές αναφορές και μερικά ψήγματα ρομαντικής λογοτεχνίας, μυθιστόρημα που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα».

Τον Πάνο Αντωνόπουλο εμπιστεύτηκαν για το πρώτο του βήμα στην λογοτεχνία οι εκδόσεις «Πνοή». Η αισθητική του βιβλίου και η όλη συνεργασία αποδεικνύουν ότι συγγραφέας και εκδοτικός κοιτάζουν «με το ίδιο βλέμμα».

 

 

 

Το μυθιστόρημα αναφέρεται σε μια πραγματική ιστορία. Πώς «συναντήθηκες» μαζί της; Γιατί επέλεξες να είναι αυτή η ιστορία το πρώτο σου βιβλίο;

«Το μικρόβιο του να γράψω ένα βιβλίο υπήρχε χρόνια μέσα μου από τη στιγμή που ένιωσα πως μόνο ο δημοσιογραφικός λόγος δεν θα μπορούσε να καλύψει τις δημιουργικές μου ανησυχίες. Η συνάντηση με την ηρωίδα του βιβλίου ξύπνησε μέσα μου την ανάγκη να επικοινωνήσω το μήνυμα που ελάμβανα κάθε φορά που αυτή μου διηγείτο μια μικρή ιστορία. Ακούγοντας λοιπόν αυτές τις ιστορίες, δημιούργησα στο μυαλό μου παράλληλους ήρωες, τους έδωσα σάρκα και οστά και ζούσαν μέσα μου πολύ καιρό, μέχρι τη στιγμή που αποφάσισα να εκθέσω τη ζωή τους στα μάτια των αναγνωστών».

Στο τέλος κάθε κεφαλαίου, η ιστορία μεταφέρεται στο σήμερα και στην μικρή σπονδυλωτή εσωτερική διαδρομή ενός άνδρα. Είναι  μια  προσωπική  καταγραφή;

 

«Η ιστορία που καταγράφεται στο τέλος κάθε κεφαλαίου, αφορά στη ζωή, στο παρόν μάλλον ενός επινοημένου από τον συγγραφέα, ήρωα, ο όποιος ακούει την αφήγηση και την παραλληλίζει υποσυνείδητα με τα δικά του βιώματα, τόσο από το κοντινό παρελθόν του όσο και το παρόν του. Η ιδέα στηρίχθηκε στην πεποίθηση πως τα ζητήματα που θίγονται στο βιβλίο «με το ίδιο βλέμμα» έχουν μία διαχρονικότητα που δεν μπορεί να μη ληφθεί υπόψη κατά την ανάγνωσή του».

 

Για το βιβλίο σου υπήρξε μια άκρως εγκωμιαστική κριτική από την Έλενα Ακρίτα. Πόσο τυχερός αισθάνθηκες για αυτό ως πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας;

«Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, άνθρωποι με αξιόλογη πορεία τόσο στο χώρο της δημοσιογραφίας όσο και στο λογοτεχνικό γίγνεσθαι να εκφράζονται θετικά για το έργο ενός δημιουργού, πόσο μάλλον πρωτοεμφανιζόμενου. Νιώθω, εκτός από ιδιαίτερη τύχη, μεγάλη τιμή που η κυρία Ακρίτα αξιολόγησε θετικά το δημιούργημά μου και αντλώ από αυτό δύναμη για τα επόμενά μου βήματα».

 

 

Του βιβλίου σου προηγήθηκε η βράβευσή σου για το θεατρικό σου έργο «Το ελάφι» από την Ένωση Ελλήνων συγγραφέων και το ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»….

«Το έργο «το ελάφι», έχοντας τα χαρακτηριστικά του θεατρικού κειμένου (διαλογική μορφή, σκηνικές οδηγίες, άμεσος λόγος) αποτέλεσε μία απόπειρα καταγραφής της ελληνικής πραγματικότητας σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, ένα μη αστικό περιβάλλον, μέσω του οποίου θέλησα να εκφράσω τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μου σχετικά με την ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν θεωρώ ότι προηγήθηκε, περισσότερο θα έλεγα γεννήθηκε στο πλαίσιο μίας γενικότερης επιθυμίας μου να εκφραστώ δημιουργικά μέσα από τον γραπτό λόγο. Η διάκριση του συγκεκριμένου έργου δε, ήταν για μένα ένα δείγμα πως ίσως υπάρχει λόγος που συντελείται όλο αυτό στη σκέψη μου».

 

Κάνεις μεταπτυχιακό δημιουργικής γραφής στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Βοηθάει αυτό έναν συγγραφέα; Έχει με λίγα λόγια τέχνη η γραφή;

«Το μεταπτυχιακό δημιουργικής γραφής, το οποίο παρακολουθώ, είναι μία σύμπραξη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Η ακαδημαϊκή του υπόσταση εδράζεται ακριβώς σε αυτό: δεν παραδίδονται μαθήματα γραφής, δεν αφορά σε μέθοδο του «πώς θα γράψετε ένα καλό βιβλίο» αλλά προσφέρει γνώση γύρω από την ιστορία της ευρωπαϊκής καθώς και της ελληνικής λογοτεχνίας. Το δημιουργικό κομμάτι φυσικά και υπάρχει αλλά περισσότερο ως ανακάλυψη μιας τάσης που λανθάνει σε αυτούς που επιλέγουν το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό. Πολύτιμη δε, είναι και η λίστα των προτεινόμενων, από τους έγκριτους καθηγητές του πανεπιστημίου, βιβλίων που κατευθύνουν τον φοιτητή στη μελέτη αριστουργημάτων της λογοτεχνίας, έτσι ώστε να αποκτήσει το κριτήριο για το τι είναι λογοτεχνικό και τι όχι και ταυτόχρονα να το συγκρίνει με τα κείμενα τα δικά του και των άλλων».

 

Τι σε οδήγησε στη δημιουργία της ιστοσελίδες envivlio;

«Η ιστοσελίδα envivlio είναι ένας ιστότοπος αφιερωμένος στη λογοτεχνία. Η δημιουργία της σελίδας αυτής γεννήθηκε από την επιθυμία μου να στραφεί ένα μέρος ή μάλλον όσοι περισσότεροι γίνεται, στη διαχρονική αξία του βιβλίου, στη λογοτεχνική παραγωγή γενικότερα. Η σελίδα καλύπτει θέματα λογοτεχνικού ενδιαφέροντος, προτάσεις αλλά και νέες κυκλοφορίες βιβλίων, καθώς και απόψεις, κριτικές αλλά και θεατρικές προτάσεις, αφού δεν πρέπει να λησμονούμε πως το θεατρικό κείμενο είναι κι αυτό μέρος της λογοτεχνίας, κλασικής μα και σύγχρονης».

 

Θα έχει συνέχεια αυτό το ταξίδι; Είσαι ήδη στα βήματα του επόμενου μυθιστορήματος;       

 

« Θα πω κάτι που ίσως ακουστεί κλισέ, αλλά το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό. Σημασία έχει το ταξίδι. Απ’ τη στιγμή που ξεκίνησα αυτήν τη διαδρομή, νιώθω πως είμαι στην αρχή μιας δημιουργικής πορείας, η οποία έχω την ελπίδα πως μου επιφυλάσσει πολλά απάνεμα λιμάνια λογοτεχνικής έκφρασης και επιθυμώ να έχει βάθος τόσο σε επίπεδο χρόνου όσο και σε επίπεδο ποιοτικής παραγωγής».

 

Who is who

O Πάνος Ν. Αντωνόπουλος γεννήθηκε το 1978 στην Πάτρα και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Δημοσιογραφία και Ελληνικό Πολιτισμό. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο (ΜΒΑ) του πανεπιστημίου Cardiff Metropolitan, με ειδίκευση στο Product Development Management, και παρακολουθεί το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας σε συνεργασία με το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, "Δημιουργική Γραφή". Βραβεύθηκε για το θεατρικό έργο του, "Το ελάφι", από την Ένωση Ελλήνων Σεναριογράφων και το Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης". To 2018 δημιούργησε την ιστοσελίδα envivlio.com. Το μυθιστόρημα "Με το ίδιο βλέμμα" είναι το πρώτο του βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

 

Το βιβλίο

Βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία που ο συγγραφέας την περιγράφει με λόγο λιτό, γοργό, σύγχρονο - my kind of man - χωρίς βερμπαλισμούς και λογοτεχνίζουσες περικοκλάδες. Απνευστί παρακολουθούμε τη ζωής της Χριστίνας από παιδί στο μακρινό χωριό της, υπηρετριούλα μετά στον Βόλο, ύστερα μετανάστρια στην Αθήνα κι από κει στα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας στο Παρίσι.

 

Γ. Κοντογεωργοπούλου

(εφ. 7 Μέρες Ενημέρωση)