Μεγάλο το στοίχημα των μεταρρυθμίσεων – Οι πέντε άξονες που προτείνει ο ΟΟΣΑ | dete

Μεγάλο το στοίχημα των μεταρρυθμίσεων – Οι πέντε άξονες που προτείνει ο ΟΟΣΑ

Βασικός στόχος της νέας κυβέρνησης είναι αναμφίβολα η ανάταση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας, μιας διαδικασίας που προαπαιτεί τον σχεδιασμό και την υλοποίηση καίριων μεταρρυθμίσεων στην οικονομία, οι οποίες εν πολλοίς θα καθορίσουν και το εύρος της δημοσιονομικής χαλάρωσης για τα εγγύς έτη που θα ακολουθήσουν.

Αυτό είναι και το βασικό κριτήριο αξιολόγησης του κυβερνητικού έργου του πρωθυπουργού, ο οποίος έχει επισημάνει ουκ ολίγες φορές ότι ο δρόμος της ανάπτυξης θα πρέπει να είναι στρωμένος με μεγάλες επενδύσεις. Πάμε να δούμε, λοιπόν, ποιο είναι το οικονομικό τοπίο που θα κληθεί να διαχειριστεί από τον Σεπτέμβριο η νέα κυβέρνηση.

Η «ακτινογραφία» της ελληνικής οικονομίας

Κατ’ αρχάς, θετικό στοιχείο αποτελεί η ανάκαμψη του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη χώρα μας, ύστερα από μια βαθιά και εκτεταμένη περίοδο ύφεσης. Εντούτοις, παραμένει περίπου στο μισό του ανώτατου μισού των χωρών του ΟΟΣΑ. Από τη μια, σε μη ικανοποιητικά επίπεδα παραμένει ο τομέας της παραγωγικότητας, ενώ από την άλλη η απασχόληση, αν και έχει σημαντικό περιθώριο βελτίωσης, παραμένει ιδιαίτερα χαμηλό, ιδίως ανάμεσα στους νέους. Εξάλλου, η ανισότητα στα εισοδήματα παραμένει πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Οι συστάσεις του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΟΟΣΑ έχει ξεχωρίσει πέντε πεδία ανάληψης πρωτοβουλιών από την κεντρική διοίκηση της χώρας, με γνώμονα την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν τη βιώσιμη ανάπτυξη και θα αυξήσουν τα εισοδήματα μαζί με τις ευκαιρίες για όλες τις πληθυσμιακές διαστρωματώσεις.

Αυτά είναι:

1. Περαιτέρω βελτίωση στη στόχευση και στη διαχείριση της κοινωνικής προστασίας. Η φτώχεια παραμένει πολύ υψηλή μετά την κρίση και εδραιώνεται όλο και περισσότερο, ιδιαίτερα ανάμεσα σε οικογένειες με παιδιά και ιδίως σε εκείνες χωρίς εργασία.

2. Ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης. Ανεπάρκειες στη δημόσια διοίκηση και στο δικαστικό σύστημα, σε συνδυασμό με το μεγάλο ρυθμιστικό βάρος, κρατούν πίσω τις επενδύσεις και το επιχειρηματικό περιβάλλον.

3. Ενίσχυση ενεργών προγραμμάτων για την αγορά εργασίας. Η ανεργία μειώνεται από πολύ υψηλά επίπεδα, αλλά καθίσταται όλο και πιο μακροχρόνια. Ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας είναι ανενεργό. Η αναντιστοιχία δεξιοτήτων και θέσεων εργασίας είναι υψηλή.

4. Ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και της δικαιοσύνης του φορολογικού συστήματος. Η συλλογή φόρων έχει βελτιωθεί και τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ έχουν αυξηθεί. Ωστόσο, τα έσοδα δεν συμβαδίζουν με τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, οι οποίοι επιβαρύνουν τη δραστηριότητα και αποθαρρύνουν τη μετάβαση εισοδημάτων στον επίσημο τομέα.

5. Βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος. Το μέσο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα όπως υπολογίζεται από τα διεθνή τεστ είναι απογοητευτικό. Η συμμετοχή στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση παραμένει μέτρια και η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποφέρει λιγότερα οφέλη από ό,τι στις περισσότερες υπόλοιπες χώρες του ΟΟΣΑ.