Λίγος τόπος πολλοί σωτήρες…. | dete

Λίγος τόπος πολλοί σωτήρες….

ΤΟΥ Γιώργου Κοντογιάννη

 

Σε οχτώ εβδομάδες από σήμερα θα κλείσει η προεκλογική εκστρατεία των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών στην Πάτρα και θα ετοιμαζόμαστε να ψηφίσουμε ανάμεσα σε τρεισήμισι χιλιάδες υποψήφιους Δημοτικούς, Διαμερισματικούςκαι Κοινοτικούς συμβούλους και 12 υποψήφιους Δημάρχους, πέντε υποψήφιους περιφερειάρχες και συμβούλους αντίστοιχα. Αυτό είναι μάλλον που έλεγε ο συγχωρεμένος ο Ανδρέας Παπανδρέου «το βάθεμα και το πλάτεμα της Δημοκρατίας»! Το ερώτημα είναι:Υπάρχει άραγε τόσο έντονο ειλικρινές ενδιαφέρον από τόση μεγάλη μερίδα πολιτών για το μέλλον της πόλης και της περιφέρειας; Θεωρητικά η απάντηση είναι ναι, αλλά στην πράξη τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ο νόμος Σκουρλέτη που απλούστευσε την αναλογική εκλογής σε Δήμο και Περιφέρεια δεν υπολόγισε κάτι απλό αλλά σημαντικό: Δεν υπάρχει νόμος στην Ελλάδα που να μην προσαρμόζεται στον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα. Έτσι λοιπόν έχουμε με αφορμή την περίφημη αναλογικότητα, ένα σωρό αλισβερίσια, συμμαχίες ή υγιείς «εκβιασμούς» και φιλοδοξίες απ’ το παράθυρο…

Σκέφτεται ο άλλος το εξής απλό: «Σιγά μην κατέβω για Δημοτικός Σύμβουλος. Να τρέχω και να μπω σε ένα αμφίβολο ανταγωνισμό. Θα κατέβω για Δήμαρχος, θα μάζεψω εκατό – εκατόν πενήντα φίλους να τους βάλω να τρέχουν και στο τέλος εγώ ως επικεφαλής θα εκλεγώ σίγουρα και θα παίξω και στο δεύτερο γύρο στη διαμόρφωση της πλειοψηφίας. Και που ξέρεις, απ’ το πουθενά μπορεί να βρεθώ και αντιδήμαρχος»! Ξέρω κάποιους απ’ τους 12 υποψήφιους Δημάρχους Πατρέων που μάλλον σκέφτηκαν έτσι! Επίσης κάποιος άλλος μπορεί να σκεφτεί το άλλο απλό: «Θα μαζέψω ένα «στρατό» κολλητών μου, θα παίξω στο δεύτερο γύρο και θα τους χρησιμοποιήσω και για μελλοντική πολιτική αξιοποίηση στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Πριν ή μετά από αυτές»! Δύο το λιγότερο υποψήφιοι Δήμαρχοι όπως φαίνεται λειτουργούν με αυτό το σκεπτικό και θα αποδειχθεί άλλωστε στο χρονικό διάστημα μεταξύ Αυτοδιοικητικών και Βουλευτικών εκλογών. Άλλοι  ακόμη σκέφτονται ότι είναι ευκαιρία να προσφέρουν κομματικά και πολιτικά στον φορέα που ανήκουν και κάποιοι άλλοι δεν θέλουν και δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο.

Ασφαλώς όλοι οραματίζονται το αύριο της Πάτρας και στο δημόσιο προεκλογικό τους λόγο αυτό θα προέχει και χωρίς να παρεξηγηθώ από κανένα δεν αμφισβητώ κάτι τέτοιο, αλλά όταν ο νόμος περί ΟΤΑ ήταν αυστηρότερος και πιο περιοριστικός τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Από την άλλη όταν χρειάζονται τρεισήμισι χιλιάδες άνθρωποι για 12 ψηφοδέλτια, αυτονόητο είναι ότι θα υπάρχουν υποψήφιοι «σφραγίδες», υποψήφιοι κατ’ όνομα, υποψήφιοι από υποχρέωση και υποψήφιοι λόγω συγγένειας! Όποιος ξέρει πρόσωπα και πράγματα το βλέπει ήδη σε μια πρώτη ανάγνωση μεταξύ σοβαρού και αστείου. Αν προσθέσουμε δε και την αύξηση της γυναικείας ποσόστωσης στα ψηφοδέλτια όπως ακούγεται, δεν θα μείνει φίλη, γειτόνισσα, ξαδέρφη, συννυφάδα, κουνιάδα, κουμπάρα, αδερφή, συναδέλφισσα, πεθερά και νύφη που να μην επιστρατευτεί. Στο τέλος αντί να υπηρετούν οι υποψήφιοι της ανάγκες του σήμερα και του αύριο της Πάτρας που είναι σοβαρές και απατούν ανατροπές και συγκεκριμένα σχέδια, θα υπηρετούν τις ανάγκες ενός εκλογικού νόμου…

Εύχομαι στους 12 υποψήφιους Δημάρχους, τους 5 περίπου υποψήφιους Περιφερειάρχες και τους τρεισήμισι χιλιάδες υποψήφιοι Δημοτικούς, διαμερισματικους, κοινοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους όχι καλή επιτυχία, αλλά καλή επαφή με την ουσία… Καλή γνώση αυτού στο οποίο συμμετέχουν. Όσο περισσότερο ενεργά συμμετέχουν, μαθαίνουν, μιλούν και ακούνε όλοι αυτοί, τόσο κέρδος θα έχει αυτός ο τόπος αύριο. Τα πρόσωπα περνάνε, άλλα τα προβλήματα μένουν. Πλούσιο το ελληνικό λεξιλόγιο και το θυμικό. Λέει απ’ τη μια ότι στη Δημοκρατία όλα τα λουλούδια ανθίζουν άλλα λέει και απ’ την άλλη: «Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει….»