Καλώς ήρθες Αλέξη… | dete

Καλώς ήρθες Αλέξη…

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Σε καλωσορίζω στη φιλόξενη πόλη της Πάτρας. Είμαστε φιλόξενοι γενικά, γιατί δεν έχουμε και πολλούς επισκέπτες εκτός από μια φορά το χρόνο οπότε όποιος έρθει είναι καλοδεχούμενος, αλλά και γιατί έχουμε συνηθίσει το πήγαινε έλα με το γειτονικό κράτος της Αθήνας. Άλλωστε το αιματοδοτούμε χρόνια τώρα σε πολλούς τομείς της ζωής μας. Να υποθέσω ότι η επίσκεψή σου εδώ χρονιάρα μέρα δεν έχει να κάνει με την Ανάσταση του Λαζάρου και ισχύει αυτό που γράφουν στα ψιλά γράμματα στους τίτλους των σήριαλ: «οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή γεγονότα είναι εντελώς συμπτωματική».  Θεωρώ ότι για να ξεκινάς την προεκλογική σου εκστρατεία απ’ την Πάτρα, συμβαίνουν δύο πράγματα: πρώτον σε έστειλαν οι συνεργάτες σου να ξεκινήσεις απ’ τους σίγουρους και ύστερα να πας εκεί που υπάρχει δυσκολία και δεύτερον έρχεσαι να στηρίξεις τις δύο υποψηφιότητες που ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τον Απόστολο Κατσιφάρα και τον Γιώργο Ρώρο.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο, πράγματι Αλέξη, εμείς εδώ είμαστε οι σίγουροι. Χρόνια τώρα οικεντροαριστερές κυβερνήσεις, μας έχουν σίγουρα δικούς τους και οι κεντροδεξιές, σίγουρα όχι δικούς τους. Μ’ αυτή την εκατέρωθεν σιγουριά πορευτήκαμε τα τελευταία 45 χρόνια της μεταπολίτευσης. Επί ΠΑΣΟΚ κοιτάξαμε να φάμε ότι μπορούσαμε. Να κονομήσουμε κρατικό πολιτικό χρήμα, να διοριστούμε στο Δημόσιο, να ανέβουμε κοινωνικά και να κάνουμε την καβάτζα μας. Επί ΝΔ κοιτάξαμε να μιμηθούμε το σύστημα ΠΑΣΟΚ. Όσοι προλάβαιναν βέβαια και οι υπόλοιποι μάλλον περιμένουν τώρα τα ρέστα τους από τον Κυριάκο. Σε πολλές κατηγορίες ηλικίες και επαγγέλματα. Όταν σε άλλα αστικά κέντρα έφτιαχναν υποδομές για το μέλλον, εμείς φτιάχναμε βίλλες και όταν αλλού έπεφταν λεφτά για θέσεις εργασίας και ανάπτυξης, εμείς αγοράζαμε ακριβά τζιπ για να πηγαίνουν οι κυρίες Αθήνα για χτένισμα στο Κολωνάκι! Τώρα είμαστε αριστεροί οι μισοί οι και οι υπόλοιποι απλώς θύματα του καπιταλισμού! Είναι άλλωστε και της μόδας. Μη θεωρήσεις ότι είμαστε για γέλια. Για κλάματα είμαστε. Οπότε Αλέξη, ό, τι και να μας πεις για την Ευρώπη εμείς αλλού έχουμε το νου μας…

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο λόγο της επίσκεψης σου, δηλαδή την στήριξη των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ έχω να σου πω δύο πράγματα: Τον Κατσιφάρα μάλλον τον βασανίσατε με την στήριξή σας. Θα περάσει λαχτάρα, στην καλύτερη περίπτωση για τον ίδιο,σαν αυτή του 2014… Με το Ρώρο τα πράγματα είναι ακόμη πιο μπερδεμένα. Διάβαζα προχθές ανακοίνωση του συνδυασμού του που καταχέριαζε τονΠελετίδη για οργάνωση «κομματικής φιέστας» έξω από τα δικαστήρια με αφορμή τη δίκη του Δημάρχου για το νότιο πάρκο, που φτιάξαμε μια αλάνα μετά από σαράντα χρόνια και το έχουμε κάνει Μεσανατολικό. Ακριβώς από πάνω που λες Αλέξη, ήταν η ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού για τα λεφτά που δίνει η κυβέρνηση στον Δήμο με σκοπό την ανακατασκευή και την αξιοποίηση του παλιού Νοσοκομείου. Δυο τρεις «πατάτες» επικοινωνιακές να κάνετε και δυο τρεις φωτογραφίες ακόμη μέχρι τις 26 Μαΐου υπουργών και του Πελετίδηκαι βλέπω τη φίλη μου τη Βίκυ να γράφει το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο: «Λάθος ώρα Πατρών»! Εκτός κι αν αμολήσατε«λαγό» για το β΄γύρο… Αυτό Αλέξη μου είναι άλλου είδους ρίσκο…

Γιατί σου τα γράφω όλα αυτά; Γιατί έχω δει τι προσπαθείς να στήσεις από τώρα. Αυτό που θα μείνει ως πολιτική και κοινωνική μαγιά με την οποία θα ζυμώσεις τη νέα σου πολιτική παρουσία όταν τα γκρίζα θα αυξάνονται στα μαλλιά σου και όταν θα πλησιάζεις τα πενήντα. Καταλαβαίνω ότι μέχρι σήμερα έχεις υιοθετήσει τη λογική του «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά» αλλά για τα πρόσωπα με ενδιαφέρει ελάχιστα. Για την πόλη μου όμως που γεννήθηκα και αγαπώ σου ζητώ ένα μόνο πράγμα. Αν μπορείς ανέστρεψε την αφαιρετική της ικανότητα και δώσε της μία νέα ιδέα ταυτότητας για το μέλλον. Αλλιώς άσε μας κι εσύ ήσυχους. Μια χαρά παριστάνουμε όλοι τους καταφρονεμένους και τους φτωχούς είμαστε δεν είμαστε… Άλλωστε τώρα το συνηθίσαμε…