Ιστορίες χωρίς τίτλο: Η Εξωστρεφής Πάτρα συμμετέχει στην Πρώτη Παγκόσμια Έκθεση του 1851 στο Λονδίνο… | dete

Ιστορίες χωρίς τίτλο: Η Εξωστρεφής Πάτρα συμμετέχει στην Πρώτη Παγκόσμια Έκθεση του 1851 στο Λονδίνο…

To χρονογράφημα του Θανάση Κούστα από την εφημερίδα "7 Μέρες Ενημέρωση" που κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη.

Αρκετές φορές κατά το παρελθόν, όταν βρισκόμουν στο Λονδίνο (για επαγγελματικούς λόγους), είχα επισκεφθεί το Μουσείο Καλών Τεχνών Victoria and Albert που βρίσκεται δίπλα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και στο Μουσείο Επιστημών. Το Μουσείο  κατασκευάστηκε το 1852 και φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες συλλογές καλών κι εφαρμοσμένων τεχνών στον κόσμο.

Δεν είχα προσέξει όμως μια μικρή πινακίδα που έγραφε πως το κτίριο κτίστηκε σε  ένα μεγάλο κομμάτι γης στο South Kensington, που αγοράσθηκε από τα κέρδη των πωλήσεων των εισιτηρίων της μεγάλης Διεθνούς έκθεσης του Λονδίνου που έγινε το 1851 στο Crystal Palace σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο Χαυντ Παρκ.

Ο Στέφανος Ξένος, συγγραφέας και δημοσιογράφος στην πλούσια εικονογραφημένη έκδοση με τίτλο «Παγκόσμιος Έκθεσις» (1851), αναφέρει πως «Δεν χωρεί στον νουν του ανθρώπου η ταχύτης με την οποίαν η θησαυροφύλαξ Αγγλία εσκέπασε με ύαλον, επιφάνειαν 24 στρεμμάτων και έστησε 3.300 σιδηράς στήλας ων εκάστη  είχεν ύψος 5 η 6 μέτρων».    Ο Γιώργος Αναστασόπουλος στην έργο «Η ιστορία της Ελληνικής Βιομηχανίας», αναφέρει πως η Μεγάλη Εκθεση δημιούργησε ένα νέο προηγούμενο, προσκαλώντας άλλα έθνη για να συμμετάσχουν επίσης. Τα μισά από τα εκθέματα είχαν κατασκευαστεί στη Βρετανία και οι επισκέπτες ταξίδευαν πατριωτικά από όλη τη χώρα για να τα δουν. Όταν έφταναν εκεί, καταλάβαιναν ότι για πολλούς ήταν η πρώτη τους συνάντηση με τα καλύτερα ξένα εμπορεύματα από διάφορες χώρες, ανάμεσά τους η Γαλλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Αίγυπτος, η Βραζιλία και η Περσία.

Στην έκθεση αυτή συμμετείχε με περίπτερο και η χώρα μας,  ως η πρώτη προσπάθεια εξωστρέφειας του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους.

Η θέση του ήταν ανάμεσα στις χώρες της Ανατολής μεταξύ των περιπτέρων της Αιγύπτου και της Τουρκίας.

Η εφημερίς «Αιών», στο φύλλο της 31ης Μαρτίου 1851   δημοσιεύει άρθρον  με τίτλον «Ελληνικά Προϊόντα» και αναφέρει «έχομεν ήδη πρόχειρον την όλην σημείωσιν των Ελληνικών Ορυκτών προϊόντων και βιομηχανημάτων όσα η κυβέρνησης ημών απέστειλεν εις την Παγκόσμιον Έκθεσιν του Λονδίνου»

Μεταξύ των εκθεμάτων  ήταν:

-Μέταξα Καλαμών, Σπάρτης και Πειραιώς                                                                                        

-Ζώναι Ύδρας , εξυφαινόμεναι παρά των μοναχών του Προφήτου Ηλιού.                                              

-Μανδήλια και κωνωπολόγοι Καλαμών, εξυφαινόμενοι παρά των καλογραιών της μονής του Αγίου Κωνσταντίνου.                                                                                          

-Περιώμια Κύμης. Εξυφαινόμενα εις του μεταξουργείον του Ιωάννου Αποστόλου     

----Πάτοι υποδημάτων εκ των καταστημάτων της Σύρου                                                  

-Ανάγλυφα της Πάρου και Πεντελικού μαρμάρου εξεργασθέντα κατά μίμησιν των αρχαίων προτύπων του Παρθενώνος                                                                               

-Ενδυμασία Ελληνική χρυσοκέντητος μετά των περικνημίδων. Το φέσιο ταύτης ελήφθην εκ των εν τη πρωτευούση φεσουργίων τα οποία εξάγουσιν ετησίως 5000-10000 φέσια.                                                                                                                    

-Σάνδαλα κατασκευασμένα παρ’ Έλληνος τεχνίτου

Η Αγγλική  εφημερίς «Τα Έωθινά Χρονικά» σε άρθρο αφιερωμένο στην Ελληνική παρουσία αναφέρει:

«η Ελλάς δεν παρίσταται ειμή μόνον προς Ενθύμησιν εις την παγκόσμιον έκθεσιν, διότι είναι αδύνατον να υποθέσωμεν ότι τα φυσικά και τεχνικά προίόντα της συνίστανται μόνον εκ των σταλμένων ολίγων δειγμάτων μαρμάρων, υφασμάτων και ξηρών καρπών, άτινα υπάρχουν εκτεθειμένα πλησίον εις το της Τουρκίας μέρος της Ελληινκής εκθέσεως…..                                                                                                              

…προ της χειραφεσίας του ο Ελληνικός λαός αναγκαίως έπρεπε να παραμελήση την γεωργίαν και τα βιομηχανικάς τέχνας διότι τα οφέλη αυτών εβυθίζοντο εις την άβυσσον του τουρικού οικονομικού συστήματος η αφηρούντο από τας αρπακτικάς χείρας των Σατραπών Τούρκων….                                                                                          

 …Σήμερον η Ελλάς είναι εμπορικόν και εξαιρετικόν Ναυτικόν έθνος και δεν εργάζεται πλέον προς όφελος ξένου δεσπότου και ούτε είναι υποχρέωσις να παράξη και καταναλίσκη προϊόντα δούλης βιομηχανίας…»

Στην συνέχεια αναφέρει ενδεικτικά:

«τα βαλανίδια της Κέας και της Λακωνίας, άτινα οι βυσοδέψαι μεταχειρίζονται εις την τέχνην των και τα οποία είναι καρποί ενός είδους δρυός, εξετέθησαν παρά τω Ζαφειράκη εκ Λακωνίας και Σοφιανού εκ Κέας.                                                            –-τρεις εκθέται έστειλαν καπνούς αξιολόγους εκ Λαμίας, Λεβαδείας και  εξ Αργοστολίου.                                                                                                                     

-Τα δείγματα των σύκων εκ Καλαμών εστάλησαν παρά του εκθέτου Περωτού.               

-το τόσον περίφημο μέλι του Υμηττού εξετέθη παρά του Τζιτζιμπάκου εξ Αθηνών και το ροδόμελι παρά του επισκόπου της Ευβοίας.»                                                               

Και καταλήγει με τα προϊόντα της Πάτρας                                                                   

«το γλυκορριζοχύλισμα παρά του Κ.Κόγκου εκ Πατρών».                                            

Το εκχύλισμα γλυκόριζας η γιάμπολη, προμήθευε γνωστά εργοστάσια της Ιταλίας και της Γαλλίας, που έφτιαχναν τις δημοφιλείς καραμέλες (Licorice στα αγγλικά, reglisse στα γαλλικά και Μιαν-Κιοκιού στα τουρκικά.

και «η Κορινθιακή Σταφίς ήτις δεν εχρησίμευεν άλλοτε ειμή εις την χρήσιν ποτών εις μεσημβρινά τινά έθνη και δεν εχρησιμοποιήτο και εις την Γαλλίαν ειμή εις ομοίαν πλακουντοποιϊαν και επομένως εύρε νέον μέρος καταναλώσεως σημαντικότητος τινός.. η Κορινθιακή Σταφίς παράγεται ως γνωστόν, εξ είδους τινός αμπέλου καρποφορούσης περί το έκτον και έβδομον έτος της καλλιέργειάς της, καταναλίσκεται δε προ πάντων εις την Αγγλίαν. Ο εκθέτης αυτός είναι ο Α.Λόντος εκ Πάτρών».                                                                                                                          

Η κατανάλωση της Σταφίδας, στην Αγγλία ήδη έχει λάβει σημαντικές διαστάσεις καθώς είχε αρχίσει από την εποχή της Ενετοκρατίας με κορύφωση την Βικτωριανή εποχή.

«Όταν ο Κάρολος Ντίκενς αποθεώνει στις Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του τις σταφίδες, ως συστατικό στοιχείο του γιορταστικού τραπεζιού και, κατά προέκταση, ως ένα από τα σύμβολα της ευτυχίας της αστικής λονδρέζικης οικογένειας, η βικτοριανή Αγγλία ζει πια την εποχή της πουτίγκας. Στις αγορές του Λονδίνου και του Λίβερπουλ η κορινθιακή σταφίδα εκτοπίζει κάθε άλλο τύπο του προϊόντος αυτού. Με τη σταφίδα, μια σημαντική περιοχή του Ελληνικού Κράτους εντάσσεται σ' ένα ευρωπαϊκό οικονομικό πλαίσιο που έχει ως κέντρο του την Αγγλία. Στο κέντρο όλου αυτού του κόσμου, οργανωτής και έμπορος μαζί είναι η Πάτρα. οι currants των Άγγλων, και οι raisins de Corinthe των Γάλλων, καθορίζουν και τους χρόνους της πόλης» αναφέρει στο βιβλίο του «Πάτρα, μια ελληνική πρωτεύουσα στον 19ο αιώνα» (1988), ο Νίκος Μπακουνάκης.

 

error: Alert: Content is protected !!