ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ: Σμηναγός Κωνσταντίνος Τσίτσας εξ Αρραβωνίτσης Αιγίου (1916-1940)… Ήταν γεναίος…!!! | dete

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ: Σμηναγός Κωνσταντίνος Τσίτσας εξ Αρραβωνίτσης Αιγίου (1916-1940)… Ήταν γεναίος…!!!

Του Θανάση Κούστα

Είναι κάποια στιγμή στην ζωή σου, που καθώς ξυπνάς το πρωϊ και λες πως θα είναι μια ημέρα και αυτή σαν τις άλλες, μέχρι που  έρχεται ένα αναπάντεχο νέο…  ένα περίεργο τηλεφώνημα ας πούμε που σε φέρνει απότομα σε μια άλλη εποχή και σου ανασύρει μνήμες παιδικές που έχουν μείνει όμως βαθειά χαραγμένες στον νου και την καρδιά. Μνήμες που χαράκωσαν την οικογένεια και άφησαν σε κάποια γωνιά ένα καντήλι να σιγοκαίει εδώ και 79 χρόνια.

Η Όλγα ξύπνησε στις 7 Αυγούστου του 2019 και ξεκίνησε την μέρα της με ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα.

-καλημέρα σας, η κα Όλγα Ανδριακοπούλου ;

Στην άλλη γραμμή της συστήθηκε:

« Λέγομαι Γεώργιο ς Μέρμηγκας και είμαι Έφεδρος Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, Πρόεδρος του Ε.Ε.Ε.Σ. «ΚΗΡΥΚΕΙΟΝ» και Ειδικός Γραμματέας του Πανελληνίου Συνδέσμου Βετεράνων Αεροπόρων. Πρόκειται για τον Σμηναγό Κωνσταντίνο Τσίτσα, αδελφό της γιαγιάς σας εκ μητρός Ερασμίας Λινάρδου.  Ήταν ένας από τους τριάντα «ατίμητους» φονευθέντες αεροπόρους που κατέπεσαν, μετά από αερομαχίες, στα σκληροτράχηλα και αφιλόξενα  βουνά της Αλβάνίας κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Να σας γνωρίσουμε πως έχουμε αναλάβει μια τιτάνια προσπάθεια για την ταυτοποίηση οστών από  αγνώστους σορούς,  που έχουν βρεθεί σε αυτές τι περιοχές. Σας γνωρίζουμε πως θέλουμε την βοήθειά σας και σας παρακαλώ να μεταβείτε στο ΓΝ Πατρών «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ» δια λήψιν αίματος (DNA) προς πιθανή διασταύρωση εξευρέσεως οστών του φονευθέντος προππάπου σας Αεροπόρου Μαχητού Διώκτου Χειριστού ΕΒΑ Σμηναγού Κωνσταντίνου Τσίτσα του Χαραλάμπους».

 

Η Όλγα, αισθάνθηκε κάπως περίεργα, έφερε στην σκέψη της, τις παιδικές της μνήμες. Η ζωή της γιαγιάς της Ερασμίας, σημαδεύτηκε από τον θάνατο, καθώς μετά την δραματική απώλεια του αδελφού της, κήδεψε και τρία παιδιά της, μεταξύ αυτών και την 38χρονη τότε μητέρα της Όλγας. Όμως ο χαμένος αδελφός της Κώστας, ο αεροπόρος,  που δεν ήξερε αν θάφτηκε κάπου η έμεινε άταφος, ήταν το αναμμένο καντήλι που έκαιγε τα σωθικά της. Που να έπεσε άραγε, τον βρήκαν μήπως κάποιοι πονετικοί να το θάψουν, θα έκαναν τον σταυρό τους….. και αν όχι. Με αυτό τον καημό έφυγε από την ζωή η γιαγιά Ερασμία.

 

 

...Μήτε μνήμα δεν έχεις μήτε και μνημοκάντηλο

άκλαυτη η θανή σου.

Μες σε γκρεμούρα, ρεματιές, σε υψώματα, νεροφαγιές

άταφο το κορμί σου

και δεν το νεκροστόλισαν μήτε το μοιρολόγησαν

η Μάνα κι η αδελφή σου.

Είναι το ποίημα με τίτλο «Ούτε μια κλίνη νεκρική» του Σμηνάρχου Ηλία Σβαρνά.

Κι όμως μια περίεργη χαρά  κυρίευσε την Όλγα, μπορεί να είναι  και αυτή η αιτία για να βρεθεί η αλήθεια και να απαλύνει  τον πόνο της γιαγιάς, όπου κι αν βρίσκεται. Λες να ήλθε η ώρα -  αναρωτήθηκε με ανακούφιση -  και βάλθηκε να μάθει λεπτομέρειες για την ιστορία και την διαδικασία…

Ο Κωνσταντίνος Τσίτσας, παιδί πολύτεκνης οικογένειας,  γεννήθηκε στην Αρραβωνίτσα της Αιγίαλειας το 1916.  Εισήλθε στην σχολή Αεροπορίας το 1935, κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων μαζί με άλλους 38 δόκιμους αεροπόρους και εξήλθε της σχολής το 1938, ως Ανθυποσμηναγός. Επιλέχθηκε και αξιολογήθηκε από το «Κέντρο Προκεχωρημένης εκπαιδεύσεως Σέδες» ως διώκτης και τοποθετήθηκε στην 23η Μοίρα Διώξεως, η οποία διέθετε δώδεκα μαχητικά αεροπλάνα διώξεως τύπου PZL P.24 F/G, Πολωνικής κατασκευής. Η Μοίρα είχε ως έδρα το Αεροδρόμιο Αμπελώνος Λαρίσσης (Καζακλάρ) και η ανατεθείσα  αποστολή, από το Γενικό Στρατηγείο ήταν η κάλυψη της περιοχής Θεσσαλίας – Μακεδονίας υπό την Διοίκηση της Αντιαεροπορικής Περιοχής ΔΑΠ ΙΒ’.

Η Πολεμική μας Αεροπορία, ξεκίνησε ουσιαστικά από το 1912 ως Αεροπορία Στρατού και Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία. Γεννήθηκε δε ως Πολεμική Αεροπορία (Ανεξάρτητος κλάδος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων το 1930.  Τότε η Π.Α. διέθετε περί τα 50 κυρίως αναγνωριστικά αεροπλάνα.  Η πρώτη παραγγελία για την προετοιμασία της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας, όπως ονομάστηκε, έγινε στις 30 Σεπτεμβρίου 1936, με την παραγγελία στην Πολωνία 36 αεροπλάνων διώξεως. Τον ίδιο μήνα υπογράφηκε σύμβαση με το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων για την συναρμολόγηση 30 εκπαιδευτικών αεροπλάνων. Μέχρι το 1939 παραγγέλθηκαν και παρελήφθησαν  από Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και Πολωνία 128 αεροπλάνα διώξεως, Βομβαρδισμού, Στρατιωτικής και Ναυτικής Συνεργασίας, 75 εκπαιδευτικά και 3 Δημοσίων Μεταφορών για την Πολιτική Αεροπορία. Ακόμη 107 πολεμικά που είχαν παραγγελθεί την ίδια περίοδο σε Γαλλία και Αγγλία, δεν παραδόθηκαν όμως, λόγω της εκρήξεως την 1ην Σεπτεμβρίου 1939, του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο σχεδιασμός δε αυτός γινόταν στα πλαίσια της προετοιμασίας για την αντιμετώπιση των αναγκών λόγω των επικείμενων πολεμικών συγκρούσεων.

Την 28η Οκτωβρίου 1940, η χώρα μας εισήλθε στον πόλεμο με την Ιταλία, που διεξήχθη στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Και ο Ανθυποσμηναγός Κωνσταντίνος Τσίτσας, απογειούμενος την 18η Νοεμβρίου 1940 από το Α/Δ Φλώρινας με αποστολή την κάλυψη του μετώπου, επέτυχε την πρώτη του κατάρριψη.

Εφονεύθη δε την 3 Δεκεμβρίου 1940, όταν κατά την διάρκεια περιπολίας με αεροπλάνο PZL P.24 της 23ης Μοίρας Διώξεως, απογειούμενος από Α/Δ Αμπελώνος, με αποστολή την κάλυψη του μετώπου και την προστασία φίλιων αεροπλάνων βομβαρδισμού, ενεπλάκη σε αερομαχία με ιταλικά αεροπλάνα με αποτέλεσμα να καταρριφθεί το αεροπλάνο του, εις την περιοχήν Μοσχοπόλεως (τομέας Γ΄Σώματος Στρατού).

Εις την Επίσημον Πολεμικήν Έκθεσιν της 23η Μοίρας Διώξεως, ο Διοικητής Γρηγόριος Θεοδωρόπουλος αναφέρει:

«…Κατέπεσεν την 3-12-40 εμπλακείς εις συναφθείσαν αερομαχίαν. Διεκρίνετο δια το θάρρος του, την προθυμίαν του δι’ εκτέλεσιν πολεμικών αποστολών. ‘Ήταν γενναίος…».

Την 2η πολεμική περίοδο των επιχειρήσεων (14/11-7/12/1940),  εξελίχθηκε αντεπίθεση για την εκδίωξη των Ιταλών εισβολέων από το Ελληνικό έδαφος και επίθεση στην Δυτική Μακεδονία προς κατάληψη υψιπέδου Κορυτσάς.

Κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων από 28 Οκτωβρίου 1940 έως 28 Απριλίου 1941, εφονεύθησαν τρίαντα αεροπόροι (30)  που κατέπεσαν εντός Βορείου Ηπείρου Αλβανίας.

Η Μοσχόπολη (Αλβανικά Voskopoje  «Βοσκοπόγιε») που κατέπεσε το αεροπλάνο του Κωνσταντίνου Τσίτσα, βρίσκεται δυτικά της Κορυτσάς στην σημερινή νοτιοανατολική Αλβανία (Βόρειο Ήπειρο).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Μέχρι και την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019, έχουν εξευρεθεί και ταυτοποιηθεί απόγονοι για τους δεκαεπτά (17) από αυτούς τους τριάντα (30)  αεροπόρους.

Εξ αυτών έχουν προσέλθει στα κατά τόπους Στρατιωτικά και Πολιτικά Δημόσια Νοσοκομεία, για λήψη δείγματος Αίματος (DNA), οι δεκαπέντε(15).

Ένας (1) βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν έχει επιβεβαιώσει την λήψη του σχετικού εγγράφου.

Ένας (1) δήλωσε ότι φοβάται και δεν επιθυμεί και

Για πέντε (5) από τους τριάντα αεροπόρους έχουν προσέλθει πέραν του ενός, απόγονοι για λήψη δείγματος, δηλαδή οκτώ (8) απόγονοι, μεταξύ αυτών και η Όλγα, η αδελφή της Ακριβή και ο 77 ετών θείος της Λάμπης, ο μοναδικός εν ζωή, γιός της γιαγιάς Ερασμίας, που θυμάται την μάνα του μονίμως να κλαίει για τον χαμένο – και πιθανόν άταφο -  γιό της , μπροστά στο αναμμένο καντήλι.

(από εφημερίδα 7 Μέρες Ενημέρωση που κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη)