Θρήνος στον Κρίνο Αχαϊας – «Έφυγε» από τη ζωή ο Φώτης Τζικόπουλος | dete

Θρήνος στον Κρίνο Αχαϊας - "Έφυγε" από τη ζωή ο Φώτης Τζικόπουλος

Από νωρίς το πρωί η καμπάνα στον Κρίνο δυτικής Αχαΐας (Μπούκουρα), χτυπά πένθιμα. 

Ένα δικό της παιδί, γεννημένο εκεί σε δύσκολες εποχές, "έσβησε". Πρόκειγαι τον Φώτη Τζικόπουλο, 75 ετών, που "έφυγε" από τη ζωή το βράδυ της Τετάρτης... βυθίζοντας σε θλίψη τις οικογένειες των τεσσάρων αδελφών Χρήστου, Μίμη, Βούλας και Σοφίας, συγγενείς και φίλους.

Ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός, ένας πράος, ευγενικός και έντιμος άνθρωπος, έζησε όλη του τη ζωή με "φάρο" την οικογένειά του. Ζούσε με την οικογένειά του στην Αθήνα, αλλά ποτέ δεν ξέχασε το χωριό του...

Απέκτησε με την αγαπημένη του σύζυγο Αντωνία, τρία παιδιά τα οποία λάτρευε. Την Ζέτα, τον Αργύρη και τον Παναγιώτη. Οι αξίες της οικογένειάς του, που μεγάλωσε με δυσκολία αλλά με ηθική και αξιοπρέπεια πέντε παιδιά (τρεις γιους και δύο κόρες), συνόδευαν τον Φώτη Τζικόπουλο, σε όλη του τη ζωή, μέχρι τη δύση.

Αντιμετώπισε με θάρρος και χαμόγελο τη σοβαρή ασθένεια που του "χτύπησε" την πόρτα πριν από μερικά χρόνια και η ασθένεια "λύγισε" στην καλοσύνη και την αγάπη του για τη ζωή και τους ανθρώπους. Λίγα χρόνια αργότερα, τον "πολιόρκησε" και πάλι, χάνοντας τη μάχη το βράδυ της Τετάρτης.

Η προσφορά του και η ντομπροσύνη του, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του. Ο αδελφός του Χρήστος, συγκινημένος, μας μεταφέρει, πόσο αγαπούσε το χωριό του.

"Όλοι μας, περιμένανε τον Φώτη να πάει Πάσχα και καλοκαίρι, πρώτος στον Κρίνο. Ξέραμε ότι θα τα έχει όλα έτοιμα για εμάς. Εκεί... μας περίμενε με τον βασιλικό του στη γλάστρα, καθισμένος στον ίσκιο της μουριάς...γελαστός πάντα... Καλωσήρθατε, μας φώναζε".

Η κηδεία του Φώτη Τζικόπουλου, θα γίνει την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου στις 5 το απόγευμα, από τον Ιερό Αγίου Δημητρίου στην Πετρούπολη, Αττικής.

Η καμπάνα στον Κρίνο, θα χτυπήσει και πάλι πένθιμα το απόγευμα την ώρα της κηδείας. Ο βασιλικός θα ακούσει και θα "κοιτάξει" τη μουριά... που θα ρίξει βαρύ τον ίσκιος στον κήπο που φρόντιζε...

"Πήρα χώμα από το χωριό, θα το βάλω στον τάφο του... για να είναι πιο ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...αντίο αδερφέ μου", καταλήγει ο Χρήστος Τζικόπουλος.