Η ζωή της Πατρινής Γιαννούλας Κουλουρού έγινε τραγούδι από την Ματούλα Ζαμάνη | dete

Η ζωή της Πατρινής Γιαννούλας Κουλουρού έγινε τραγούδι από την Ματούλα Ζαμάνη

Ένα τραγούδι για τη ζωή της Γιαννούλας της Κολουρού έγραψε και ερμήνευσε η Ματούλα Ζαμάνη. Πρόκειται για την ιστορία της πιο διάσημης γυναίκας της Πατρινής Αποκριάς την οποία «συνόδευε» ένα αμφιλεγόμενο έθιμο που προκάλεσε ντόρο και αντιδράσεις. Μάλιστα, μετά τις έντονες περυσινές αντιδράσεις δόθηκε τέλος στο έθιμο, το οποίο φέτος θα αντικατασταθεί από τον γάμο του Καραγκιόζη.

Πρόκειται για ένα βάρβαρο έθιμο διαπόμπευσης ενός ατόμου που έπασχε όσο ζούσε από ψυχική νόσο. Το δρώμενο της αναπαράστασης – παρωδίας του γάμου της Γιαννούλας τελείται, με διακοπές, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 την Τσικνοπέμπτη στην Πάτρα.

Ποια ήταν η Γιαννούλα η Κουλουρού; Ήταν μια μεσόκοπη τότε γυναίκα, αγνώστου καταγωγής και πατρότητος. Έμενε στο Τάσι, σ’ ένα σπιτάκι πίσω από την Καζάρμα. Ζούσε πουλώντας κουλούρια. Ήταν οξύθυμη και βλασφημούσε. Όταν θύμωνε σήκωνε τα φουστάνια της και έδειχνε τα μακριά δαντελωτά βρακιά της.

Ωστόσο από πότε και πώς της είχε γίνει έμμονη ιδέα ότι… «είναι δούκισσα της Αμερικής, αρραβωνιασμένη με τον πρόεδρο Ιούλσο (τον Ουίλσωνα εννοούσε) που είναι ερωτευμένος μαζί της και θα έρθει στην Πάτρα, για να στεφανωθούν».

Αυτή την τρέλα της καλλιεργούσαν ολοχρονίς οι ντορατζήδες της Απάνω Χώρας και η γειτονιά της. Και την τελευταία ή την προτελευταία Κυριακή του Καρναβαλιού γινόταν ο μεγάλος ντόρος — ο γάμος της Γιαννούλας — στον οποίο έπαιρνε μέρος κατά κάποιο τρόπο όλη σχεδόν η πόλη.

Οι στίχοι του τραγουδιού 
Πες μας Γιαννιώ,
θα παντρευτείς ή θα μείνεις στο ραφι;
Το μάθανε οι συγγενείς
και η φυλλαδα γράφει..
Γνωρίζει ο κόσμος όλος καλή μου,
την όμορφη ψυχή σου,
αλλάζουν κι οι ανθρώποι Γιαννούλα,
που ξύνουν την πληγή σου

Νύφη πολλοί σε ντύσανε
και άντρας δεν εφάνη,
Όλοι σε κοροιδέψανε,
σου τάξανε στεφάνι
Και παίζουν την τιμή σου καλή μου,
στα ζάρια κάθε βράδυ
Και με τη νύχτα πάλι Γιαννούλα,
Να μένεις δίχως χάδι..

Κι όλο ουρλιάζουν φωνές,
κρύβουν τα δάκρυά σου..
Μόνη γυρνάς στις γειτονιές,
ντροπιάζουν τη χαρά σου.
Ξαπόστασε για λίγο καλή μου,
Φλεβάρης ξεκινάει
κι η κοινωνία η σάπια Γιαννούλα
στο κρίμα σου γλεντάει..